Szlak na Kotarz i Halę Jaworową z Przełęczy Salmopolskiej

Mapa i profil wysokości
Warunki na szlaku
Porywy do około 81 km/h mogą utrudniać marsz, zwiększać wychłodzenie i łamać gałęzie.
Temperatura w porze przejścia może spaść do -1°C. Cień, mostki i wilgotne zagłębienia mogą pozostać oblodzone.
Prognozuje się wystąpienie silnego wiatru o średniej prędkości do 45 km/h, w porywach do 75 km/h, z południa i południowego zachodu.
Obowiązuje: 15.11, 19:00 - 16.11, 11:00Ocena orientacyjna dla najwyżej położonego punktu trasy. Pokrywa śnieżna jest wartością modelową, a nie pomiarem wykonanym na szlaku. Lokalne oblodzenie i zaspy mogą różnić się od prognozy. Przed wyjściem sprawdź także komunikaty IMGW i informacje terenowe.
Opis szlaku
Ta trasa przez większą część prowadzi spokojnym, zalesionym grzbietem, a swój zupełnie inny charakter pokazuje dopiero w końcowej części. Najpierw jest szeroka beskidzka droga, Grabowa i Kotarz, później krótki powrót do rozstaju i zejście na Halę Jaworową, gdzie las nagle ustępuje miejsca dużej, otwartej przestrzeni. To właśnie kontrast między leśnym grzbietem a widokową halą jest najmocniejszym elementem tej wycieczki.
Wędrówka rozpoczyna się na Przełęczy Salmopolskiej, popularnie nazywanej Białym Krzyżem. W stronę Kotarza prowadzą stąd czerwone znaki. Po opuszczeniu rejonu przełęczy szlak szybko wchodzi na zalesiony grzbiet i prowadzi szeroką, wygodną drogą. Nie ma tu jednego długiego podejścia – teren lekko faluje, a marsz przerywają krótkie wzniesienia i łagodniejsze fragmenty.
Pierwszym wyraźnym punktem na trasie jest Grabowa. To również ważne skrzyżowanie szlaków: w stronę Starego Gronia odchodzą stąd czarne znaki, natomiast właściwy wariant nadal prowadzi czerwonym grzbietem w kierunku Kotarza. Sam odcinek przez Grabową pozostaje przede wszystkim leśny, z szerokim duktem pod nogami i bez trudniejszych technicznie miejsc.
Za Grabową czerwony szlak najpierw nieco się obniża, a później ponownie zaczyna nabierać wysokości. To tutaj charakter drogi staje się trochę bardziej urozmaicony. W kilku miejscach las otwiera się na tyle, że pojawiają się krótkie widoki w stronę masywu Skrzycznego, a między drzewami można dostrzec również rejon Hali Jaworowej. Nadal dominuje jednak las, dlatego nie jest to typowo widokowy fragment grzbietu.
Kolejnym istotnym miejscem jest Pod Kotarzem, gdzie czerwony szlak przecina się z niebieskim prowadzącym od strony Brennej. Na tym etapie nie należy jeszcze skręcać na halę. Zgodnie z tym wariantem wycieczki trzeba pozostać na czerwonych znakach i podejść na Kotarz. Końcowy fragment jest krótszy, ale bardziej zdecydowany niż wcześniejsza część grzbietu; droga miejscami staje się bardziej kamienista.
Sam Kotarz nie jest tak otwartym punktem widokowym jak Hala Jaworowa. W rejonie wierzchołka znajduje się niewielka polana, a między drzewami pojawiają się otwarcia w stronę masywu Skrzycznego, jednak główny widokowy finał tej wycieczki dopiero przed nami. Po wejściu na szczyt należy wrócić czerwonym szlakiem do węzła Pod Kotarzem.
Dopiero tutaj trasa opuszcza główny grzbiet. Niebieskie znaki skręcają w stronę Hali Jaworowej i prowadzą w dół węższą leśną drogą. Zmiana jest wyraźna – szeroki czerwony trakt zostaje za plecami, a ścieżka schodzi między drzewami i skałami w kierunku bocznego grzbietu Kotarza. Po krótkim leśnym fragmencie wychodzi na górną część rozległej polany.
