Szlak na Wielką Raczę przez Przełęcz Przegibek z Rycerki Górnej

Wielka Racza w tym wariancie nie jest szybkim wejściem na szczyt, lecz dłuższą pętlą pokazującą znacznie więcej Worka Raczańskiego. Najpierw trasa spokojnie zdobywa wysokość w kierunku Przegibka, później przez długi czas prowadzi grzbietem i jego trawersami w stronę Małej Raczy, a dopiero na końcu osiąga otwartą, widokową kulminację Wielkiej Raczy. Powrót żółtym szlakiem wyraźnie różni się od wcześniejszej części wędrówki i szybko sprowadza z grzbietu z powrotem do doliny.

Wycieczka rozpoczyna się w Rycerce Górnej, w rejonie Kolonii i Roztoków. Początkowo zielone znaki prowadzą jeszcze drogą, a następnie skręcają na stok i stopniowo wprowadzają w bardziej górski teren. Podejście nie zaczyna się gwałtownie – długo prowadzi szeroką drogą i leśnymi fragmentami, konsekwentnie zdobywając wysokość. Wyżej las miejscami się przerzedza i pojawiają się bardziej otwarte odcinki, zanim szlak ponownie wejdzie między drzewa przed schroniskiem na Przegibku.

Schronisko jest pierwszym wyraźnym punktem etapowym, ale nie znajduje się jeszcze przy granicy państwa. Od budynku trzeba ruszyć niebieskim szlakiem do właściwej Przełęczy Przegibek. Dopiero tutaj rozpoczyna się czerwony odcinek prowadzący w stronę Wielkiej Raczy. Początek jest dość spokojny, a po dojściu do Przełęczy pod Banią trasa osiąga polsko-słowacką granicę i zmienia charakter na bardziej grzbietowy.

Za Przełęczą pod Banią pojawia się krótkie podejście na zalesioną Kikulę. Sam wierzchołek nie jest punktem widokowym, a za nim zaczyna się jeden z dłuższych fragmentów tej pętli. Szlak prowadzi lasami i w sąsiedztwie granicy, miejscami odchodząc od jej ścisłego przebiegu na polską stronę. Po drodze przechodzi przez okolice Jaworzyny i Abramowa, a następnie dociera w rejon Hali Śrubita. To jedna z wyraźniejszych zmian krajobrazu na tym odcinku – po dłuższej wędrówce wśród drzew pojawia się otwarta przestrzeń i panorama w stronę beskidzkich grzbietów.

Za Przełęczą Śrubita szlak ponownie nabiera wysokości, ale nie prowadzi przez sam wierzchołek Orła. Czerwone znaki trawersują jego północne zbocze i doprowadzają do Przełęczy pod Orłem. Dalej podobnie wygląda przejście w rejonie Małej Raczy – główny czerwony szlak omija właściwą kulminację i prowadzi jej wschodnim zboczem. Nie ma więc potrzeby zdobywania Małej Raczy, aby kontynuować tę pętlę.

Wyżej teren stopniowo się otwiera. W rejonie Hali na Małej Raczy pojawia się jedna z najciekawszych panoram całej wycieczki. Widać stąd m.in. grzbiety po polskiej i słowackiej stronie, Małą Fatrę, a przy dobrej przejrzystości również bardziej odległe pasma. Z hali pozostaje już ostatnie podejście w stronę Wielkiej Raczy.

Na Wielkiej Raczy trasa osiąga najbardziej otwarty fragment całej pętli. Szczyt leży bezpośrednio na granicy, a panorama obejmuje Małą Fatrę oraz rozległe partie Beskidów; przy dobrej widoczności można dostrzec także Tatry. Schronisko PTTK znajduje się tuż poniżej kulminacji, dlatego jest naturalnym ostatnim przystankiem przed rozpoczęciem zejścia.

Powrót prowadzi już żółtymi znakami w stronę Rycerki Górnej. Początkowo szlak szybko opuszcza okolice szczytu i zagłębia się w las. Dalej prowadzi przede wszystkim leśną, miejscami kamienistą drogą po stokach Wielkiej Raczy i Obłazu. Jest to znacznie bardziej jednostajny fragment niż wcześniejsza wędrówka grzbietem – po kolejnych trawersach i zejściu przez las szlak dociera do doliny, a końcowa część prowadzi drogą w rejonie Roztoków. Tutaj pętla zamyka się w tym samym miejscu, z którego rozpoczynało się podejście na Przegibek.