TRASA: Brenna – Błatnia – Brenna
DŁUGOŚĆ TRASY: 8.9km
SUMA WZNIESIEŃ: 523m
CZAS WYPRAWY: 3:00
Wyjście na Błatnią z Brennej to propozycja, która dobrze pokazuje charakter Beskidu Śląskiego: górską wędrówkę prowadzącą konsekwentnie ku grzbietowi, z wyraźnym celem w postaci schroniska i samego wierzchołka. Trasa startuje w Brennej (w rejonie skrzyżowania szlaków w miejscowości) i kończy się w tym samym miejscu, a jej głównym punktem programu jest Błatnia (917 m n.p.m.) wraz z działającym tu Schroniskiem PTTK Na Błatniej. Całość, w wariancie tam i z powrotem, zajmuje orientacyjnie około 3 godziny.
Wędrówka od początku prowadzi znakowanymi szlakami PTTK i odcinkami tras o charakterze spacerowym. Już na starcie pojawiają się równolegle różne oznaczenia – w Brennej spotykają się m.in. kolory niebieski, zielony i czarny, a także czerwone oznaczenia szlaku spacerowego. To naturalna cecha tej okolicy: miejscowość jest ważnym punktem wyjściowym w góry, więc sieć tras jest gęsta i pozwala wygodnie obrać kierunek na grzbiet Błatniej. Właściwy przebieg na Błatnią wykorzystuje następnie czarny szlak w stronę przysiółka i węzła tras Brenna, Pod Las, skąd dalsza część wędrówki przechodzi na szlak zielony.
Po drodze na trasie pojawia się Wielka Cisowa – rozpoznawalny punkt na grzbiecie (878 m n.p.m.), który w praktyce bywa traktowany jako naturalny „przystanek orientacyjny” przed podejściem pod schronisko. Od tego miejsca szlak prowadzi dalej odcinkiem, gdzie zieleń miesza się z czerwienią: fragmenty są znakowane jako szlak turystyczny czerwony / zielony, a dodatkowo w tym rejonie spotyka się również oznaczenia Beskidzkiej Drogi św. Jakuba.
Najmocniejszym magnesem jest jednak Schronisko PTTK Na Błatniej – działające schronisko górskie, położone tuż pod szczytem. To właśnie ono dla wielu osób stanowi właściwy cel wyjścia: pozwala domknąć wycieczkę konkretnym miejscem i atmosferą górskiego przystanku, a jednocześnie daje możliwość krótkiego „domknięcia” planu o sam wierzchołek. Z okolic schroniska na szczyt prowadzi krótki odcinek żółtym szlakiem (również w towarzystwie oznaczeń ścieżki dydaktycznej i tras spacerowych), dzięki czemu Błatnia może stać się naturalnym finałem wyjścia bez konieczności planowania dłuższej graniowej wędrówki.
To przejście dobrze pasuje do realiów Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego, który obejmuje m.in. teren gminy Brenna i sporą część beskidzkich lasów w tej części województwa. Dzięki temu wycieczka ma wyraźnie „górski” charakter, ale pozostaje jednocześnie łatwa do zorganizowania jako plan na wolny dzień.
Dobór odbiorcy dla tej propozycji wynika z jej skali oraz tego, jak bywa opisywana przez turystów: to popularny, często wybierany wariant dojścia na Błatnią, ceniony za jasny cel i czytelny przebieg, choć bywa odbierany jako dość jednostajny w swoim górskim prowadzeniu. W praktyce będzie to dobry wybór dla turystów weekendowych i osób początkujących z przeciętną kondycją, a także dla rodzin z dziećmi, które mają już doświadczenie w dłuższym marszu. Dystans w wariancie tam i z powrotem (ok. 9 km) oraz czas przejścia sprawiają, że to wycieczka „na pół dnia”, bez presji wczesnego startu i bez konieczności układania skomplikowanej logistyki.
Ponieważ wejście i zejście prowadzą tym samym przebiegiem, powrót odbywa się tą samą trasą – z Błatniej i spod schroniska z powrotem przez rejon Wielkiej Cisowej i Pod Las do Brennej.
