Szlak na Trzy Kopce Wiślańskie z Wisły

Ta pętla dobrze pokazuje kilka różnych twarzy Wisły. Początek prowadzi z zabudowanego Partecznika, wyżej pojawiają się spokojniejsze odcinki leśne i otwarte fragmenty grzbietu, a okolice Trzech Kopców Wiślańskich przynoszą najwięcej przestrzeni i widoków. Powrót przez Gościejów wygląda już zupełnie inaczej: najpierw jest górskie, miejscami wyraźniejsze zejście, później długa droga w dolinie, a na końcu spacer wzdłuż Wisły.

Trasę rozpoczynamy na Parteczniku, niedaleko centrum Wisły. Przy miejscowym ośrodku narciarskim znajduje się parking, a przez Partecznik przebiega żółty szlak prowadzący w stronę Trzech Kopców Wiślańskich. Już od początku widać, że nie będzie to typowo leśne podejście. Droga przeplata fragmenty asfaltowe i utwardzone z odcinkami prowadzącymi wśród zabudowań i lasu. Wraz ze zdobywaniem wysokości domów jest coraz mniej, a trasa stopniowo nabiera bardziej górskiego charakteru.

Żółte znaki prowadzą konsekwentnie w górę. Nie ma tu jednego długiego, bardzo stromego podejścia, ale wysokość zdobywa się właściwie przez większą część drogi. Charakterystyczne dla tego wariantu są utwardzone odcinki pojawiające się również wysoko nad zabudową Wisły. Dopiero bliżej grzbietu las i otwarte przestrzenie zaczynają coraz wyraźniej dominować nad drogami prowadzącymi między domami.

Największa zmiana krajobrazu pojawia się w rejonie Trzech Kopców Wiślańskich. Zamiast zwartej zabudowy i kolejnych fragmentów lasu wychodzimy na bardziej otwarty grzbiet z rozległymi polanami. To właśnie tutaj znajdują się najważniejsze widoki na całej trasie. Z okolic szczytu i Telesforówki można rozpoznać między innymi Skrzyczne, Równicę i Czantorię, a panorama obejmuje sporą część otaczającego Wisłę Beskidu Śląskiego.

Tuż przy grzbiecie znajduje się Telesforówka, jeden z najbardziej charakterystycznych punktów tej wycieczki. Trasa nie kończy się jednak przy niej. Dalej trzymamy się żółtych znaków prowadzących w stronę Wierchu Gościejów. Ten fragment różni się od podejścia z Partecznika. Droga biegnie już wysoko, jest szeroka, miejscami leśna i znacznie spokojniejsza. Pojawiają się również bardziej otwarte miejsca, z których można ponownie spojrzeć w stronę masywu Skrzycznego.

Na Wierchu Gościejów dochodzimy do ważnego skrzyżowania szlaków. Żółte znaki biegną dalej w kierunku Smerekowca i Przełęczy Salmopolskiej, natomiast nasza pętla skręca tutaj na czarny szlak prowadzący do Wisły Gościejów.

Początek zejścia jest najbardziej górskim fragmentem powrotu. Ścieżka schodzi przez las wyraźniej niż wcześniejsza droga grzbietowa, a miejscami podłoże staje się kamieniste. Niżej pojawia się potok Gościejów, teren stopniowo łagodnieje i zaczynają się pierwsze zabudowania. Od tego miejsca zmienia się również nawierzchnia – dalsza część zejścia prowadzi już w dużej mierze asfaltową drogą biegnącą doliną potoku.

Czarny szlak sprowadza ostatecznie do Wisły Gościejów i ulicy Wyzwolenia. Nie trzeba jednak kończyć wycieczki przy głównej drodze ani wracać do Partecznika przez centrum. Krótki łącznik prowadzi stąd do oznaczonej na czarno ścieżki dydaktycznej biegnącej wzdłuż Wisły.

To już zupełnie inna część wycieczki – bez podejść i górskich ścieżek. Trasa prowadzi wzdłuż rzeki do kładki na Wiśle, a następnie do Oazy. Stąd przechodzimy na zielony szlak spacerowy, którym wracamy w stronę ulicy Willowej. Ostatni krótki odcinek doprowadza z powrotem na Partecznik, zamykając pętlę dokładnie w miejscu jej rozpoczęcia.