Równica
Góra nad Ustroniem, na której spotykają się szlaki i historia
Równica wznosi się na 885 m n.p.m. pomiędzy dolinami Wisły i Brennicy. Jej zalesiony wierzchołek nie jest klasycznym punktem widokowym, ale podszczytowe polany otwierają szeroką panoramę na Ustroń, Pasmo Czantorii i zachodnią część Beskidu Śląskiego.
To jedna z najbardziej dostępnych gór w regionie. Na grzbiet prowadzą szlaki z kilku stron, a w rejon podszczytowy dociera również droga. Mimo rozwiniętego zaplecza turystycznego piesze warianty zachowują górski charakter i pozwalają poznać spokojniejsze, leśne zbocza Równicy.
Równica osiąga 885 m n.p.m. i góruje bezpośrednio nad Ustroniem.
Najlepsze panoramy otwierają się z polan i odsłoniętych miejsc poniżej wierzchołka.
W rejonie podszczytowym działa Gościniec Równica, dawniej schronisko PTTK.
Szlaki na Równicę
Trzy opisane warianty prowadzą na Równicę z Ustronia, Lipowca i Brennej. Pozwalają wybrać krótsze podejście od strony miasta albo spokojniejszą wycieczkę przez leśne stoki pasma. Każdy przewodnik zawiera parametry trasy, mapę, profil wysokości oraz plik GPX.
Równica - zielony grzbiet pomiędzy Wisłą i Brennicą

Równica zamyka od północy długi grzbiet ciągnący się od Przełęczy Salmopolskiej przez Orłową. Jej stoki opadają ku Ustroniowi, Brennej i dolinie potoku Leśnica.
Właściwy wierzchołek znajduje się w lesie, dlatego łatwo przejść obok niego bez rozległego widoku. Najbardziej charakterystyczną częścią góry jest położony niżej rejon polan, zabudowań i punktów wypoczynkowych. Stąd otwierają się panoramy, które najmocniej kojarzą się z Równicą.
Od strony Ustronia zbocza wznoszą się wyraźnie ponad doliną Wisły i uzdrowiskową dzielnicą Zawodzie. Po przeciwnej stronie rozciąga się dolina Brennicy, a południowy grzbiet prowadzi przez Beskidek i Orłową w głąb Beskidu Śląskiego. Dzięki temu Równica jest zarówno samodzielnym celem, jak i początkiem dłuższych przejść.
Droga dojazdowa i rozbudowane zaplecze sprawiają, że okolice polany bywają ruchliwe. Wystarczy jednak wybrać pieszy szlak i odejść od zabudowań, aby zobaczyć inną stronę góry: bukowe lasy, kamieniste drogi i spokojne fragmenty grzbietu. Ten kontrast jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów Równicy.
Równica łączy dwa oblicza: popularny rejon podszczytowy nad Ustroniem oraz rozległe, leśne stoki prowadzące w stronę Brennej i Lipowca.
Panorama z podszczytowych polan Równicy
Wierzchołek Równicy jest zalesiony, dlatego panoramy najlepiej szukać na polanach i przy otwartych fragmentach grzbietu. Widok obejmuje Ustroń, przeciwległe pasma oraz niższe tereny Śląska Cieszyńskiego.
Po drugiej stronie doliny dominuje Pasmo Czantorii, a u jego podnóża rozciąga się Ustroń i szeroka dolina Wisły.
Wzdłuż pasma widoczne są kolejne wzniesienia prowadzące w stronę Orłowej, Trzech Kopców Wiślańskich i głównej części Beskidu Śląskiego.
Po wschodniej stronie góry teren opada ku Brennej i dolinie Brennicy, otoczonej grzbietami Błatniej, Klimczoka i Kotarza.
Ku północy pasma stają się coraz niższe i przechodzą w faliste tereny Pogórza Śląskiego oraz Śląska Cieszyńskiego.
Równica - nazwa zaczerpnięta z kształtu grzbietu

Nazwa góry najprawdopodobniej odnosi się do wyjątkowo równego, niemal poziomego fragmentu grzbietu ciągnącego się w pobliżu kulminacji.
Górna część masywu wyraźnie różni się od stromych stoków opadających ku dolinom. Na długości około kilometra grzbiet zachowuje łagodny, wyrównany profil. To właśnie ta cecha terenu miała dać początek nazwie Równica.
Jedna z najstarszych znanych form nazwy, „Rownicze”, pojawia się w dokumentach z 1566 roku. Zapis potwierdza, że określenie było używane już w XVI wieku i należało do dawnego systemu lokalnych nazw terenowych związanych z wyglądem oraz sposobem użytkowania gór.
Z Równicą wiąże się również przydomek Diabla Góra. Według miejscowych opowieści diabeł Rokita miał próbować wznosić na szczycie młyn, lecz jego plany zostały udaremnione. Legenda pozostawiła ślad w nazwach i opowieściach obecnych do dziś w podszczytowym rejonie.
Topograficzna nazwa i opowieść o Diable Rokicie pokazują dwa sposoby zapamiętywania góry: przez jej kształt oraz przez miejscową legendę.
Gościniec Równica - górski przystanek nad Ustroniem

Gościniec Równica stoi na podszczytowej polanie i kontynuuje tradycję obiektu turystycznego działającego w tym miejscu od pierwszej połowy XX wieku. Dziś oferuje gastronomię i noclegi, ale nie jest już schroniskiem PTTK.
Pierwszy niewielki obiekt turystyczny powstał w tym miejscu w 1923 roku z inicjatywy niemieckiego towarzystwa turystycznego. W 1926 roku budynek przejęło Polskie Towarzystwo Tatrzańskie, a w kolejnych latach wzniesiono większe schronisko odpowiadające rosnącej popularności Równicy.
Przez dziesięciolecia obiekt był jednym z najbardziej rozpoznawalnych schronisk w Beskidzie Śląskim. W 1989 roku otrzymał imię Edmunda Kaźmierczaka. W 2016 roku został oficjalnie usunięty z listy schronisk PTTK i zaczął funkcjonować jako Gościniec Równica.
Położenie przy polanie, szlakach i drodze dojazdowej sprawia, że obiekt jest wygodnym miejscem odpoczynku przed zejściem lub dalszym przejściem grzbietem. Przed wycieczką warto sprawdzić aktualne godziny działania oraz dostępność usług, ponieważ mogą zmieniać się zależnie od sezonu.
- Podszczytowa polana
- Początki od 1923 r.
- Dawne schronisko PTTK
- Gastronomia i noclegi
