Szlak na Babią Górę ze Słowacji przez Małą Babią Górę

Pętla ze Slanej Vody pokazuje masyw Babiej Góry od zupełnie innej strony niż najpopularniejsze podejścia z polskiej części Beskidów. Początek długo prowadzi spokojnie doliną, później szlak wyraźnie nabiera wysokości pod Małą Babią Górą, a najciekawsza część wycieczki przypada na otwarty graniczny grzbiet. Powrót ma jeszcze inny charakter – spod Diablaka schodzi się przez kosodrzewinę i las w stronę Šťavin oraz Hájovni na Rovniach.

Wycieczka rozpoczyna się przy Slanej Vodzie. Od chaty ruszamy czerwonym szlakiem w stronę Vonžovca. Początkowo droga jest szeroka i wygodna, miejscami ma asfaltową nawierzchnię i prowadzi w otoczeniu lasu. Towarzyszy jej potok Vonžovec, który szlak kilkukrotnie przekracza niewielkimi mostami. To spokojny fragment, na którym wysokość zdobywa się stopniowo, bez mocnego podejścia od pierwszych minut.

Za Vonžovcem trasa pozostaje na czerwonym znakowaniu i prowadzi przez Pod Borkom w stronę Borsučia. Nadal dominuje szeroka droga w dolinie, a nachylenie pozostaje umiarkowane. Dopiero Borsučie wyznacza wyraźną zmianę charakteru wycieczki. Szeroki dolinny odcinek zostaje za plecami, a dalsze podejście zaczyna zdecydowanie mocniej wspinać się po zboczu.

Powyżej Borsúčia czerwony szlak prowadzi stromiej leśną drogą i ścieżką. Między drzewami pojawiają się polany oraz bardziej otwarte fragmenty, a wraz ze wzrostem wysokości zwarty las stopniowo ustępuje niższej roślinności i kosodrzewinie. Końcowa część podejścia na Małą Babią Górę biegnie już znacznie bardziej otwartym terenem. To właśnie tutaj spokojne dojście doliną ostatecznie zamienia się w typowo grzbietową wędrówkę.

Mała Babia Góra jest pierwszym szeroko otwartym punktem tej pętli. Z wierzchołka bardzo dobrze widać masywną kopułę Babiej Góry i dalszy przebieg grzbietu, a przy dobrej przejrzystości panoramę uzupełniają między innymi Pilsko, Tatry i pasma po południowej stronie Orawy.

Z Małej Babiej Góry trasa prowadzi granicznym grzbietem w stronę Przełęczy Brona. Otwarty teren przeplata się z kosodrzewiną, a ścieżka najpierw wyraźnie traci wysokość. Po słowackiej stronie zbocza są łagodniejsze, natomiast po stronie polskiej grzbiet opada znacznie bardziej stromo. Sama przełęcz stanowi najniższy punkt pomiędzy obydwoma głównymi wierzchołkami masywu i wyraźnie oddziela spokojniejsze podejście na Małą Babią Górę od mocniejszego fragmentu prowadzącego na Diablak.

Za przełęczą rozpoczyna się podejście na Babią Górę. Ścieżka prowadzi głównym grzbietem przez coraz bardziej kamienisty teren. Po drodze przechodzi przez okolice Kościółków, gdzie szczególnie dobrze widać różnicę pomiędzy łagodniejszym południowym stokiem a mocno podciętą polską stroną masywu. Wyżej pojawia się coraz więcej kamiennych płyt i rumoszu, a końcowy fragment prowadzi już po całkowicie otwartej kopule szczytowej.

Ze szczytu rozciąga się szeroka panorama obejmująca Orawę, Tatry, Małą Fatrę oraz znaczną część polskich Beskidów. W kierunku zachodnim dobrze widoczny jest również grzbiet prowadzący z powrotem ku Małej Babiej Górze.

Powrót do Slanej Vody rozpoczyna się po słowackiej stronie masywu. Żółty szlak szybko opuszcza kopułę szczytową i schodzi kamienistą ścieżką w stronę kosodrzewiny. Im niżej, tym teren staje się spokojniejszy. Trasa mija charakterystyczny Diablov stôl, a następnie dochodzi do Šťavin. W tej części krajobraz wyraźnie się zmienia – otwarty teren stopniowo zamyka się, pojawiają się pojedyncze drzewa, a później zwarty las.

Niżej szlak przechodzi obok drewnianej wieży widokowej Šťaviny i dalej prowadzi leśnym zboczem do Hájovni na Rovniach. Budynek i znajdujące się przy nim skrzyżowanie szlaków są jednym z najbardziej charakterystycznych punktów dolnej części zejścia. Stąd pozostaje już znacznie spokojniejszy odcinek przez Paseky w kierunku Slanej Vody.

Za Pasekami teren nie ma już charakteru wysokogórskiego. Żółte znakowanie prowadzi szerzej i łagodniej, domykając pętlę przy tym samym punkcie, z którego rozpoczynała się wycieczka. Dzięki temu trasa nie powtarza wcześniej pokonanego podejścia – wejście przez Vonžovec, Borsučie i Małą Babią Górę oraz zejście przez Šťaviny i Hájovňę na Rovniach pokazują dwie wyraźnie różne strony masywu.