Szlak na Trzy Kopce Wiślańskie z Brennej Leśnica

Opis szlaku

Trzy Kopce Wiślańskie z Brennej Leśnicy to taki szlak, który nie udaje wielkiej wyprawy, a i tak daje bardzo przyjemny górski spacer. Nie ma tu kombinowania z logistyką, bo start i meta wypadają w tym samym miejscu, a całość zamyka się w trasie, którą da się przejść bez robienia z tego całodniowej ekspedycji. Przy tym po drodze jest dość zmiennie, bo początek ma jeszcze cywilizacyjny akcent, ale potem robi się już bardziej beskidzko i zwyczajnie przyjemnie.

To dobra opcja dla kogoś, kto chce wejść na szczyt bez szarpania się z długim podejściem, a jednocześnie mieć poczucie, że jednak było „w górach”, a nie tylko na spacerze obok domu. W Twoim wariancie wychodzi 7,8 km i około 2 godziny 28 minut marszu, więc to trasa w sam raz na luźne przedpołudnie, spokojne popołudnie albo wycieczkę, po której zostaje jeszcze siła na obiad bez dramatycznego patrzenia na schody.

Start w Brennej Leśnicy

Zaczynamy w Brennej Leśnicy, przy leśniczówce, gdzie łatwo ogarnąć start bez wielkiego krążenia po okolicy. Przy samym początku tego wariantu działa bezpłatny parking, więc nie trzeba urządzać rozgrzewki w stylu „szukamy miejsca i udajemy, że to też część wycieczki”.

Pierwszy odcinek nie od razu rzuca człowieka w dziki, gęsty las, bo na początku pojawia się jeszcze twardsze podłoże i kawałek bardziej dojazdowego charakteru. To akurat ma swój plus, bo wejście w trasę jest łagodne, a nogi mają chwilę, żeby przypomnieć sobie, że jednak dziś pracujemy. Po kilkunastu minutach ten bardziej techniczny start zostaje za plecami i szlak zaczyna wyglądać tak, jak większość osób lubi najbardziej, czyli bardziej leśnie i bardziej górsko.

Podejście zielonym szlakiem

Idziemy zielonym szlakiem i właśnie ten odcinek robi robotę, jeśli ktoś lubi trasę, która stopniowo się rozkręca. Nie ma tu potrzeby opowiadania każdego zakrętu, bo ważniejsze jest to, że podejście nie jest przesadnie skomplikowane, a po chwili asfalt i beton przestają mieć znaczenie, bo szlak wchodzi w las i zaczyna prowadzić dużo przyjemniej. To nie jest podejście z kategorii „od pierwszej minuty wszyscy milczą”, tylko raczej takie, na którym da się jeszcze normalnie pogadać i nie udawać lokomotywy.

Po drodze pojawiają się też bardziej otwarte fragmenty, a to w Beskidzie Śląskim zawsze dobrze robi klimatowi przejścia. Trzy Kopce Wiślańskie leżą w paśmie Równicy, które oddziela dolinę Wisły od dolin Leśnicy i Brennicy, więc ten rejon ma typowo beskidzki charakter: trochę lasu, trochę polan, trochę grzbietowego spaceru i bez przesadnego zadęcia. To właśnie dlatego ten wariant z Brennej tak dobrze sprawdza się jako spokojna, konkretna wycieczka bez przerostu formy nad treścią.

Pod Trzema Kopcami

Po dojściu do miejsca oznaczonego jako Pod Trzema Kopcami robi się już wyraźnie bliżej celu. To ważny moment tej trasy, bo końcówka na szczyt jest krótka i wygodniejsza, a sam odcinek od węzła prowadzi już bardziej spacerowo niż siłowo. Innymi słowy, tutaj człowiek czuje, że nagroda jest już blisko i nie trzeba negocjować z własnymi łydkami żadnych nowych warunków umowy.

To też taki fragment, gdzie szlak zaczyna mieć bardziej grzbietowy charakter. Właśnie dzięki temu dojście na Trzy Kopce Wiślańskie nie sprawia wrażenia przypadkowego „wchodzenia gdzieś pod górę”, tylko prowadzi do miejsca, które faktycznie jest celem samym w sobie. A sam szczyt nie jest anonimowym punktem w lesie, tylko jednym z bardziej rozpoznawalnych, łatwo dostępnych miejsc w tej części Beskidu Śląskiego.

