TRASA: Cieńków – Gawlas – Magruka Wiślańska – Barania Góra – Cieńków
DŁUGOŚĆ TRASY: 18.0km
SUMA WZNIESIEŃ: 800m
CZAS WYPRAWY: 6:00
Cieńków to jedno z tych miejsc w Wiśle, które potrafią wciągnąć w górski rytm jeszcze zanim zacznie się właściwa wędrówka. Okolica kojarzona jest ze Stacją Narciarską Cieńków i szerokimi polanami na grzbiecie Beskidu Śląskiego, a latem naturalnie przechodzi w teren spacerowy i szlakowy. Właśnie stąd rusza trasa prowadząca na Baranią Górę (1220 m n.p.m.) przez Gawlas i Magurkę Wiślańską – propozycja chętnie wybierana przez tych, którzy lubią dłuższą pętlę, a nie tylko wejście i powrót tą samą drogą.
Start wyprawy wypada w Cieńkowie, a celem jest Barania Góra – jeden z najważniejszych punktów Pasma Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim i miejsce mocno związane z historią źródlisk Wisły. Po drodze pojawia się Gawlas oraz Magurka Wiślańska, czyli charakterystyczne kulminacje na trasie grzbietowej, które porządkują marsz i pozwalają poczuć, że to wyjście ma wyraźny, „górski” sens: konsekwentne podejście ku najwyższym partiom pasma, a potem zejście do Wisły Czarne i domknięcie pętli z powrotem do punktu wyjścia.
Całość zajmuje orientacyjnie około 6 godzin i układa się w trasę o długości około 18 km. To ważna informacja, bo ten wariant nie jest krótkim spacerem „po pracy”, tylko planem na solidny, wypełniony dzień w terenie. Opinie turystów o tym przejściu są zwykle spójne: szlak jest popularny i realnie uczęszczany, ale bywa określany jako wymagający ze względu na dystans i czas. Dlatego najlepiej sprawdza się jako propozycja dla osób o co najmniej podstawowej kondycji – dla turystów weekendowych, którzy lubią dłuższe przejścia w Beskidach i chcą zdobyć wyraźny cel w postaci Baraniej Góry. Rodziny z małymi dziećmi częściej wybierają krótsze warianty, natomiast starsze dzieci, przy dobrej organizacji dnia, mogą potraktować tę pętlę jako ambitną, całodniową wycieczkę.
Dużą zaletą tego przejścia jest różnorodność znakowania bez konieczności wchodzenia w szczegóły etapów: początek prowadzi odcinkami żółtymi i niebieskimi (w tym po niebieskim szlaku spacerowym), potem trasa przechodzi przez odcinki zielone, miejscami pojawia się czerwony, a zejście odbywa się dłuższym fragmentem niebieskim w kierunku Wisły Czarne. Dzięki temu wędrówka łączy w sobie charakter grzbietowej wycieczki z powrotem dolinnym, co w Beskidzie Śląskim często daje przyjemne poczucie domknięcia całej historii trasy – bez „odtwarzania” kroków wstecz.
Ważnym kontekstem tej wycieczki jest ochrona przyrody. Rejon Baraniej Góry obejmuje Rezerwat przyrody Barania Góra, a całe pasmo leży w granicach Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego. To sprawia, że marsz prowadzi przez obszar, gdzie priorytetem jest zachowanie górskich lasów i terenów źródliskowych – a sama wędrówka ma dodatkowy walor krajoznawczy: pozwala odwiedzić miejsce, które od lat stanowi jeden z symboli tej części Beskidów.
Pętla kończy się w Wiśle Czarne, skąd niebieski szlak spacerowy domyka przejście z powrotem do Cieńkowa. Dzięki temu nie trzeba planować osobnego powrotu – trasa naturalnie wraca do punktu startu, zostawiając poczucie dobrze poprowadzonej, pełnej wycieczki: od grzbietów w stronę najwyższych partii pasma, przez Baranią Górę, aż po zejście w rejon Wisły Czarne i powrót do Cieńkowa.
