Szlak na Błatnią z Jaworza przez Łazek i Wielką Cisową

Ta pętla dobrze pokazuje dwa różne oblicza północnej części Pasma Błatniej. Wejście rozpoczyna się mocniejszym leśnym podejściem, później przechodzi w znacznie spokojniejszą wędrówkę szerokim grzbietem i otwartymi polanami, a jej najbardziej widokowym miejscem jest sam szczyt Błatniej. Powrót prowadzi już inną stroną góry – przez Siodło pod Przykrą i mniej uczęszczane drogi na północnych stokach masywu.

Wycieczkę rozpoczynamy w Jaworzu-Nałężu, w rejonie parkingu, kaplicy i ośrodka ZHP. Początkowo czerwone znaki prowadzą w głąb doliny Jasionki. Po przekroczeniu potoku, naprzeciwko ośrodka harcerskiego, szlak skręca w leśną drogę i niemal od razu zaczyna wyraźnie zdobywać wysokość. To najbardziej zdecydowany fragment pierwszej części trasy – szeroka droga prowadzi przez las, miejscami otwierając się w stronę Nałęża i Pogórza Cieszyńskiego.

Podejście doprowadza do skrzyżowania Pod Łazkiem. Sam czerwony szlak omija wierzchołek Łazka, prowadząc jego wschodnimi stokami. Od tego miejsca teren staje się wyraźnie łagodniejszy, a dalsza droga biegnie szerokim grzbietem w stronę Czupla. W tej części trasy las nadal dominuje, ale strome podejście z początku wycieczki jest już za nami.

Za Czuplem grzbiet zaczyna się stopniowo otwierać. Kolejnym wyraźnym etapem jest podejście na Mały Cisowy. Pojawiają się tu polany i pierwsze szersze widoki. Po prawej stronie otwiera się dolina Brennicy, a za nią można rozpoznać m.in. Równicę, Orłową i Stary Groń. Zamiast jednego długiego podejścia trasa prowadzi teraz przez kolejne niewysokie kulminacje grzbietu.

Dalej czerwone znaki wyprowadzają na rozleglejszą polanę w rejonie Wielkiej Cisowej. Przy szlaku znajduje się charakterystyczny krzyż i miejsce pamięci, a od strony Brennej dołącza zielony szlak. Widoki z samej Wielkiej Cisowej są dziś częściowo ograniczone przez otaczający polanę las, ale dobrze widać stąd dalszy kierunek marszu – Błatnią oraz położone poniżej jej wierzchołka zabudowania.

Po zejściu z Wielkiej Cisowej trasa przechodzi przez niewielkie obniżenie grzbietu. Mijamy Ranczo Błatnia, a następnie krótkim podejściem docieramy do Schroniska PTTK na Błatniej. Schronisko jest tutaj przede wszystkim naturalnym punktem na trasie; właściwy wierzchołek znajduje się jeszcze kawałek wyżej.

Od schroniska na Błatnią prowadzą żółte znaki. Dopiero na szczytowej polanie teren otwiera się naprawdę szeroko. Na wschodzie widać Stołów, Trzy Kopce i Klimczok, dalej grzbiet ze Skrzycznem, Małym Skrzycznem, Malinowską Skałą i Baranią Górą. W kierunku południowym otwiera się dolina Brennicy i kolejne grzbiety Beskidu Śląskiego, a przy dobrej przejrzystości panorama sięga również Beskidu Żywieckiego i słowackiej Małej Fatry.

Na Błatniej pętla zaczyna się wyraźnie różnić od drogi wejściowej. Ze szczytu nie wracamy przez Cisowe. Krótki, nieoznakowany łącznik sprowadza do wspólnego odcinka szlaków żółtego i niebieskiego, który prowadzi w stronę Siodła pod Przykrą. To ważny szczegół tego wariantu, bo właśnie tutaj rozpoczyna się zupełnie inny powrót do Nałęża.

Za Siodłem przez krótki czas pozostajemy na żółtym szlaku, po czym schodzimy na lokalny Szlak Pstrąga Górskiego i Jaworzańskich Drwali. Początek zejścia prowadzi kamienistą drogą przez las. Fragmentami trasa pokrywa się ze Szlakiem Szklanym i lokalnym szlakiem spacerowym, później jednak rozdziela się od nich i prowadzi dalej północnymi stokami Błatniej.

Ten odcinek jest zupełnie inny od otwartego grzbietu Cisowych. Przy drodze pojawiają się kamienne oznaczenia dawnych domostw drwali, a miejscami zachowały się fragmenty podmurówek i piwnic. Szlak stopniowo sprowadza w stronę Grabki i doliny Jasionki. W końcowej części zejście ponownie robi się bardziej zdecydowane, a po wyjściu z lasu trasa wraca w rejon polan i zabudowań Nałęża. Stąd pozostaje już krótki odcinek do parkingu i miejsca, w którym rozpoczęła się wycieczka.