Trzy Kopce Wiślańskie
Góra na styku trzech miejscowości i wielu beskidzkich dróg
Trzy Kopce Wiślańskie wznoszą się na wysokość 810 m n.p.m. w Paśmie Równicy, pomiędzy dolinami Wisły i Brennicy. Szczyt leży na styku granic Wisły, Ustronia i Brennej, dlatego prowadzą ku niemu szlaki z kilku stron. Nie imponuje wysokością, ale dzięki położeniu dobrze łączy krótsze rodzinne wycieczki z dłuższymi przejściami grzbietowymi.
Najbardziej charakterystyczna część wycieczki zaczyna się w rejonie polan pod wierzchołkiem. Las ustępuje tu otwartej przestrzeni, pojawiają się panoramy Beskidu Śląskiego, a niedaleko szczytu działa Telesforówka. To właśnie połączenie łatwo dostępnych tras, widoków i miejsca na odpoczynek sprawia, że Trzy Kopce Wiślańskie są jednym z najchętniej wybieranych celów w tej części pasma.
Szczyt ma 810 m n.p.m. i należy do Pasma Równicy w Beskidzie Śląskim.
W rejonie wierzchołka spotykają się granice Wisły, Ustronia i Brennej.
Na pobliskiej polanie działa prywatna Telesforówka z gastronomią i noclegami.
Szlaki na Trzy Kopce Wiślańskie
Cztery opisane warianty prowadzą na Trzy Kopce Wiślańskie z Brennej Leśnicy, Dobki, Wisły oraz Przełęczy Salmopolskiej przez Stary Groń. Można wybrać krótkie wejście tam i z powrotem, wygodną pętlę albo dłuższe przejście grzbietowe. Każdy przewodnik zawiera parametry, mapę, profil wysokości oraz plik GPX.
Trzy Kopce Wiślańskie - spokojny grzbiet pomiędzy Wisłą, Ustroniem i Brenną

Trzy Kopce Wiślańskie są dwuwierzchołkowym szczytem położonym pomiędzy Gościejowem i Zakrzoskiem. Stanowią ważny punkt na grzbiecie, którym można wędrować w stronę Równicy, Orłowej, Starego Gronia i Przełęczy Salmopolskiej.
Podejścia z dolin mają typowo beskidzki charakter. Niżej prowadzą wśród zabudowań i leśnych dróg, później stopniowo wchodzą na spokojniejszy grzbiet. Najkrótszy wariant z Brennej Leśnicy dobrze sprawdza się na półdniową wycieczkę, trasy z Dobki i Wisły pozwalają poznać górę od zachodu, a przejście przez Stary Groń daje dłuższy dzień w marszu.
Większość szlaków jest łatwa technicznie. Nie ma tu skalnych progów ani eksponowanych odcinków, jednak po opadach leśne drogi mogą być błotniste, a zimą zacienione fragmenty oblodzone. O odczuwalnej trudności decydują przede wszystkim długość wybranego wariantu oraz suma podejść.
Okolice wierzchołka mają bardziej otwarty charakter niż niższe partie góry. Polany, skrzyżowanie znakowanych tras i Telesforówka tworzą naturalny punkt odpoczynku. Można stąd wrócić do miejsca startu albo kontynuować wędrówkę grzbietem, dzięki czemu wycieczkę łatwo dopasować do pogody, kondycji i dostępnego czasu.
Najkrótsze opisane wejście prowadzi z Brennej Leśnicy. Dłuższe warianty z Wisły i Salmopolu pozwalają połączyć szczyt z kolejnymi fragmentami głównego grzbietu.
Panorama grzbietów otaczających doliny Wisły i Brennicy
Najlepsze widoki pojawiają się na polanach w rejonie szczytu i Telesforówki. Panorama obejmuje bliższe wzniesienia Pasma Równicy, główny grzbiet Beskidu Śląskiego oraz dalsze pasma widoczne przy dobrej przejrzystości powietrza.
Wzdłuż Pasma Równicy układają się grzbiety Orłowej i Równicy opadające w stronę Ustronia.
Po drugiej stronie doliny Brennicy widoczne są długie grzbiety Starego Gronia, Kotarza i dalszej części Beskidu Śląskiego.
Nad kolejnymi grzbietami wyróżnia się Skrzyczne, a dalej rozciąga się wysoka część Pasma Baraniej Góry.
Przy przejrzystym powietrzu za bliższymi grzbietami można wypatrzyć dalsze pasma Beskidów oraz linię Tatr.
Trzy Kopce Wiślańskie - dawne granice utrwalone w nazwie góry

Nazwa nie opisuje kształtu wierzchołka. Przypomina o kamiennych kopcach, którymi mieszkańcy wyznaczali w terenie granice Wisły, Ustronia i Brennej.
Zanim dokładne mapy i nowoczesne znaki geodezyjne uporządkowały granice, ich przebieg zaznaczano w górach w sposób czytelny dla miejscowej ludności. Wykorzystywano nacięcia na drzewach, nazywane zakrzosami, oraz kopce układane z kamieni. Właśnie trzy takie znaki graniczne dały początek nazwie szczytu.
Określenie „Wiślańskie” pozwala odróżnić górę od innych Trzech Kopców występujących w Beskidach. Nazwa podkreśla również silny związek tego miejsca z Wisłą, choć wierzchołek jest wspólnym punktem trzech miejscowości i można do niego dojść zarówno od strony Wisły, jak i Brennej czy Ustronia.
Na starszych mapach i w dawnych przewodnikach szczyt bywał opisywany jako Malinka, z wysokością około 809 m. Dzisiejsza nazwa zachowała jednak bardziej lokalną opowieść i przypomina, że beskidzkie grzbiety przez stulecia były nie tylko drogami, lecz także naturalnymi granicami osad i terenów pasterskich.
Trzy kopce były znakami granicznymi Wisły, Ustronia i Brennej. Przymiotnik „Wiślańskie” odróżnia szczyt od innych gór noszących nazwę Trzy Kopce.
Telesforówka - beskidzki przystanek z charakterem

Telesforówka działa na otwartej polanie tuż obok Trzech Kopców Wiślańskich. Prywatny, rodzinny obiekt łączy funkcję przytuliska, punktu gastronomicznego i miejsca noclegowego dla turystów wędrujących Pasmem Równicy.
Początki działalności sięgają końca lat 80., kiedy przy szlaku zaczęto sprzedawać napoje i proste jedzenie. Z czasem pojawiła się przyczepa, a w 1994 roku miejsce zaczęło funkcjonować w formule znanej obecnie jako Telesforówka. Obiekt rozwijał się stopniowo i zachował rodzinny, niezależny charakter.
Telesforówka nie jest schroniskiem PTTK. Najtrafniej opisywać ją jako prywatne przytulisko lub chatę turystyczną, która w praktyce zapewnia wędrowcom możliwość odpoczynku, zjedzenia ciepłego posiłku i noclegu. Jej znakiem rozpoznawczym jest czerwony Volkswagen Garbus stojący przy budynku.
Położenie przy skrzyżowaniu szlaków sprawia, że obiekt może być celem krótkiego wyjścia albo przystankiem podczas dłuższej wędrówki w kierunku Równicy, Starego Gronia lub Przełęczy Salmopolskiej. Aktualne godziny działania, dostępność gastronomii i zasady noclegów warto sprawdzić bezpośrednio przed wyjściem.
- Prywatne przytulisko
- Obecna formuła od 1994 r.
- Gastronomia i noclegi
- Charakterystyczny czerwony Garbus
