Przewodnik po trasie

Niebieski szlak na Jałowiec z Zawoi

Długość8,2 km
Czas przejścia3 godz.
Suma podejść506 m
Najwyższy punkt1111 m n.p.m.
Charakter trasyNajważniejsze informacje o trasie
Typ trasyTam i z powrotem
PasmoBeskid Żywiecki
TrudnośćŁatwa
Punkt startowyZawoja
SchroniskoBrak
Dla kogoDopasowanie trasy
Z dziećmiPolecana dla dzieci
Z psemMożna z psem
KondycjaPodstawowa
Przebieg trasy

Mapa i profil wysokości

Przed wyjściem

Warunki na szlaku

Niebezpieczne warunki
Najważniejsze zagrożenia na dziśOcena łączy kilka elementów prognozy
Warunki zimoweMożliwe oblodzenie

Temperatura może spaść do 0,5°C, a opady mogą występować przez około 2 godziny. Mokre i zacienione fragmenty mogą zamarzać.

Podwyższona ostrożnośćPorywisty wiatr

Na otwartych odcinkach możliwe są porywy do około 71 km/h. Marsz grzbietem może być wyraźnie trudniejszy.

Podwyższona ostrożnośćDłuższe opady deszczu

Prognozowana suma deszczu wynosi około 9,8 mm, przy prawdopodobieństwie 98%. Na trasie mogą pojawić się błoto i spływająca woda.

Prognoza na trzy dniDla najwyższego punktu trasy
DzisiajDeszcz5° 0°Opady 98% · 9,8 mm · wiatr 26 km/h · pokrywa około 1 cm
JutroPrzelotne opady6° 3°Opady 71% · 0,5 mm · wiatr 22 km/h · porywy 62 km/h
PojutrzePrzelotne opady7° 2°Opady 45% · 0,2 mm · wiatr 20 km/h · porywy 57 km/h

Ocena orientacyjna dla najwyżej położonego punktu trasy. Pokrywa śnieżna jest wartością modelową, a nie pomiarem wykonanym na szlaku. Lokalne oblodzenie i zaspy mogą różnić się od prognozy. Przed wyjściem sprawdź także komunikaty IMGW i informacje terenowe.

Opis szlaku

Wejście na Jałowiec z Zawoi Wełczy ma dość czytelny charakter: początek prowadzi jeszcze wśród zabudowań, później trasa szybko nabiera wysokości na otwartym zboczu, a dalsza część coraz mocniej chowa się w lesie. Dopiero tuż przed celem pojawia się grzbiet i bardziej otwarta przestrzeń. To właśnie ta stopniowa zmiana otoczenia jest najciekawszym elementem tego wariantu – od doliny Wełczówki aż po widokową partię szczytową Jałowca.

Trasa rozpoczyna się w Zawoi Wełczy, w rejonie szkoły, kościoła i schroniska młodzieżowego. Pierwszy fragment nie przypomina jeszcze typowego górskiego podejścia. Droga przez chwilę prowadzi asfaltem w dolinie Wełczówki, a właściwe zdobywanie wysokości zaczyna się dopiero po opuszczeniu głównej drogi i wejściu na boczną drogę prowadzącą w stronę zbocza Jałowca.

Po wyjściu ponad zabudowania teren szybko się zmienia. Droga prowadzi przez bardziej otwarty fragment zbocza i łąki, a podejście jest tutaj wyraźniejsze niż mogłoby się wydawać po spokojnym początku w dolinie. Przy zejściu ten sam odcinek jest opisywany jako stromy, dlatego podczas wejścia wysokości przybywa tu dość szybko. Z otwartych fragmentów można również spojrzeć z góry na dolinę Wełczy i przeciwległe pasma.

Wyżej trasa wchodzi w Las Przykrzycę. To jedna z wyraźniejszych zmian charakteru całej wycieczki: kończą się otwarte łąki, a zaczyna dłuższy fragment leśny. Jednocześnie nachylenie nieco łagodnieje. Nadal konsekwentnie zdobywa się wysokość, ale podejście staje się bardziej jednostajne i łatwiej znaleźć własne tempo. Pod nogami dominują już terenowe drogi i ścieżki; na tej części trasy występują również fragmenty kamieniste, a po opadach miejscami błotniste.

Leśny odcinek prowadzi coraz wyżej po zboczu Jałowca. W niższej części pojawiają się świerki, wyżej więcej buczyny, a droga stopniowo zbliża się do grzbietu. Nie ma tutaj jednego efektownego punktu, wokół którego można byłoby zbudować cały opis – najważniejsza jest sama zmiana terenu. Po mocniejszym początku marsz staje się spokojniejszy, a później ponownie nabiera górskiego charakteru przed dojściem do głównego grzbietu Pasma Jałowieckiego.

W rejonie Pod Jałowcem trasa dochodzi do grzbietu. Stąd zmienia się również sposób prowadzenia ścieżki: zamiast długiego podejścia po zboczu pozostaje już krótki, zdecydowanie łagodniejszy fragment w stronę wierzchołka. To wyraźny moment przejściowy – las zaczyna się przerzedzać, a niedaleko szczytu pojawia się coraz więcej otwartej przestrzeni.

