Szlak na Potrójną z Koconia przez Łamaną Skałę

Mapa i profil wysokości
Warunki na szlaku
Temperatura może spaść do 0,4°C, a opady mogą występować. Mokre i zacienione fragmenty mogą zamarzać.
Na otwartych odcinkach możliwe są porywy do około 46 km/h. Odczuwalna temperatura może być niższa.
Prognozowana suma deszczu to około 1 mm, przy prawdopodobieństwie 26%. Śliskie mogą być zwłaszcza skały, korzenie i zejścia.
Prognozuje się wystąpienie silnego wiatru o średniej prędkości do 45 km/h, w porywach do 75 km/h, z południa i południowego zachodu.
Obowiązuje: 15.11, 19:00 - 16.11, 11:00Ocena orientacyjna dla najwyżej położonego punktu trasy. Pokrywa śnieżna jest wartością modelową, a nie pomiarem wykonanym na szlaku. Lokalne oblodzenie i zaspy mogą różnić się od prognozy. Przed wyjściem sprawdź także komunikaty IMGW i informacje terenowe.
Opis szlaku
Szlak na Potrójną z Koconia prowadzi przez jedną z bardziej zalesionych części Beskidu Małego. Początkowo wiedzie spokojnymi drogami wśród zabudowań i pól, a wyżej zmienia się w leśną wędrówkę przez okolice Gibasowego Gronia i Łamanej Skały. Po drodze pojawiają się skalne wychodnie, niewielkie przełęcze i fragmenty głównego grzbietu pasma. Największym atutem trasy jest jej końcowy odcinek, gdy po długim marszu wśród drzew szlak wychodzi na rozległe polany Potrójnej.
Wycieczka rozpoczyna się w Koconiu, w rejonie Przełęczy Przydawki. Niebieski szlak prowadzi początkowo lokalną drogą pomiędzy zabudowaniami, stopniowo oddalając się od głównej części miejscowości. Podejście jest łagodne, a asfaltowa nawierzchnia towarzyszy turystom również na pierwszych fragmentach prowadzących przez las. Wyżej pojawiają się drogi gruntowe, a otoczenie staje się coraz bardziej leśne.
Charakterystycznym miejscem na tym odcinku jest Polana Gałasiówka, na której znajdują się pojedyncze zabudowania. Otwarty teren pozwala spojrzeć na południe i wschód, w kierunku sąsiednich grzbietów oraz Beskidu Makowskiego. Niebieski szlak prowadzi skrajem polany, po czym ponownie zagłębia się w las. Droga stopniowo zwęża się do ścieżki, a podejście staje się bardziej odczuwalne.
Kolejnym punktem jest Przełęcz Czarny Dział, położona wśród drzew i pozbawiona rozległych widoków. Za nią szlak nadal nabiera wysokości, prowadząc w stronę Gibasowego Gronia. W rejonie punktu oznaczanego na mapach jako Gibasów Wierch trasa osiąga wyżej położoną część pasma, nie wchodząc jednak na właściwy wierzchołek Gibasowego Gronia.
Dalszy fragment prowadzi wspólnie niebieskimi i zielonymi znakami, przez okolice Przełęczy pod Mladą Horą. Podejście wyraźnie łagodnieje, a ścieżka biegnie zalesionym grzbietem. W ten sposób dociera się do Rozstajów pod Mladą Horą, nazywanych również Anulą. To ważny węzeł szlaków, w którym kończy się niebieskie oznakowanie. Dalsza droga na Potrójną prowadzi szlakiem czerwonym i żółtym.
Za rozstajami rozpoczyna się jeden z najbardziej charakterystycznych fragmentów wycieczki. Ścieżka prowadzi przez zalesioną Mladą Horę i wchodzi w rejon rezerwatu przyrody Madohora. Las staje się miejscami gęstszy, a wśród drzew pojawiają się piaskowcowe wychodnie i większe bloki skalne. Podłoże jest bardziej nierówne niż na wcześniejszych odcinkach, a ścieżka miejscami przeciska się pomiędzy korzeniami i kamieniami.
Trasa przechodzi w pobliżu Łamanej Skały, jednego z najwyższych szczytów Beskidu Małego. Jej właściwy wierzchołek znajduje się nieco poza przebiegiem znakowanej ścieżki. Ten fragment nie oferuje szerokich panoram, ale wyróżnia się skalistym otoczeniem i charakterystycznym dla Madohory lasem, w którym występują również skupiska świerków.
Za rejonem Łamanej Skały szlak zaczyna schodzić w stronę Przełęczy na Przykrej. Po drodze mija okolice górnej stacji wyciągu narciarskiego Czarny Groń. W pobliżu tras narciarskich las ustępuje miejscami otwartej przestrzeni, z której można spojrzeć na północ, w kierunku doliny Rzyk i otaczających ją wzniesień. Następnie ścieżka ponownie prowadzi między drzewami i dociera na Przełęcz na Przykrej.