Trzy Kopce Wiślańskie i okolica szczytu

Dochodzi się na Trzy Kopce Wiślańskie, czyli szczyt o wysokości 810 m n.p.m., położony na styku granic Brennej, Wisły i Ustronia. Sama nazwa nie jest więc przypadkowa, tylko całkiem dobrze tłumaczy, czemu to miejsce od dawna było zauważalne na mapie i w terenie. To jeden z tych beskidzkich celów, które nie straszą wysokością, ale nadrabiają położeniem i tym, że po prostu chce się tu dojść.

Na grzbiecie znajduje się Telesforówka, czyli charakterystyczny punkt przy szczycie z zapleczem gastronomicznym i noclegowym, a obok rozciąga się polana, która dodaje temu miejscu bardziej otwartego charakteru. Dzięki temu finał nie kończy się w środku drzew z krótkim „no dobra, byliśmy”, tylko daje chwilę na oddech i normalny postój. To właśnie tutaj często ludzie siadają na dłużej, bo połączenie łatwo dostępnego szczytu i takiego zaplecza zwyczajnie się sprawdza.

Przy dobrej pogodzie z okolic szczytu i polany zwykle widać sporo znanych nazw z Beskidu Śląskiego, między innymi Skrzyczne, Równicę, Czantorię, Kotarz, a często także grzbiet Starego Gronia; w lepszych warunkach wypatruje się też dalszych punktów, nawet Babiej Góry. To nie jest może szczyt, który robi z człowieka odkrywcę kontynentów, ale jak na tak krótki wariant z Brennej potrafi oddać bardzo uczciwy widokowy zwrot z inwestycji.

Powrót tą samą trasą

Powrót odbywa się tą samą drogą i w tym akurat przypadku wcale nie trzeba traktować tego jak wady. Przy takich trasach zejście często pozwala spokojniej zauważyć to, co na podejściu gdzieś umknęło, a znany już teren idzie się po prostu swobodniej. Nie ma też kombinowania, czy zaraz nie przegapisz odbicia, bo kierunek jest jasny i cały układ wycieczki pozostaje prosty od początku do końca.

Na zejściu znowu przechodzimy przez okolice Pod Trzema Kopcami, potem wracamy zielonym szlakiem w stronę Brennej Leśnicy. Leśny odcinek schodzi się spokojnie, a końcówka z twardszą nawierzchnią jest już bardziej sygnałem, że cywilizacja wraca, niż jakimś szczególnym utrudnieniem. Dla wielu osób to właśnie taki układ będzie plusem: najpierw konkretne podejście, potem szczyt z widokowym akcentem, a na końcu proste zejście bez wydziwiania.

Mapa szlaku na Trzy Kopce Wiślańskie z Brennej

TRASA: Brenna – Trzy Kopce Wiślańskie – Powrót tą samą trasą

Inne szlaki na Trzy Kopce Wiślańskie

Wejście z Brennej Leśnicy jest jednym z tych wariantów, które po prostu dobrze układają się na szybkie i konkretne wyjście, ale Trzy Kopce Wiślańskie dają też kilka innych opcji, jeśli wolisz trochę inny rytm marszu albo chcesz podejść do tego szczytu od zupełnie innej strony.

Od strony Dobki można wejść spokojniejszym, bardziej nieśpiesznym wariantem, który nie robi zamieszania od pierwszych minut i dobrze sprawdza się wtedy, gdy chcesz po prostu iść swoje, bez kombinowania z długą pętlą. To trasa z takim przyjemnym przejściem od luźniejszego początku do bardziej górskiego końcowego odcinka.

Z kolei pętla z Wisły ma trochę inny charakter, bo startuje bliżej zabudowy i daje bardziej „wyjściowy” niż „ucieczkowy” początek. To dobra opcja dla tych, którzy wolą domknąć trasę w kółko i mieć po drodze więcej zmiany niż przy klasycznym podejściu tam i z powrotem.

Jeśli bardziej pasuje Ci dłuższe chodzenie z kilkoma punktami po drodze, to ciekawie wypada szlak z Salmopolu przez Stary Groń. Tutaj sama droga na szczyt jest częścią wycieczki w większym stopniu niż w krótszych wejściach, więc ten kierunek lepiej siada wtedy, gdy liczy się nie tylko cel, ale też cały grzbietowy spacer.

Szlak na Trzy Kopce Wiślańskie z Brennej Leśnica (FAQ)