Zielony szlak na Policę z Sidziny przez Halę Krupową

Początek trasy znajduje się w Sidzinie, w rejonie dawnego Domu Wczasów Dziecięcych, funkcjonującego obecnie jako Szkolne Schronisko Młodzieżowe. Niedaleko znajduje się również skansen w Bińkówce. Od tego miejsca prowadzą zielone znaki w stronę Hali Krupowej. Sam przebieg z tego punktu na halę potwierdzają zarówno materiały PTTK, jak i mapy turystyczne.

Początek jest spokojny. Zielony szlak prowadzi najpierw wąską drogą wśród zabudowań, a później przechodzi w drogę gruntową. Po wyraźnym skręcie zaczyna się właściwe podejście. Las szybko staje się dominującym elementem trasy, a pod nogami pojawia się kamienista droga, miejscami biegnąca zagłębieniem terenu. Podejście przez dłuższy czas utrzymuje stały kierunek pod górę, z krótszymi spokojniejszymi fragmentami. Tuż przed wyjściem na Halę Krupową nachylenie ponownie wyraźnie rośnie.

Po długim leśnym odcinku zmiana krajobrazu jest wyraźna. Zielone znaki wychodzą na właściwą Halę Krupową, rozciągającą się na południowych stokach Okrąglicy. To pierwszy naprawdę otwarty fragment tej wycieczki. Z hali rozciąga się panorama w stronę Kotliny Orawsko-Nowotarskiej i Tatr, a przy dobrej przejrzystości widoczne są także grzbiety po stronie Orawy oraz Gorce.

Zielony szlak przecina halę i prowadzi dalej w stronę głównego grzbietu Pasma Policy. Wkrótce pojawia się Przełęcz Kucałowa – duży węzeł znakowanych tras położony na skraju Hali Kucałowej. W tym miejscu do zielonych znaków dochodzi czerwony szlak grzbietowy, a w różnych kierunkach rozchodzą się również pozostałe trasy prowadzące m.in. ze Skawicy i Sidziny.

Z przełęczy odchodzi krótki czarny łącznik do Schroniska PTTK na Hali Krupowej. Nazwa obiektu może być myląca, ponieważ schronisko nie stoi na właściwej Hali Krupowej, przez którą prowadził wcześniejszy fragment zielonego szlaku. Jest położone przy Hali Kucałowej, w rejonie określanym również jako Sidzińskie Pasionki. Po postoju należy wrócić tym samym łącznikiem na Przełęcz Kucałową.

Od przełęczy zaczyna się druga, wyraźnie inna część wycieczki. W stronę Policy prowadzą czerwone znaki Głównego Szlaku Beskidzkiego, które początkowo biegną wspólnie z zielonym szlakiem. Pierwszy fragment jest stosunkowo łagodny i prowadzi głównie lasem. Dopiero na Złotej Grapie zielone znaki odchodzą, a dalsza droga na Policę pozostaje już na czerwonym szlaku.

Za Złotą Grapą ścieżka zaczyna konsekwentniej nabierać wysokości. Las nadal dominuje, ale teren robi się bardziej górski, a podejście przed Policą wyraźniejsze niż wcześniejszy odcinek grzbietu. Niedaleko szczytu szlak przechodzi przez obszar rezerwatu Na Policy i zarastające fragmenty dawnych wiatrołomów. To właśnie tutaj pojawiają się jedne z ciekawszych widoków tej części trasy – na południu odsłaniają się Tatry i Podhale, a na wschodzie widać m.in. Gorce oraz Beskid Wyspowy.

Sam wierzchołek Policy jest znacznie mniej otwarty niż Hala Krupowa czy widokowe fragmenty tuż pod szczytem. Niewielką przestrzeń na kulminacji otaczają odrastające drzewa, dlatego panorama jest częściowo ograniczona. Charakterystycznym kierunkiem widokowym pozostaje masyw Babiej Góry.

Powrót prowadzi dokładnie tym samym wariantem. Z Policy trzeba wrócić czerwonym szlakiem przez Złotą Grapę do Przełęczy Kucałowej, a stamtąd zielonym przez Halę Krupową do punktu startowego w Sidzinie. Nie pojawia się więc żadne alternatywne zejście ani fragment pętli.