Szlak na Soszów Wielki z Wisły Jawornik

Mapa i profil wysokości
Warunki na szlaku
Na otwartych odcinkach możliwe są porywy do około 73 km/h. Marsz grzbietem może być wyraźnie trudniejszy.
Prognozowana suma deszczu to około 2,3 mm, przy prawdopodobieństwie 67%. Śliskie mogą być zwłaszcza skały, korzenie i zejścia.
Ocena orientacyjna dla najwyżej położonego punktu trasy. Pokrywa śnieżna jest wartością modelową, a nie pomiarem wykonanym na szlaku. Lokalne oblodzenie i zaspy mogą różnić się od prognozy. Przed wyjściem sprawdź także komunikaty IMGW i informacje terenowe.
Opis szlaku
Ta pętla pokazuje Soszów od dwóch różnych stron. Z Jawornika najpierw trzeba wydostać się na graniczny grzbiet przez Przełęcz Beskidek, później wędrówka staje się spokojniejsza i prowadzi w stronę schroniska oraz Soszowa Wielkiego. Powrót nie powtarza drogi wejścia — po krótkim zejściu spod szczytu trasa odchodzi w stronę Pod Jaworem i sprowadza bezpośrednio do Jawornika. Dzięki temu na stosunkowo zwartej trasie wyraźnie zmieniają się zarówno teren, jak i otoczenie.
Początek znajduje się w Wiśle Jawornik przy ul. Soszowskiej. Stąd należy trzymać się zielonych znaków prowadzących na Przełęcz Beskidek. To obecne oznakowanie szlaku – część starszych map może pokazywać w tym miejscu kolor czarny, ponieważ odcinek przemalowano na zielono w 2018 roku.
Początkowo trasa pozostaje jeszcze blisko zabudowy Jawornika, ale wraz z nabieraniem wysokości coraz wyraźniej opuszcza dolinę. Podejście prowadzi w stronę głównego grzbietu Pasma Czantorii i Stożka. Nie ma tu długiego odcinka grzbietowego na rozgrzewkę — pierwszym zadaniem jest po prostu wejście z Jawornika na Przełęcz Beskidek.
Na przełęczy zielony szlak dochodzi do czerwonego szlaku prowadzącego grzbietem wzdłuż granicy polsko-czeskiej. To wyraźna zmiana charakteru wycieczki. Zamiast dalszego wychodzenia z doliny trasa zaczyna prowadzić wzdłuż pasma, w kierunku Soszowa. Przełęcz leży pomiędzy Wielką Czantorią a Małym Soszowem i jest jednym z ważniejszych punktów na grzbiecie łączącym Czantorię ze Stożkiem.
Czerwone znaki prowadzą stąd w stronę Soszowa, stopniowo zdobywając wysokość. Odcinek przebiega przez zalesione partie grzbietu i okolice Małego Soszowa, a wyżej pojawiają się bardziej otwarte fragmenty oraz polany charakterystyczne dla masywu Soszowa. Sam Soszów Wielki jest częściowo zalesiony, dlatego widoki nie ograniczają się do jednego całkowicie odsłoniętego wierzchołka — pojawiają się przede wszystkim na otwartych fragmentach grzbietu i polanach.
Jeszcze przed wejściem na główną kulminację trasa dochodzi do Schroniska na Soszowie. To naturalny punkt orientacyjny na tej wycieczce i jednocześnie miejsce, w którym spotyka się kilka znakowanych szlaków. Z otwartych miejsc w jego sąsiedztwie panorama obejmuje m.in. Czantorię, Skrzyczne, Małe Skrzyczne i Baranią Górę.
Od schroniska pozostaje krótkie podejście na Soszów Wielki. Na tym fragmencie wspólnie prowadzą znaki czerwone, niebieskie i zielone. Ścieżka wraca na główny grzbiet i wyprowadza na najwyższy punkt tej pętli. Na odcinku pomiędzy schroniskiem a szczytem otwierają się również widoki w kierunku Skrzycznego.
