Rezerwat przyrody Madohora w Beskidzie Małym został znacząco powiększony. Decyzją Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Katowicach ochroną objęto kolejne fragmenty cennych lasów, potoków i siedlisk dużych drapieżników. W części województwa śląskiego rezerwat ma teraz niemal 300 hektarów, choć wcześniej obejmował niewiele ponad 33 hektary.
Rezerwat Madohora znacznie większy. Podpisano nowe zarządzenie
11 czerwca Mirosława Mierczyk-Sawicka, Regionalna Dyrektor Ochrony Środowiska w Katowicach, podpisała zarządzenie w sprawie powiększenia rezerwatu przyrody Madohora. To obszar położony w Beskidzie Małym, na terenie dwóch województw: śląskiego i małopolskiego.
Największa zmiana dotyczy śląskiej części rezerwatu. Dotychczas obejmowała ona 33,23 ha. Po powiększeniu jej powierzchnia wzrosła o 264,21 ha i wynosi obecnie 297,33 ha. W praktyce oznacza to niemal dziewięciokrotne zwiększenie chronionego obszaru w tej części województwa.
Nowe zarządzenie wyznacza także otulinę rezerwatu o powierzchni 525,44 ha. Ma ona ograniczać negatywny wpływ czynników zewnętrznych na teren objęty ochroną i zabezpieczać go przed presją z otoczenia.
Powiększenie Madohory pozwala objąć ochroną kolejne fragmenty lasów o wysokiej wartości przyrodniczej. Są to tereny stanowiące naturalne przedłużenie dotychczasowego rezerwatu, dlatego decyzja nie tylko zwiększa jego powierzchnię, ale też porządkuje ochronę większego kompleksu leśnego w Beskidzie Małym.
Istotnym elementem nowego zarządzenia jest także rozszerzenie celu ochrony rezerwatu. Szczególny nacisk położono na siedliska dużych ssaków drapieżnych: wilka, rysia i niedźwiedzia. Według wyników wieloletnich badań i monitoringów obszar ten należy do kluczowych miejsc rozrodu wilka i rysia w Beskidzie Małym.
Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Katowicach podkreśla, że powiększenie rezerwatu ma służyć skuteczniejszej ochronie jednego z najdzikszych i najcenniejszych przyrodniczo fragmentów regionu. Chodzi przede wszystkim o zachowanie kompleksu leśnego jako bezpiecznego miejsca bytowania i rozrodu dużych drapieżników.
Cenne lasy, potoki i skalne formacje trafiły pod mocniejszą ochronę
W granicach powiększonego rezerwatu znalazły się dobrze zachowane siedliska przyrodnicze. Ochroną objęto między innymi górskie bory świerkowe oraz kwaśne buczyny. To typy lasów charakterystyczne dla górskich obszarów Beskidów, ważne dla zachowania naturalnej struktury tego terenu.
Nowe granice rezerwatu obejmują również liczne formy przyrody nieożywionej. Wśród nich znajdują się wychodnie skalne i schroniska skalne, które są ważnym elementem krajobrazu Madohory oraz siedliskiem dla wyspecjalizowanych gatunków roślin i zwierząt.
Duże znaczenie ma także ochrona zasobów wodnych. Powiększony rezerwat obejmuje górne odcinki potoków Dusica, Krzywy Potok i Kocierzanka wraz z ich zlewniami. Zabezpieczenie tych terenów ma znaczenie dla zachowania naturalnego obiegu wody, stanu siedlisk leśnych oraz odporności całego ekosystemu.
Szczególnie cenny jest rejon Jaskini Komonieckiego oraz wodospadu Dusica. To właśnie tam stwierdzono występowanie rzadkiego gatunku paproci – nerecznicy pośredniej. Obecność tego gatunku była jednym z argumentów przemawiających za objęciem tego fragmentu Beskidu Małego silniejszą ochroną.
Proces powiększenia rezerwatu nie był decyzją podjętą z dnia na dzień. Poprzedziły go szczegółowe analizy przyrodnicze, oględziny terenowe oraz konsultacje społeczne. Podstawą działań był wniosek Klubu Przyrodników z lipca 2024 roku, złożony w ramach projektu „Rezerwaty przyrody – czas na comeback!”. Uwzględniono także wyniki wieloletnich badań naukowych i monitoringu gatunków chronionych.
Rezerwat przyrody Madohora istnieje od 17 marca 1960 roku. Położony jest w granicach nadleśnictw Jeleśnia i Andrychów. Po najnowszej decyzji jego śląska część stała się jednym z większych obszarów rezerwatowej ochrony przyrody w tej części Beskidu Małego.
źródło: materiały prasowe
