Szlak na Hrobaczą Łąkę z Żarnówki

Opis szlaku

To jest taka trasa, która nie udaje wielkiej wyprawy, a i tak daje poczucie, że było się naprawdę w górach. Start w Żarnówce jest wygodny, podejście od razu robi robotę, a na górze czeka jedno z tych miejsc w Beskidzie Małym, które są rozpoznawalne z daleka nawet przez ludzi, którzy na szlaki chodzą raczej od święta. Hrobacza Łąka ma 828 m n.p.m., a jej znakiem firmowym jest ogromny Krzyż Trzeciego Tysiąclecia i chata tuż pod szczytem.

Najfajniejsze w tej pętli jest to, że nie trzeba kombinować z logistyką. Zaczynamy i kończymy w tym samym miejscu, a całość zamyka się w około 9,8 km i mniej więcej 3 godz. 20 min marszu, więc to bardzo sensowna opcja na pół dnia bez sztucznego rozciągania wycieczki do wieczora. Po drodze jest las, trochę mocniejszego podejścia, krótki odcinek grzbietem i zejście, które ma zupełnie inny charakter niż wejście, więc nie ma wrażenia kopiuj-wklej w obie strony.

Start w Żarnówce i pierwsze podejście

Zaczynamy w Żarnówce Małej, tuż przy rejonie zapory Porąbka. Na starcie da się wygodnie zostawić auto, bo przy początku trasy działa spory, darmowy parking, więc odpada klasyczne górskie „a gdzie tu właściwie wcisnąć samochód, żeby nikomu nie przeszkadzać”.

Pierwszy odcinek czerwonym szlakiem nie bawi się w długie rozgrzewki i dość szybko przypomina, że Beskid Mały potrafi być niepozorny tylko na mapie. Początek jest stromy, miejscami z luźniejszym kamieniem, a potem ścieżka przechodzi w wygodniejszą leśną drogę i dalej prowadzi głównie przez las, w cieniu, bez długich asfaltowych przerywników. Po drodze trafiają się prześwity i polanki, z których zwykle łapie się spojrzenie w stronę doliny Soły i okolic zapory, więc jest ten moment, kiedy człowiek zatrzymuje się niby tylko na sekundę, a potem jakoś tak stoi dłużej.

Bujakowski Groń i dojście na Hrobaczą Łąkę

Po drodze mijamy Bujakowski Groń, który leży na grzbiecie pomiędzy Hrobaczą Łąką a Zasolnicą. To zalesiony szczyt o wysokości 749 m n.p.m., więc nie jest to miejsce na wielkie panoramy, raczej spokojny etap trasy, który porządkuje marsz i daje poczucie, że idzie się już górskim grzbietem, a nie tylko pod górę i pod górę bez końca.

Im bliżej Hrobaczej Łąki, tym robi się ciekawiej, bo pod samym szczytem podejście znów potrafi być bardziej konkretne i miejscami kamieniste. Sama Hrobacza Łąka jest jednym z najbardziej znanych punktów tej części Beskidu Małego, a przy dobrej widoczności często wypatruje się stąd Góry Żar, Magurki Wilkowickiej, Pilska, Rysianki, a dalej nawet Babiej Góry i Tatr. Nie trzeba mieć tu kondycji maratończyka, ale też ta nazwa nie powinna nikogo uśpić — „łąka” brzmi niewinnie, nogi czasem mają na ten temat inne zdanie.

Szczyt, krzyż i chata pod górą

Na samej Hrobaczej Łące najbardziej rzuca się w oczy 35-metrowy Krzyż Trzeciego Tysiąclecia, ustawiony w 2002 roku. To właśnie on sprawia, że ten szczyt ma swój bardzo rozpoznawalny charakter i nie myli się z żadnym innym miejscem w okolicy, a u jego stóp znajduje się platforma widokowa.

Kilka kroków poniżej stoi Chata Turystyczna Hrobacza Łąka, której historia sięga 1935 roku. Dziś to nadal ważny punkt tej trasy, bo daje naturalny przystanek przed zejściem i sprawia, że wycieczka ma taki klasyczny beskidzki rytm: podejście, grzbiet, szczyt, chata, chwila oddechu i dopiero powrót. To właśnie przez takie miejsca człowiek wraca w Beskidy nawet wtedy, gdy miał „na chwilę odpuścić” — czyli dokładnie tak, jak zwykle kończą się te rozsądne plany.

Zejście do Żarnówki inną drogą

Powrót żółtym szlakiem do Żarnówki ma zupełnie inny charakter niż wejście. Zejście prowadzi szeroką, stromą drogą; wyżej nawierzchnia jest nierówna, z kamieniami, dziurami i resztkami asfaltu, a niżej przechodzi już w normalną asfaltową drogę schodzącą serpentynami do Żarnówki Dużej. Dzięki temu ta pętla nie powtarza jednego pomysłu dwa razy — wejście jest bardziej leśne i szlakowe, zejście bardziej drogowe i otwarte.

To też dobry układ dla kogoś, kto lubi mieć w trasie trochę zmiany, a nie tylko wracanie po własnych śladach. Końcówka sprowadza już spokojniej w stronę punktu startu, więc po zejściu nie ma wrażenia, że trzeba jeszcze „walczyć o powrót”, tylko po prostu domyka się sensowną, krótką pętlę. I właśnie za to ten wariant z Żarnówki da się polubić — jest konkretny, prosty do ogarnięcia i nie wymaga wielkiej organizacji, żeby zrobić sobie porządną górską rundę.

Mapa szlaku na Hrobaczą Łąkę z Żarnówki

TRASA: Żarnówka – Bujakowski Groń – Hrobacza Łąka – Żarnówka

Inne szlaki na Hrobaczą Łąkę

Ten wariant z Żarnówki dobrze się domyka jako krótka, sensowna pętla, ale Hrobaczą Łąkę da się ugryźć też z kilku innych stron i każda z nich daje trochę inny rytm dnia na szlaku. Raz będzie spokojniej i bardziej grzbietowo, innym razem krócej i z mocniejszym akcentem po drodze, a jeszcze gdzie indziej wyjdzie z tego już pełniejsza, bardziej miejska w starcie wycieczka.

Komu bardziej pasuje spokojne wejście bez ostrego początku, temu bliżej będzie do podejścia od Przełęczy Przegibek. Ten wariant ma mniej szarpany charakter, dobrze układa się w równy marsz i bardziej stawia na leśny grzbiet niż na szybkie zdobywanie wysokości.

Z kolei szlak z Kóz przez kamieniołom ma w sobie coś bardziej wyrazistego już od początku, bo zanim wejście na dobre złapie górski rytm, pojawia się ten surowszy, skalny fragment, który mocno odróżnia ją od reszty. To dobry wybór, gdy chcesz krótszej pętli, ale takiej, która nie zlewa się w jedno zwykłe leśne podejście.

A jeśli wolisz dłuższe przejście, które nie kręci się tylko wokół samego szczytu, to dobrze brzmi pętla z Bielska-Białej. Tutaj Hrobacza Łąka jest ważnym punktem trasy, ale nie jedynym, więc całość bardziej przypomina porządną wycieczkę z kilkoma etapami niż szybkie wejście i zejście.

Szlak na Hrobaczą Łąkę z Żarnówki (FAQ)