Po osiągnięciu Soszowa Wielkiego trzeba wrócić tym samym krótkim odcinkiem do schroniska. Dopiero tutaj pętla zaczyna prowadzić innym wariantem niż podczas wejścia.
Ze schroniska należy zejść w stronę punktu Pod Jaworem. Początkowo prowadzą razem znaki niebieskie i zielone. Ten fragment szybko opuszcza główny grzbiet i kieruje się na wschodnie zbocza Soszowa. W bardziej otwartych miejscach pojawia się panorama w stronę Równicy i Orłowej, a dalej Stołowa, Klimczoka i Magury.
W punkcie Pod Jaworem wariant zielony odchodzi, natomiast dalszy powrót do Jawornika prowadzi już szlakiem niebieskim. To właściwe zejście do doliny — szlak systematycznie traci wysokość i sprowadza w stronę ul. Soszowskiej. Im niżej, tym ponownie więcej zabudowy i dróg Jawornika, aż trasa wraca dokładnie do miejsca, z którego rozpoczynało się wejście na Przełęcz Beskidek.
Oceń tę trasę
Zostaw gwiazdki lub krótką opinię. Pomożesz innym, którzy szukają szlaku i zastanawiają się, którą trasę wybrać.
Bądź pierwszą osobą, która ją oceni.Schronisko
Najczęściej zadawane pytania
Ile czasu zajmuje przejście z Jawornika w Wiśle na Soszów Wielki?
Na przejście całej trasy warto przeznaczyć około 2 godz. 30 min. Do pokonania jest 7,1 km, a suma podejść wynosi 419 m. Własne tempo, postoje i warunki na szlaku mogą ten czas wydłużyć.
Jak wygląda szlak z Jawornika w Wiśle na Soszów Wielki?
Ta pętla pokazuje Soszów od dwóch różnych stron. Z Jawornika najpierw trzeba wydostać się na graniczny grzbiet przez Przełęcz Beskidek, później wędrówka staje się spokojniejsza i prowadzi w stronę schroniska oraz Soszowa Wielkiego. Powrót nie powtarza drogi wejścia - po krótkim zejściu spod szczytu trasa odchodzi w stronę Pod Jaworem i sprowadza bezpośrednio do Jawornika.
Skąd rozpoczyna się szlak na Soszów Wielki?
Początek znajduje się w Wiśle Jawornik przy ul. Soszowskiej. Stąd należy trzymać się zielonych znaków prowadzących na Przełęcz Beskidek. To obecne oznakowanie szlaku - część starszych map może pokazywać w tym miejscu kolor czarny, ponieważ odcinek przemalowano na zielono w 2018 roku.
Jakie widoki można zobaczyć po drodze na Soszów Wielki?
Najlepsze widoki pojawiają się na otwartych fragmentach w sąsiedztwie Schroniska na Soszowie. Panorama obejmuje Czantorię, Skrzyczne, Małe Skrzyczne i Baranią Górę.
Czy przejście z Jawornika w Wiśle na Soszów Wielki jest trudne?
To łatwy wariant, ale nadal wymaga swobodnego poruszania się po górskich ścieżkach. Podstawowa kondycja powinna wystarczyć przy spokojnym tempie i odpowiedniej liczbie przerw. W praktyce trzeba uwzględnić około 2 godz. 30 min marszu i 419 m podejść.
Czy po drodze na Soszów Wielki znajduje się schronisko?
Tak. Na przebiegu wycieczki znajduje się Schronisko na Soszowie Wielkim. Aktualne godziny działania i dostępność usług warto sprawdzić bezpośrednio przed wyjściem.
Czy przejście z Jawornika w Wiśle na Soszów Wielki nadaje się dla dzieci lub psa?
Trasa może być dobrym wyborem dla rodzin z dziećmi przyzwyczajonymi do górskich wędrówek. Można wybrać się również z psem, pamiętając o smyczy, zapasie wody i zasadach obowiązujących na terenach chronionych. Ostateczną decyzję trzeba dopasować do doświadczenia uczestników, pogody i aktualnego stanu nawierzchni.






