Przewodnik po trasie

Szlak na Błatnią z Brennej przez Stołów

Zweryfikowano: 1 października 2026
Długość15,6 km
Czas przejścia5 godz. 15 min
Suma podejść720 m
Najwyższy punkt1043 m n.p.m.
Charakter trasyNajważniejsze informacje o trasie
Typ trasyTam i z powrotem
PasmoBeskid Śląski
TrudnośćŚrednia
Punkt startowyBrenna
Schroniska2 schroniska na trasie
Dla kogoDopasowanie trasy
Z dziećmiDla dzieci z doświadczeniem
Z psemMożna z psem
KondycjaŚrednia
Przebieg trasy

Mapa i profil wysokości

Pobierz trasę GPXPlik GPX do aplikacji lub zegarka
Przed wyjściem

Warunki na szlaku

Możliwe oblodzenie
DzisiajPochmurno12° 1°Opady 0% · wiatr 9 km/h
JutroPochmurno9° 3°Opady 0% · wiatr 12 km/h
PojutrzePrzelotne opady3° 1°Opady 25% · wiatr 13 km/h

Orientacyjna ocena warunków na podstawie prognozy dla najwyższego punktu. Pogoda nie potwierdza stanu całej nawierzchni, śniegu ani oblodzenia. Sprawdź komunikaty IMGW i lokalne ostrzeżenia przed wyjściem.

Warto wiedzieć przed wyjściem

To wariant, który wyraźnie zmienia charakter wraz z nabieraniem wysokości. Początek jest spokojny i prowadzi z Brennej Bukowej doliną, później pojawia się leśne podejście na Karkoszczonkę, a za przełęczą trasa odchodzi od popularnego kierunku na Klimczok. Dalej prowadzi mniej oczywistym łącznikiem w stronę Stołowa, by w końcowej części wejść na grzbietowy szlak z otwartymi fragmentami i widokami w stronę Brennej oraz Błatniej.

Wędrówka rozpoczyna się w Brennej Bukowej, skąd prowadzą żółte znaki w kierunku Przełęczy Karkoszczonka. Początkowy fragment biegnie jeszcze w dolinie, częściowo asfaltową drogą wzdłuż potoku Połacznego. Po drodze mija się charakterystyczną kapliczkę, a wraz z końcem asfaltu teren zaczyna nabierać bardziej górskiego charakteru. Droga wchodzi w las i konsekwentnie pnie się w stronę grzbietu. Oficjalna ścieżka przyrodnicza Brenna Bukowa–Karkoszczonka przebiega dokładnie tym samym odcinkiem.

Na Przełęczy Karkoszczonka las ustępuje bardziej otwartej przestrzeni. Z rejonu przełęczy dobrze widać przede wszystkim Skrzyczne, a obok znajduje się Chata Wuja Toma. To ważny węzeł szlaków, ale w tej trasie nie idziemy dalej głównym czerwonym szlakiem na Klimczok.

Z Karkoszczonki trzeba ruszyć przez bardzo krótki fragment zgodnie z kierunkiem na Klimczok, a następnie wybrać czarny szlak prowadzący w stronę rejonu Stołowa. To właśnie ten odcinek pozwala ominąć Klimczok i połączyć Karkoszczonkę bezpośrednio z żółtym szlakiem biegnącym na Błatnią. Aktualny przebieg trasy pokazuje przejście z Karkoszczonki najpierw przez rozejście szlaków, a następnie czarnymi znakami aż w okolice Jaskini Dującej.

Ten fragment ma zdecydowanie bardziej leśny charakter. Początkowo droga nabiera wysokości, potem prowadzi spokojniej trawersem przez masyw, miejscami szeroką leśną drogą. Nie ma tu jeszcze rozległych panoram znanych z dalszego odcinka przez Stołów – najważniejszą zmianą jest stopniowe wyjście z rejonu Karkoszczonki na wyżej położoną część masywu.

W pobliżu miejsca, w którym czarny wariant dochodzi do żółtego szlaku, znajduje się Jaskinia Dująca. Jej otwór leży nieco poza samą znakowaną ścieżką, na południowo-wschodnim zboczu Stołowa, dlatego nie należy traktować go jako oczywistego punktu orientacyjnego widocznego bezpośrednio podczas marszu. To właśnie tutaj materiał źródłowy wymagał korekty – Dziura w Stołowie znajduje się w innym miejscu i jest osobną jaskinią.

Po dojściu do żółtych znaków trasa zmienia charakter. Zamiast leśnego łącznika zaczyna się właściwy odcinek grzbietowy w kierunku Błatniej. Droga prowadzi przez las i polany, a przed Stołowem pojawia się łagodne podejście. Sam wierzchołek jest rozległy i wypłaszczony, bez typowego ostrego zakończenia. W wielu miejscach las jest rzadszy, a przecinki i otwarte fragmenty pozwalają zobaczyć znacznie więcej niż na wcześniejszej części wycieczki.

To właśnie okolice Stołowa należą do najmocniejszych widokowo części tej trasy. Z kolejnych otwartych fragmentów pojawia się Błatnia, a po stronie Brennej dobrze widać otoczenie doliny Brennicy z Kotarzem i Równicą. W przeciwnym kierunku otwiera się perspektywa na Szyndzielnię, natomiast przy dobrej widoczności panorama sięga dalej wzdłuż głównych grzbietów Beskidu Śląskiego.

Za Stołowem szlak zaczyna schodzić w stronę Błatniej. Leśne fragmenty przeplatają się tu z coraz bardziej otwartymi polanami, a szeroka grzbietowa droga prowadzi już bez większych komplikacji w kierunku celu. Im bliżej Błatniej, tym bardziej otwarty staje się teren i tym szersze są widoki w stronę Brennej oraz sąsiednich grzbietów.

Żółte znaki dochodzą następnie do węzła Pod Błatnią, skąd pozostaje już bardzo krótki odcinek do Schroniska PTTK na Błatniej. Sam obiekt stoi poniżej kulminacji Błatniej i stanowi naturalny punkt końcowy tego wariantu.

Powrót prowadzi dokładnie tą samą trasą. Nie jest jednak wyłącznie zejściem – po opuszczeniu rejonu Błatniej trzeba ponownie nabrać wysokości w kierunku Stołowa, a dopiero później przez czarny łącznik wrócić na Karkoszczonkę i zejść żółtym szlakiem do Brennej Bukowej.

Byłeś na tym szlaku?

Oceń tę trasę

Zostaw gwiazdki lub krótką opinię. Pomożesz innym, którzy szukają szlaku i zastanawiają się, którą trasę wybrać.

Bądź pierwszą osobą, która ją oceni.
Twoja ocena
Jeden szlak możesz ocenić raz na 24 godziny. Linki są blokowane.
Na trasie

Schroniska