Szlak na Równicę z Ustronia przez Beskidek

Pętla z Ustronia Polany przez Beskidek na Równicę dobrze pokazuje mniej oczywistą stronę jednej z najpopularniejszych gór w okolicy Ustronia. Zamiast od razu kierować się najkrótszym wariantem pod Gościniec, trasa najpierw wyprowadza na spokojniejsze zbocza Palenicy i w rejon Beskidka, a dopiero później prowadzi dłuższym, w większości leśnym grzbietem pod Równicę. Charakter wycieczki zmienia się stopniowo: od zabudowań i otwartych łąk, przez leśny grzbiet, aż po znacznie bardziej uczęszczane okolice Równicy.

Początek pętli znajduje się w rejonie Ustroń Polana/Papiernia. Zielony szlak nie wprowadza od razu w zwarty las. Najpierw prowadzi przez zabudowaną część Polany, fragmentami drogą asfaltową, a wyżej przechodzi w drogę gruntową biegnącą obok łąk i pastwisk. Dopiero później pojawia się bardziej typowy beskidzki odcinek leśny, miejscami kamienisty i wyraźniej nachylony.

Las nie towarzyszy jednak cały czas. Zielone znaki kilkukrotnie wyprowadzają na bardziej otwarty teren, dzięki czemu już podczas podejścia można zobaczyć masyw Wielkiej Czantorii, a z wyższych polan także Równicę. Szczególnie charakterystyczny jest rejon szerokiego siodła pod Palenicą i dalej punkt Nad Przełęczą Beskidek. W tym miejscu kończy się pierwszy wyraźny etap wycieczki i zmienia się zarówno kolor szlaku, jak i charakter dalszej wędrówki.

Od skrzyżowania Nad Przełęczą Beskidek trasa kieruje się niebieskim szlakiem w stronę Równicy. Zamiast dalszego podejścia na Orłową trzeba odbić w przeciwnym kierunku. Szlak prowadzi teraz przede wszystkim lasem, przechodząc przez grzbiet i mijając mało wybitną kulminację Beskidka. To spokojniejsza część pętli, pozbawiona długich otwartych hal, ale dobrze oddzielająca bardziej widokowy początek od gwarnego rejonu Równicy.

Bliżej Równicy teren zaczyna ponownie nabierać wysokości. Leśna droga miejscami staje się bardziej kamienista, ale po mocniejszych fragmentach pojawiają się również spokojniejsze odcinki prowadzące grzbietem. W punkcie Pod Równicą do niebieskich znaków dołącza zielony szlak od strony Brennej. Oba prowadzą wspólnie w stronę charakterystycznego rozdroża Droga na Równicę.

Tutaj przebieg tej pętli jest szczególnie istotny. Trasa nie schodzi jeszcze do Gościńca. Główne znaki niebieskie i zielone omijają właściwy wierzchołek, natomiast wariant prowadzący bezpośrednio na Równicę kontynuuje podejście leśną drogą biegnącą grzbietem. To właśnie nią osiąga się zalesioną kulminację góry.

Sam wierzchołek Równicy nie jest miejscem z szeroką panoramą. Znacznie więcej widać podczas zejścia ze szczytu w stronę zabudowań pod Równicą. Trasa schodzi wówczas w kierunku żółtego szlaku i rejonu parkingów oraz Gościńca Równica. Na bardziej otwartych fragmentach ponad zabudowaniami odsłaniają się widoki na otoczenie Ustronia, pasma Beskidu Śląskiego i Pogórze Cieszyńskie.

Po leśnym odcinku przez Beskidek różnica jest wyraźna. W rejonie Gościńca pojawia się droga dojazdowa, parkingi, punkty gastronomiczne i znacznie więcej osób. Gościniec Równica jest naturalnym miejscem na przerwę przed ostatnią częścią pętli, ale nie jest jej najwyższym punktem — właściwy szczyt został osiągnięty chwilę wcześniej.

Od Gościńca dalszy przebieg jest już całkowicie inny niż podczas wejścia. Czerwony szlak sprowadza w stronę Ustronia Polany. W górnej części prowadzi głównie przez las i kilkukrotnie przecina wijącą się drogę dojazdową na Równicę. Pojawiają się również bardziej kamieniste i stromsze leśne skróty pomiędzy kolejnymi fragmentami drogi.

Niżej górski charakter stopniowo ustępuje zabudowaniom Jaszowca. Szlak prowadzi dalej w stronę Polany, przechodząc przez coraz bardziej zurbanizowany teren, aż ponownie dociera w rejon Papierni i miejsca rozpoczęcia wycieczki. Dzięki takiemu układowi pętla nie powtarza podczas zejścia wcześniejszego przejścia przez Beskidek i pozwala zobaczyć dwie wyraźnie różniące się strony Równicy.