Tuż pod wierzchołkiem rozciąga się Hala Trzebuńska, nazywana również Halą Kubulkową. Górna część hali i otwarta partia szczytowa są najważniejszym widokowo miejscem tej trasy. W panoramie można rozpoznać przede wszystkim masyw Babiej Góry i Pasmo Policy, a dalej Mędralową oraz Pilsko. W kierunku zachodnim widoczne są również dalsze partie Beskidu Żywieckiego, w tym rejon Rysianki i Romanki, a przy dobrej przejrzystości panorama sięga w stronę Beskidu Śląskiego. Poszczególne kierunki najlepiej odsłaniają się z różnych części polany i hali – nie wszystkie szczyty są widoczne dokładnie z jednego punktu.

Na Jałowcu znajduje się rozległa polana oraz miejsce przygotowane do odpoczynku z drewnianym schronem i ławkami. Sam wierzchołek ma dzięki temu zupełnie inny charakter niż większość podejścia: po długiej wędrówce przez las finał odbywa się już w znacznie bardziej otwartym terenie.

Powrót prowadzi dokładnie tą samą trasą do Zawoi Wełczy. Nie ma potrzeby ponownie rozpisywać wszystkich etapów – istotne jest jedynie to, że po opuszczeniu partii szczytowej większa część drogi prowadzi zejściem przez las, a w końcowej części ponownie wychodzi na łąki i zabudowania w dolinie Wełczówki.

Byłeś na tym szlaku?

Oceń tę trasę

Zostaw gwiazdki lub krótką opinię. Pomożesz innym, którzy szukają szlaku i zastanawiają się, którą trasę wybrać.

Bądź pierwszą osobą, która ją oceni.
Twoja ocena
Jeden szlak możesz ocenić raz na 24 godziny. Linki są blokowane.
Praktycznie o trasie

Najczęściej zadawane pytania

Ile czasu zajmuje przejście z Zawoi na Jałowiec?

Na przejście całej trasy warto przeznaczyć około 3 godz.. Do pokonania jest 8,2 km, a suma podejść wynosi 506 m. Własne tempo, postoje i warunki na szlaku mogą ten czas wydłużyć.

Jak wygląda niebieski szlak z Zawoi na Jałowiec?

Wejście na Jałowiec z Zawoi Wełczy ma dość czytelny charakter: początek prowadzi jeszcze wśród zabudowań, później trasa szybko nabiera wysokości na otwartym zboczu, a dalsza część coraz mocniej chowa się w lesie. Dopiero tuż przed celem pojawia się grzbiet i bardziej otwarta przestrzeń. To właśnie ta stopniowa zmiana otoczenia jest najciekawszym elementem tego wariantu - od doliny Wełczówki aż po widokową partię szczytową Jałowca.

Skąd rozpoczyna się szlak na Jałowiec?

Trasa rozpoczyna się w Zawoi Wełczy, w rejonie szkoły, kościoła i schroniska młodzieżowego. Pierwszy fragment nie przypomina jeszcze typowego górskiego podejścia. Droga przez chwilę prowadzi asfaltem w dolinie Wełczówki, a właściwe zdobywanie wysokości zaczyna się dopiero po opuszczeniu głównej drogi i wejściu na boczną drogę prowadzącą w stronę zbocza Jałowca.

Jakie widoki można zobaczyć po drodze na Jałowiec?

Górna część hali i otwarta partia szczytowa są najważniejszym widokowo miejscem tej trasy. W panoramie można rozpoznać przede wszystkim masyw Babiej Góry i Pasmo Policy, a dalej Mędralową oraz Pilsko. W kierunku zachodnim widoczne są również dalsze partie Beskidu Żywieckiego, w tym rejon Rysianki i Romanki, a przy dobrej przejrzystości panorama sięga w stronę Beskidu Śląskiego.

Czy przejście z Zawoi na Jałowiec jest trudne?

To łatwy wariant, ale nadal wymaga swobodnego poruszania się po górskich ścieżkach. Podstawowa kondycja powinna wystarczyć przy spokojnym tempie i odpowiedniej liczbie przerw. W praktyce trzeba uwzględnić około 3 godz. marszu i 506 m podejść.

Czy po drodze na Jałowiec znajduje się schronisko?

Na opisanym przebiegu nie ma schroniska górskiego. Wodę i jedzenie najlepiej zabrać na całą wycieczkę, niezależnie od punktów usługowych działających w miejscowości startowej.

Czy przejście z Zawoi na Jałowiec nadaje się dla dzieci lub psa?

Trasa może być dobrym wyborem dla rodzin z dziećmi przyzwyczajonymi do górskich wędrówek. Można wybrać się również z psem, pamiętając o smyczy, zapasie wody i zasadach obowiązujących na terenach chronionych. Ostateczną decyzję trzeba dopasować do doświadczenia uczestników, pogody i aktualnego stanu nawierzchni.