Hala Jaworowa jest najbardziej otwartym miejscem całej trasy. Z polany panorama obejmuje przede wszystkim masyw Skrzycznego, a w przeciwnym kierunku dobrze widoczne są szczyty Pasma Stożka i Czantorii. Przy dobrej przejrzystości za nimi pojawiają się również góry Beskidu Śląsko-Morawskiego. Po długim odcinku prowadzonym głównie w lesie różnica jest bardzo wyraźna – zamiast wąskich prześwitów między drzewami pojawia się szeroka przestrzeń i znacznie pełniejsza panorama Beskidu Śląskiego.
Powrót prowadzi dokładnie tym samym wariantem. Z hali trzeba ponownie podejść niebieskim szlakiem do węzła Pod Kotarzem, a następnie wrócić czerwonym przez Grabową w stronę Przełęczy Salmopolskiej. Nie ma potrzeby ponownego rekonstruowania całego przebiegu – po powrocie na główny grzbiet droga jest już dobrze znana z pierwszej części wycieczki.
Oceń tę trasę
Zostaw gwiazdki lub krótką opinię. Pomożesz innym, którzy szukają szlaku i zastanawiają się, którą trasę wybrać.
Bądź pierwszą osobą, która ją oceni.Najczęściej zadawane pytania
Ile czasu zajmuje przejście z Przełęczy Salmopolskiej na Kotarz i Halę Jaworową?
Na przejście całej trasy warto przeznaczyć około 2 godz. 15 min. Do pokonania jest 7,1 km, a suma podejść wynosi 237 m. Własne tempo, postoje i warunki na szlaku mogą ten czas wydłużyć.
Jak wygląda szlak z Przełęczy Salmopolskiej na Kotarz i Halę Jaworową?
Ta trasa przez większą część prowadzi spokojnym, zalesionym grzbietem, a swój zupełnie inny charakter pokazuje dopiero w końcowej części. Najpierw jest szeroka beskidzka droga, Grabowa i Kotarz, później krótki powrót do rozstaju i zejście na Halę Jaworową, gdzie las nagle ustępuje miejsca dużej, otwartej przestrzeni. To właśnie kontrast między leśnym grzbietem a widokową halą jest najmocniejszym elementem tej wycieczki.
Skąd rozpoczyna się szlak na Kotarz i Halę Jaworową?
Wędrówka rozpoczyna się na Przełęczy Salmopolskiej, popularnie nazywanej Białym Krzyżem. W stronę Kotarza prowadzą stąd czerwone znaki. Po opuszczeniu rejonu przełęczy szlak szybko wchodzi na zalesiony grzbiet i prowadzi szeroką, wygodną drogą.
Jakie widoki można zobaczyć po drodze na Kotarz i Halę Jaworową?
Hala Jaworowa jest najbardziej otwartym miejscem całej trasy. Z polany panorama obejmuje przede wszystkim masyw Skrzycznego, a w przeciwnym kierunku dobrze widoczne są szczyty Pasma Stożka i Czantorii. Po długim odcinku prowadzonym głównie w lesie różnica jest bardzo wyraźna - zamiast wąskich prześwitów między drzewami pojawia się szeroka przestrzeń i znacznie pełniejsza panorama Beskidu Śląskiego.
Czy przejście z Przełęczy Salmopolskiej na Kotarz i Halę Jaworową jest trudne?
To bardzo łatwy wariant, bez większych trudności technicznych. Podstawowa kondycja powinna wystarczyć przy spokojnym tempie i odpowiedniej liczbie przerw. W praktyce trzeba uwzględnić około 2 godz. 15 min marszu i 237 m podejść.
Czy po drodze na Kotarz i Halę Jaworową znajduje się schronisko?
Na opisanym przebiegu nie ma schroniska górskiego. Wodę i jedzenie najlepiej zabrać na całą wycieczkę, niezależnie od punktów usługowych działających w miejscowości startowej.
Czy przejście z Przełęczy Salmopolskiej na Kotarz i Halę Jaworową nadaje się dla dzieci lub psa?
Trasa może być dobrym wyborem dla rodzin z dziećmi przyzwyczajonymi do górskich wędrówek. Można wybrać się również z psem, pamiętając o smyczy, zapasie wody i zasadach obowiązujących na terenach chronionych. Ostateczną decyzję trzeba dopasować do doświadczenia uczestników, pogody i aktualnego stanu nawierzchni.





