Niebieski szlak na Jałowiec z Zawoi

Mapa i profil wysokości
Warunki na szlaku
Porywy do około 90 km/h mogą utrudniać marsz, zwiększać wychłodzenie i łamać gałęzie.
Temperatura może spaść do 0,5°C, a opady mogą występować. Mokre i zacienione fragmenty mogą zamarzać.
Prognozowana suma deszczu to około 0,6 mm, przy prawdopodobieństwie 26%. Śliskie mogą być zwłaszcza skały, korzenie i zejścia.
Prognozuje się wystąpienie silnego wiatru o średniej prędkości do 45 km/h, w porywach do 75 km/h, z południa i południowego zachodu.
Obowiązuje: 15.11, 19:00 - 16.11, 11:00Ocena orientacyjna dla najwyżej położonego punktu trasy. Pokrywa śnieżna jest wartością modelową, a nie pomiarem wykonanym na szlaku. Lokalne oblodzenie i zaspy mogą różnić się od prognozy. Przed wyjściem sprawdź także komunikaty IMGW i informacje terenowe.
Opis szlaku
Wejście na Jałowiec z Zawoi Wełczy ma dość czytelny charakter: początek prowadzi jeszcze wśród zabudowań, później trasa szybko nabiera wysokości na otwartym zboczu, a dalsza część coraz mocniej chowa się w lesie. Dopiero tuż przed celem pojawia się grzbiet i bardziej otwarta przestrzeń. To właśnie ta stopniowa zmiana otoczenia jest najciekawszym elementem tego wariantu – od doliny Wełczówki aż po widokową partię szczytową Jałowca.
Trasa rozpoczyna się w Zawoi Wełczy, w rejonie szkoły, kościoła i schroniska młodzieżowego. Pierwszy fragment nie przypomina jeszcze typowego górskiego podejścia. Droga przez chwilę prowadzi asfaltem w dolinie Wełczówki, a właściwe zdobywanie wysokości zaczyna się dopiero po opuszczeniu głównej drogi i wejściu na boczną drogę prowadzącą w stronę zbocza Jałowca.
Po wyjściu ponad zabudowania teren szybko się zmienia. Droga prowadzi przez bardziej otwarty fragment zbocza i łąki, a podejście jest tutaj wyraźniejsze niż mogłoby się wydawać po spokojnym początku w dolinie. Przy zejściu ten sam odcinek jest opisywany jako stromy, dlatego podczas wejścia wysokości przybywa tu dość szybko. Z otwartych fragmentów można również spojrzeć z góry na dolinę Wełczy i przeciwległe pasma.
Wyżej trasa wchodzi w Las Przykrzycę. To jedna z wyraźniejszych zmian charakteru całej wycieczki: kończą się otwarte łąki, a zaczyna dłuższy fragment leśny. Jednocześnie nachylenie nieco łagodnieje. Nadal konsekwentnie zdobywa się wysokość, ale podejście staje się bardziej jednostajne i łatwiej znaleźć własne tempo. Pod nogami dominują już terenowe drogi i ścieżki; na tej części trasy występują również fragmenty kamieniste, a po opadach miejscami błotniste.
Leśny odcinek prowadzi coraz wyżej po zboczu Jałowca. W niższej części pojawiają się świerki, wyżej więcej buczyny, a droga stopniowo zbliża się do grzbietu. Nie ma tutaj jednego efektownego punktu, wokół którego można byłoby zbudować cały opis – najważniejsza jest sama zmiana terenu. Po mocniejszym początku marsz staje się spokojniejszy, a później ponownie nabiera górskiego charakteru przed dojściem do głównego grzbietu Pasma Jałowieckiego.
W rejonie Pod Jałowcem trasa dochodzi do grzbietu. Stąd zmienia się również sposób prowadzenia ścieżki: zamiast długiego podejścia po zboczu pozostaje już krótki, zdecydowanie łagodniejszy fragment w stronę wierzchołka. To wyraźny moment przejściowy – las zaczyna się przerzedzać, a niedaleko szczytu pojawia się coraz więcej otwartej przestrzeni.
