Szlak na Klimczok z Brennej

Szlak z Brennej Bukowej na Klimczok to propozycja wędrówki, której charakter zmienia się wraz z nabieraniem wysokości. Początkowo prowadzi wygodną drogą przez leśną dolinę, by wyżej przejść w bardziej wymagające, kamieniste podejścia. Po drodze pojawiają się otwarte przestrzenie z widokiem na Skrzyczne, a końcowy fragment pozwala dotrzeć na jeden z najbardziej rozpoznawalnych szczytów Beskidu Śląskiego.

Wędrówka rozpoczyna się w Brennej Bukowej, w rejonie końcowego przystanku autobusowego i parkingów przy Karczmie pod Skalicą. Żółty szlak prowadzi początkowo szeroką, asfaltową drogą biegnącą wzdłuż potoku przez zalesioną dolinę. Podejście jest łagodne, a drogę otaczają mieszane lasy z przewagą drzew liściastych i iglastych. Na tym odcinku biegnie również ścieżka przyrodniczo-leśna, przy której ustawiono tablice informacyjne. Wśród drzew znajduje się także niewielka przydrożna kapliczka.

Wyraźna zmiana charakteru trasy następuje po zakończeniu asfaltowej nawierzchni. Szeroka droga ustępuje miejsca bardziej nierównemu, kamienistemu podłożu, a podejście staje się zdecydowanie stromsze. Szlak prowadzi przez las, nabierając wysokości na kolejnych zakrętach, aż w końcu wyprowadza na otwartą przestrzeń Przełęczy Karkoszczonka.

Przełęcz stanowi jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc tej wycieczki. Rozciąga się stąd widok w kierunku Szczyrku oraz na masyw Skrzycznego, którego sylwetka wyraźnie dominuje nad okolicznymi grzbietami. Przy skrzyżowaniu szlaków znajduje się okazały buk z kapliczką, a nieco poniżej przełęczy, po stronie Szczyrku, stoi Chata Wuja Toma. To naturalne miejsce krótkiego odpoczynku przed dalszym podejściem.

Z Karkoszczonki trasa prowadzi dalej czerwonym szlakiem w kierunku Klimczoka. Ten fragment jest bardziej wymagający od wcześniejszego podejścia z Brennej Bukowej. Leśna droga miejscami wyraźnie się wznosi, a podłoże staje się kamieniste i poprzecinane korzeniami. Stromsze odcinki przeplatają się z łagodniejszymi fragmentami, dzięki czemu podejście nie jest jednostajne.

Większość drogi przebiega wśród drzew, choć pojawiają się również bardziej odsłonięte miejsca, z których można zobaczyć Skrzyczne i fragmenty jego stoków. Wyżej szlak stopniowo zbliża się do otwartego terenu Siodła pod Klimczokiem, położonego pomiędzy wzniesieniami Klimczoka i Magury.

Na siodle znajduje się ważne skrzyżowanie szlaków, a przed turystami otwiera się widok na charakterystyczne, trawiaste zbocze Klimczoka. Aby dotrzeć na sam wierzchołek, należy skierować się na czarny szlak. Ostatnie podejście jest krótkie, ale wyraźnie strome i prowadzi wzdłuż zbocza, na którym znajduje się trasa wyciągu narciarskiego.

Ze szczytu Klimczoka panorama otwiera się przede wszystkim w kierunku południowym i wschodnim. W dole widoczny jest Szczyrk, nad którym wznosi się masyw Skrzycznego. Dalej można dostrzec grzbiety Beskidu Żywieckiego z charakterystyczną sylwetką Babiej Góry, a przy bardzo dobrej przejrzystości powietrza również Tatry. Widoczność w pozostałych kierunkach jest częściowo ograniczona przez drzewa.

Po zdobyciu szczytu trasa wraca czarnym szlakiem na Siodło pod Klimczokiem. Stąd niebieskie i zielone oznaczenia prowadzą krótkim odcinkiem do schroniska PTTK Klimczok, położonego na zboczu Magury. Budynek znajduje się nieco powyżej szerokiej, otwartej przełęczy i stanowi dogodny punkt odpoczynku przed zejściem.

Powrót do Brennej Bukowej odbywa się tym samym wariantem. Ze schroniska należy wrócić na siodło, skąd czerwony szlak prowadzi na Przełęcz Karkoszczonka, a żółty sprowadza do punktu rozpoczęcia wędrówki.