Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Międzybrodziu Żywieckim

Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy to świątynia parafialna położona w centrum Międzybrodzia Żywieckiego, przy ulicy Beskidzkiej, w otoczeniu gór Beskidu Małego. Jego historia sięga okresu międzywojennego, choć obecny wygląd budowli jest w znacznej mierze rezultatem powojennej przebudowy. Kościół wyróżnia się wysokim, stromym dachem pokrytym czerwoną dachówką, smukłą wieżyczką oraz charakterystycznym wejściem wspartym na masywnych, kamiennych filarach. Obok świątyni stoi wolnostojąca dzwonnica, której współczesna konstrukcja kontrastuje z tradycyjną bryłą budynku. Kościół odgrywa ważną rolę w życiu mieszkańców miejscowości, a jego historia jest ściśle związana z powstaniem Jeziora Międzybrodzkiego oraz przemianami, jakie w XX wieku zachodziły w dolinie Soły.

Początki budowy świątyni wiążą się z realizacją zapory w Porąbce. W 1934 roku, podczas przygotowywania terenów pod przyszły zbiornik wodny, mieszkańcy Międzybrodzia otrzymali odszkodowanie za wywłaszczony majątek gromadzki. Postanowili przeznaczyć te pieniądze na budowę własnego kościoła, ponieważ wcześniej musieli pokonywać znaczną odległość, aby uczestniczyć w nabożeństwach w Żywcu. Projekt świątyni o cechach romańsko-gotyckich przygotował krakowski architekt L. Poleski, a fundamenty rozpoczęto wykonywać pod koniec czerwca 1936 roku. Kamień węgielny poświęcono 6 września tego samego roku. Do wybuchu II wojny światowej udało się wznieść mury, wykonać dach i zamontować witraże w prezbiterium. Pierwszą mszę świętą odprawiono 21 kwietnia 1940 roku, jeszcze podczas niemieckiej okupacji. Rok później do miejscowości przybył pierwszy proboszcz, ksiądz Franciszek Kapuściński.

Niezwykle ważnym wydarzeniem w dziejach kościoła była jego niemal całkowita przebudowa w latach 50. XX wieku. W 1954 roku zaczęły pojawiać się poważne pęknięcia ścian i wieży, zagrażające stabilności konstrukcji. Trzy lata później wydano nakaz rozbiórki, w wyniku której usunięto około 70 procent dotychczasowego budynku. Mimo trudności finansowych i organizacyjnych mieszkańcy przystąpili do odbudowy, którą ukończono w Wigilię Bożego Narodzenia 1957 roku. Nową formę świątyni opracowano na podstawie projektów przygotowanych przez krakowskich architektów Ryszarda Ojaka i Włodzimierza Lasorskiego. W kolejnych latach prowadzono prace związane z wyposażeniem wnętrza. W latach 1960–1962 przebudowano i udekorowano prezbiterium, w którym znalazły się figury wykonane przez zakopiańskiego rzeźbiarza Henryka Burzca. W 1976 roku poświęcono 23-głosowe organy zbudowane przez Henryka Siedlara z Krakowa.

Szczególne miejsce w historii parafii zajmuje kult Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W 1948 roku kardynał Adam Stefan Sapieha poświęcił obraz patronki wykonany przez miejscowego księdza, który następnie uroczyście wniesiono do świątyni. Z parafią związane były również ważne wydarzenia religijne, w tym nawiedzenie obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej w czerwcu 1968 roku, podczas którego kazanie wygłosił kardynał Karol Wojtyła. Dzisiaj kościół pozostaje czynną świątynią parafialną, a jego wnętrze pozwala zobaczyć efekty kolejnych etapów odbudowy i wyposażania budowli. Znajduje się przy głównej drodze przebiegającej przez Międzybrodzie Żywieckie, dlatego można go odwiedzić podczas spaceru po miejscowości lub przy okazji wycieczki nad Jezioro Międzybrodzkie. Budynek jest dostępny do oglądania z zewnątrz, natomiast możliwość zwiedzania wnętrza zależy od jego otwarcia i odbywających się nabożeństw.