Tuż pod wierzchołkiem rozciąga się Hala Trzebuńska, nazywana również Halą Kubulkową. Górna część hali i otwarta partia szczytowa są najważniejszym widokowo miejscem tej trasy. W panoramie można rozpoznać przede wszystkim masyw Babiej Góry i Pasmo Policy, a dalej Mędralową oraz Pilsko. W kierunku zachodnim widoczne są również dalsze partie Beskidu Żywieckiego, w tym rejon Rysianki i Romanki, a przy dobrej przejrzystości panorama sięga w stronę Beskidu Śląskiego. Poszczególne kierunki najlepiej odsłaniają się z różnych części polany i hali – nie wszystkie szczyty są widoczne dokładnie z jednego punktu.
Na Jałowcu znajduje się rozległa polana oraz miejsce przygotowane do odpoczynku z drewnianym schronem i ławkami. Sam wierzchołek ma dzięki temu zupełnie inny charakter niż większość podejścia: po długiej wędrówce przez las finał odbywa się już w znacznie bardziej otwartym terenie.
Powrót prowadzi dokładnie tą samą trasą do Zawoi Wełczy. Nie ma potrzeby ponownie rozpisywać wszystkich etapów – istotne jest jedynie to, że po opuszczeniu partii szczytowej większa część drogi prowadzi zejściem przez las, a w końcowej części ponownie wychodzi na łąki i zabudowania w dolinie Wełczówki.
Oceń tę trasę
Zostaw gwiazdki lub krótką opinię. Pomożesz innym, którzy szukają szlaku i zastanawiają się, którą trasę wybrać.
Bądź pierwszą osobą, która ją oceni.Najczęściej zadawane pytania
Ile czasu zajmuje przejście z Zawoi na Jałowiec?
Na przejście całej trasy warto przeznaczyć około 3 godz.. Do pokonania jest 8,2 km, a suma podejść wynosi 506 m. Własne tempo, postoje i warunki na szlaku mogą ten czas wydłużyć.
Jak wygląda niebieski szlak z Zawoi na Jałowiec?
Wejście na Jałowiec z Zawoi Wełczy ma dość czytelny charakter: początek prowadzi jeszcze wśród zabudowań, później trasa szybko nabiera wysokości na otwartym zboczu, a dalsza część coraz mocniej chowa się w lesie. Dopiero tuż przed celem pojawia się grzbiet i bardziej otwarta przestrzeń. To właśnie ta stopniowa zmiana otoczenia jest najciekawszym elementem tego wariantu - od doliny Wełczówki aż po widokową partię szczytową Jałowca.
Skąd rozpoczyna się szlak na Jałowiec?
Trasa rozpoczyna się w Zawoi Wełczy, w rejonie szkoły, kościoła i schroniska młodzieżowego. Pierwszy fragment nie przypomina jeszcze typowego górskiego podejścia. Droga przez chwilę prowadzi asfaltem w dolinie Wełczówki, a właściwe zdobywanie wysokości zaczyna się dopiero po opuszczeniu głównej drogi i wejściu na boczną drogę prowadzącą w stronę zbocza Jałowca.
Jakie widoki można zobaczyć po drodze na Jałowiec?
Górna część hali i otwarta partia szczytowa są najważniejszym widokowo miejscem tej trasy. W panoramie można rozpoznać przede wszystkim masyw Babiej Góry i Pasmo Policy, a dalej Mędralową oraz Pilsko. W kierunku zachodnim widoczne są również dalsze partie Beskidu Żywieckiego, w tym rejon Rysianki i Romanki, a przy dobrej przejrzystości panorama sięga w stronę Beskidu Śląskiego.
Czy przejście z Zawoi na Jałowiec jest trudne?
To łatwy wariant, ale nadal wymaga swobodnego poruszania się po górskich ścieżkach. Podstawowa kondycja powinna wystarczyć przy spokojnym tempie i odpowiedniej liczbie przerw. W praktyce trzeba uwzględnić około 3 godz. marszu i 506 m podejść.
Czy po drodze na Jałowiec znajduje się schronisko?
Na opisanym przebiegu nie ma schroniska górskiego. Wodę i jedzenie najlepiej zabrać na całą wycieczkę, niezależnie od punktów usługowych działających w miejscowości startowej.
Czy przejście z Zawoi na Jałowiec nadaje się dla dzieci lub psa?
Trasa może być dobrym wyborem dla rodzin z dziećmi przyzwyczajonymi do górskich wędrówek. Można wybrać się również z psem, pamiętając o smyczy, zapasie wody i zasadach obowiązujących na terenach chronionych. Ostateczną decyzję trzeba dopasować do doświadczenia uczestników, pogody i aktualnego stanu nawierzchni.





