Rynek w Żywcu znajduje się w samym centrum miasta i jest najważniejszym placem historycznego śródmieścia. Jego regularny, zbliżony do kwadratu kształt pochodzi ze średniowiecznego układu urbanistycznego, który zachował się pomimo licznych pożarów i późniejszych przebudów. Plac otaczają kamienice pochodzące głównie z drugiej połowy XIX wieku, a najbardziej charakterystycznym budynkiem jest ratusz z ozdobną, eklektyczną fasadą. W centralnej części znajduje się fontanna z figurą św. Floriana, przypominająca o pożarach, które wielokrotnie niszczyły zabudowę Żywca. Przy jednym z narożników stoi zabytkowa kamienna dzwonnica, a ponad dachami pobliskich budynków wznosi się wieża konkatedry Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Rynek pozostaje miejscem spotkań, wydarzeń kulturalnych i odpoczynku. Wokół placu działają lokale gastronomiczne i punkty usługowe, a latem pojawiają się ogródki restauracyjne. To również dobry punkt rozpoczęcia zwiedzania najstarszej części Żywca.
Historia żywieckiego Rynku sięga pierwszej połowy XV wieku, kiedy ośrodek miejski przenoszono ze Starego Żywca na teren położony bliżej ujścia Koszarawy do Soły. Nowe miasto rozplanowano według średniowiecznych zasad, wytyczając centralny plac i wychodzące z jego narożników ulice. Rynek przez stulecia pełnił funkcję handlową i administracyjną. Odbywały się tu targi, jarmarki, uroczystości oraz ważne wydarzenia z życia mieszkańców. Pierwotna zabudowa była w dużej części drewniana, co wielokrotnie prowadziło do rozległych zniszczeń podczas pożarów. Szczególnie dotkliwy był pożar z 1857 roku, który zniszczył większość zabudowań wokół placu, w tym drewniany ratusz wzniesiony w 1706 roku. Podczas odbudowy powstały nowe, murowane kamienice, a w 1868 roku oddano do użytku obecny ratusz. Z historią pożarów wiąże się również figura św. Floriana, ustawiona na Rynku w 1863 roku. W kolejnych dziesięcioleciach wygląd placu wielokrotnie się zmieniał, a ostatnią dużą przebudowę przeprowadzono w latach 2014-2015. Odnowiono wówczas nawierzchnię i przywrócono fontannę z figurą patrona strażaków.
Najbardziej charakterystycznym zabytkiem przy Rynku jest ratusz, którego fasada łączy elementy neogotyckie i neorenesansowe. Uwagę zwracają wysokie, półkoliście zamknięte okna, rozety, dekoracyjne podziały elewacji oraz detale nawiązujące do XIX-wiecznej architektury synagogalnej. Budynek do dziś pełni funkcję siedziby władz miejskich. Na środku placu znajduje się fontanna z figurą św. Floriana. Jej historia sięga XIX wieku, choć obecny posąg i otaczające go założenie wodne powstały podczas przebudowy zakończonej w 2015 roku. Warto również obejrzeć pamiątkową tablicę upamiętniającą przysięgę i wymarsz 127 legionistów z Żywca i Żywiecczyzny w sierpniu 1914 roku. Przy południowo-zachodnim narożniku Rynku stoi kamienna dzwonnica z lat 1723-1724, wzniesiona na planie kwadratu i nakryta charakterystycznym dachem namiotowym. W jej pobliżu znajduje się pomnik Jana Pawła II. Całości dopełniają XIX-wieczne kamienice o zróżnicowanych elewacjach, a także widoczna znad placu wieża żywieckiej konkatedry.
Na spokojne obejrzenie Rynku, ratusza, fontanny i najbliższych zabytków wystarczy około 20-30 minut. Warto jednak zatrzymać się na dłużej, aby obejść plac, przyjrzeć się detalom kamienic i zobaczyć historyczne budowle z różnych perspektyw. Szczególnie interesująco prezentuje się ratusz po zmroku, gdy jego elewacja jest podświetlona. W cieplejszych miesiącach można odpocząć w jednym z ogródków gastronomicznych, a podczas miejskich imprez plac staje się przestrzenią koncertów i wydarzeń plenerowych. Zwiedzanie Rynku łatwo połączyć z odwiedzeniem konkatedry, znajdującej się zaledwie kilkadziesiąt metrów dalej, oraz Starego Zamku Komorowskich z Muzeum Miejskim. W pobliżu są również Pałac Habsburgów i Park Zamkowy, dzięki czemu można zaplanować spacer obejmujący najważniejsze zabytki historycznego Żywca. Dobrym pomysłem jest rozpoczęcie trasy przy Rynku, a następnie przejście obok dzwonnicy i konkatedry w kierunku dawnego zespołu zamkowego.