Na przełęczy żółty szlak oddziela się od czerwonego. Opisywana trasa pozostaje na głównym grzbiecie, prowadząc dalej czerwonymi znakami Małego Szlaku Beskidzkiego. Początkowo teren ponownie się wznosi, a szlak przechodzi przez zalesioną kulminację Beskid. Za nią następuje krótsze zejście na Przełęcz Zakocierską. Ten fragment ma spokojniejszy charakter, choć kolejne podejścia i obniżenia sprawiają, że grzbiet nie jest całkowicie płaski.
Na Przełęczy Zakocierskiej odchodzi żółty szlak w kierunku Zbójeckiego Okna i Chatki pod Potrójną. Oba miejsca znajdują się poza opisywanym wariantem grzbietowym. Czerwone znaki prowadzą dalej w stronę Potrójnej, a na kolejnym odcinku ponownie towarzyszy im szlak żółty.
W miarę zbliżania się do szczytu las zaczyna ustępować otwartym polanom. Pojawiają się rozproszone zabudowania przysiółka Hatale, a otoczenie wyraźnie zmienia charakter. Ostatni fragment prowadzi już przez bardziej przestronny teren, aż na bezleśny wierzchołek Potrójnej.
Ze szczytu otwiera się szeroka panorama obejmująca znaczną część Beskidów. W kierunku południowym dobrze widoczne są Babia Góra i Pilsko, a dalej pasma Beskidu Żywieckiego. Na zachodzie rozciągają się grzbiety Beskidu Śląskiego, między innymi rejon Skrzycznego i Baraniej Góry. Na wschodzie można dostrzec kolejne wzniesienia Beskidu Małego, Gorce oraz Beskid Wyspowy, natomiast przy bardzo dobrej przejrzystości powietrza na horyzoncie pojawiają się Tatry. W kierunku północnym widok sięga Pogórza Śląskiego.
Powrót do Koconia odbywa się tą samą drogą. Nie jest to jednak wyłącznie zejście — po drodze trzeba ponownie pokonać kilka grzbietowych podejść, w tym podejście z Przełęczy na Przykrej w rejon Łamanej Skały. Dłuższe zejście rozpoczyna się dopiero po opuszczeniu głównego grzbietu i powrocie na niebieski szlak prowadzący do Koconia.
Oceń tę trasę
Zostaw gwiazdki lub krótką opinię. Pomożesz innym, którzy szukają szlaku i zastanawiają się, którą trasę wybrać.
Bądź pierwszą osobą, która ją oceni.Najczęściej zadawane pytania
Ile czasu zajmuje przejście z Koconia na Potrójną?
Na przejście całej trasy warto przeznaczyć około 5 godz. 15 min. Do pokonania jest 16,9 km, a suma podejść wynosi 669 m. Własne tempo, postoje i warunki na szlaku mogą ten czas wydłużyć.
Jak wygląda szlak z Koconia na Potrójną?
Szlak na Potrójną z Koconia prowadzi przez jedną z bardziej zalesionych części Beskidu Małego. Początkowo wiedzie spokojnymi drogami wśród zabudowań i pól, a wyżej zmienia się w leśną wędrówkę przez okolice Gibasowego Gronia i Łamanej Skały. Po drodze pojawiają się skalne wychodnie, niewielkie przełęcze i fragmenty głównego grzbietu pasma.
Skąd rozpoczyna się szlak na Potrójną?
Wycieczka rozpoczyna się w Koconiu, w rejonie Przełęczy Przydawki. Niebieski szlak prowadzi początkowo lokalną drogą pomiędzy zabudowaniami, stopniowo oddalając się od głównej części miejscowości. Podejście jest łagodne, a asfaltowa nawierzchnia towarzyszy turystom również na pierwszych fragmentach prowadzących przez las.
Jakie widoki można zobaczyć po drodze na Potrójną?
Ze szczytu otwiera się szeroka panorama obejmująca znaczną część Beskidów. W kierunku południowym dobrze widoczne są Babia Góra i Pilsko, a dalej pasma Beskidu Żywieckiego. Na wschodzie można dostrzec kolejne wzniesienia Beskidu Małego, Gorce oraz Beskid Wyspowy, natomiast przy bardzo dobrej przejrzystości powietrza na horyzoncie pojawiają się Tatry.
Czy przejście z Koconia na Potrójną jest trudne?
To trasa o średnim stopniu trudności, odpowiednia dla osób mających już podstawowe doświadczenie w górach. Przyda się co najmniej średnia kondycja, szczególnie na dłuższych podejściach. W praktyce trzeba uwzględnić około 5 godz. 15 min marszu i 669 m podejść.
Czy po drodze na Potrójną znajduje się schronisko?
Na opisanym przebiegu nie ma schroniska górskiego. Wodę i jedzenie najlepiej zabrać na całą wycieczkę, niezależnie od punktów usługowych działających w miejscowości startowej.
Czy przejście z Koconia na Potrójną nadaje się dla dzieci lub psa?
Z dzieckiem warto wybrać ten wariant tylko wtedy, gdy ma już doświadczenie na górskich szlakach i jest przygotowane na podany dystans. Ten wariant nie jest przeznaczony do przejścia z psem. Ostateczną decyzję trzeba dopasować do doświadczenia uczestników, pogody i aktualnego stanu nawierzchni.





