Szlak na Babią Górę ze Słowacji – Slana Voda

Podejście na Babią Górę ze słowackiej strony ma wyraźnie dwa oblicza. Pierwsza część pozwala spokojnie wejść w rytm na szerokich drogach i łagodniejszych odcinkach pod lasem. Dopiero wyżej szlak pokazuje właściwy charakter masywu – pojawia się mocniejsze podejście, coraz bardziej otwarty teren, kosodrzewina i skalisty finał tuż pod szczytem.

Ze Slanej Vody ruszamy za żółtymi znakami w stronę Pasek. Początkowo trasa prowadzi szeroką drogą, miejscami w sąsiedztwie otwartych fragmentów i skraju lasu. Teren wznosi się łagodnie, dlatego ten odcinek wyraźnie różni się od późniejszej części wejścia. Dopiero z czasem zabudowania i bardziej otwarta przestrzeń zostają z tyłu, a trasa coraz mocniej chowa się w lesie.

Przez Paseky szlak prowadzi dalej w stronę Hájovni na Rovniach. W jej rejonie znajduje się charakterystyczny kompleks zabudowań oraz drewniana wieża, dzięki czemu miejsce łatwo rozpoznać w terenie. To również jeden z ostatnich spokojniejszych fragmentów przed wyraźną zmianą charakteru podejścia.

Za Hájovňą żółty szlak prowadzi dalej przez las w sąsiedztwie potoku Bystrá. Po przejściu drewnianego mostku teren staje się zdecydowanie bardziej stromy. Szeroka i spokojna droga z początku wycieczki ustępuje bardziej górskiej ścieżce, która przez dłuższy czas konsekwentnie nabiera wysokości. To właśnie tutaj zaczyna się najbardziej konkretna część podejścia.

Wyżej szlak dociera w rejon Šťavin. Znajduje się tu kolejna drewniana wieża oraz bardziej otwarta przestrzeń, która przerywa długi leśny odcinek. Przy dobrej widoczności pojawiają się stąd dalekie widoki w stronę Tatr. Charakter trasy ponownie zaczyna się zmieniać – zwarty las stopniowo ustępuje, a kolejne fragmenty prowadzą już przez coraz bardziej otoczone kosodrzewiną zbocza.

Powyżej Šťavin nachylenie na pewien czas łagodnieje. Szlak prowadzi trawersem południowych stoków Babiej Góry, a po drodze pojawiają się drewniane schrony będące charakterystycznymi punktami tego odcinka. Wraz z wysokością otoczenie staje się coraz bardziej surowe i otwarte, a wysokie drzewa znikają niemal całkowicie.

Końcowe podejście ponownie prowadzi wyraźniej pod górę. Kosodrzewina pozostaje coraz niżej, a ścieżka wchodzi w skalisty teren. W ostatniej części pojawiają się większe bloki skalne, miejscami układające się w naturalne stopnie. To najbardziej wysokogórski fragment całej trasy i zarazem odcinek, na którym otoczenie różni się najmocniej od łagodnego początku w Slanej Vodzie.

Na szczycie otwiera się szeroka panorama po obu stronach granicy. W kierunku południowym widoczna jest Orawa i przy dobrej przejrzystości Tatry, na zachodzie wyróżnia się masyw Pilska oraz grzbiet biegnący w stronę Małej Babiej Góry, a po polskiej stronie teren gwałtowniej opada w stronę północnych stoków masywu. Z samego wierzchołka panorama obejmuje również rozległą część polskich Beskidów.

Powrót prowadzi dokładnie tym samym wariantem. Po zejściu ze skalistej partii szczytowej trasa ponownie przechodzi przez kosodrzewinę, Šťaviny i dłuższy leśny fragment poniżej Hájovni na Rovniach, a następnie łagodniejszą drogą przez Paseky wraca do Slanej Vody.