Szlak na Szyndzielnię i Klimczok z Bielska-Białej (Dębowiec)

Wędrówka z rejonu Dębowca na Klimczok ma wyraźnie zróżnicowany charakter. Początkowo prowadzi stromszymi leśnymi ścieżkami, by wyżej przejść w spokojniejszy marsz grzbietem Beskidu Śląskiego. Najciekawsza część zaczyna się w okolicach Szyndzielni, gdzie pojawiają się otwarte przestrzenie, a dalsza droga pozwala zobaczyć Klimczok z zupełnie innej perspektywy niż podczas podejścia od strony Bielska-Białej.

Wycieczka rozpoczyna się na parkingu pod Dębowcem, skąd wygodne dojście prowadzi w stronę dolnej stacji kolei linowej na Szyndzielnię. Początkowo otoczenie ma jeszcze charakter rekreacyjny, ale za zabudowaniami stacji teren szybko się zmienia. Niebieski szlak odbija z utwardzonego dojścia na leśną ścieżkę, która zaczyna zdecydowanie piąć się stokiem Cubernioka. Podejście jest miejscami dość strome, a wśród drzew biegnie kilka przecinających się ścieżek.

Ten bardziej wymagający fragment kończy się w rejonie Przełęczy Dylówki, gdzie spotykają się szlaki prowadzące różnymi wariantami na Szyndzielnię. Pojawia się tutaj szeroka droga, którą poprowadzono czerwone oznaczenia. Opisywana trasa wykorzystuje jednak dalej szlak zielony, przecinający zakosy tej drogi i prowadzący bardziej bezpośrednio pod górę. Ścieżka pozostaje miejscami wąska i stroma, a pomiędzy kolejnymi przecięciami szerokiego traktu pojawiają się spokojniejsze fragmenty leśnego podejścia.

Wyżej las zaczyna się przerzedzać, a szlak doprowadza w okolice górnej stacji kolei linowej na Szyndzielnię. To wyraźna zmiana otoczenia po dłuższym marszu wśród drzew. W rejonie stacji pojawia się więcej otwartej przestrzeni, a dalsza droga przez Polanę Kamienica prowadzi już wygodniejszym traktem w stronę Schroniska PTTK na Szyndzielni.

Okolice schroniska są jednym z pierwszych miejsc na trasie, w których można zatrzymać się przy szerszej panoramie. Widać stąd Kotlinę Żywiecką i Beskid Mały, a w dalszym planie charakterystyczne masywy Babiej Góry i Pilska. Sam budynek schroniska znajduje się nieco poniżej wierzchołka Szyndzielni.

Za schroniskiem trasa ponownie nabiera wysokości, prowadząc wspólnym odcinkiem szlaków czerwonego i żółtego w stronę szczytu Szyndzielni. Po jego minięciu charakter wędrówki zmienia się na bardziej grzbietowy. Podejścia stają się znacznie łagodniejsze, pojawiają się również krótkie obniżenia terenu, a pomiędzy drzewami można dostrzec masyw Klimczoka.

Dalsza droga biegnie leśnym grzbietem aż do rozdzielenia szlaków pod Klimczokiem. Żółte oznaczenia prowadzą bezpośrednio w stronę wierzchołka, natomiast czerwony szlak trawersuje jego zalesione zbocze. Opisywany wariant wykorzystuje właśnie ten drugi odcinek, który doprowadza do Siodła pod Klimczokiem, nazywanego również Kowiorkiem.

Na siodle las ustępuje szerokiej, trawiastej przestrzeni pomiędzy Klimczokiem a Magurą. Nad przełęczą wznosi się stromy stok Klimczoka, wykorzystywany również jako trasa narciarska. Po przeciwnej stronie znajduje się Schronisko PTTK Klimczok, położone na zboczu Magury. Prowadzi do niego krótkie podejście, a po dotarciu do schroniska trzeba wrócić na siodło, aby kontynuować wejście na szczyt.

Ostatni fragment wycieczki wyraźnie różni się od wcześniejszego marszu grzbietem. Czarny szlak prowadzi stromo w górę otwartym stokiem, bez dłuższych wypłaszczeń. Z każdym kolejnym fragmentem podejścia rozszerza się widok na przełęcz i sąsiednią Magurę.

Ze szczytu Klimczoka otwiera się szeroka panorama w kierunku południowym i południowo-wschodnim. Szczególnie dobrze widoczne jest Skrzyczne, a dalej pasma Beskidu Żywieckiego z Babią Górą i Pilskiem. Przy dobrej przejrzystości powietrza ponad beskidzkimi grzbietami można dostrzec również Tatry.

Powrót do parkingu pod Dębowcem prowadzi tym samym wariantem. Po zejściu z Klimczoka wędrówka ponownie staje się spokojniejsza na grzbiecie Szyndzielni, natomiast poniżej Przełęczy Dylówki trzeba jeszcze pokonać strome zejście leśną ścieżką.