Szlak na Mędralową z Zawoi przez Halę Kamińskiego

Mapa i profil wysokości
Warunki na szlaku
W godzinach dziennych temperatura może spaść do -0,1°C, a warunki sprzyjające zamarzaniu mogą utrzymywać się przez około 4 godziny. Oblodzenie może obejmować dłuższe fragmenty trasy.
Porywy do około 77 km/h mogą utrudniać marsz, zwiększać wychłodzenie i łamać gałęzie.
Prognozowana suma deszczu wynosi około 6,4 mm, przy prawdopodobieństwie 100%. Na trasie mogą pojawić się błoto i spływająca woda.
Ocena orientacyjna dla najwyżej położonego punktu trasy. Pokrywa śnieżna jest wartością modelową, a nie pomiarem wykonanym na szlaku. Lokalne oblodzenie i zaspy mogą różnić się od prognozy. Przed wyjściem sprawdź także komunikaty IMGW i informacje terenowe.
Opis szlaku
Pętla z Zawoi Czatoży na Mędralową ma kilka wyraźnie różnych etapów. Spokojny początek szybko przechodzi w konkretne leśne podejście, wyżej pojawia się otwarta Hala Kamińskiego, a dalsza część prowadzi już w stronę granicznego grzbietu. Najciekawszy fragment zaczyna się właśnie wysoko – tam las ustępuje szerszym panoramom, a trasa prowadzi przez dwa różniące się od siebie wierzchołki Mędralowej.
Wędrówka rozpoczyna się w górnej części Zawoi Czatoży. Początkowo trasa prowadzi szeroką drogą w głąb doliny. Ten fragment jest łagodny i stanowi spokojne wejście w trasę.
Na rozstaju trzeba opuścić główną drogę i skręcić na czarny szlak prowadzący w stronę Hali Kamińskiego. Od tego miejsca charakter wycieczki szybko się zmienia. Początkowo nadal idzie się szeroką drogą leśną, ale wyżej czarne znaki odbijają na węższą ścieżkę, która prowadzi znacznie bardziej zdecydowanie pod górę. To właśnie ten odcinek odpowiada za najbardziej odczuwalne podejście w pierwszej części wycieczki.
Wyżej teren zaczyna się otwierać. Szlak dociera w rejon Magurki i wychodzi na Halę Kamińskiego. Po dłuższym marszu w lesie zmiana jest wyraźna – pojawia się rozległa przestrzeń i pierwsza naprawdę szeroka panorama. Z hali dobrze widać przede wszystkim Mędralową z podszczytową polaną, a dalej grzbiety Beskidu Śląskiego ze Skrzycznem. W panoramie pojawiają się również Beskid Mały, Pilsko i obniżenie Kotliny Żywieckiej.
Przez halę prowadzą dalej znaki żółte, początkowo razem z zielonymi. Trasa ponownie wchodzi w bukowy las i łagodniej prowadzi grzbietem. Po rozdzieleniu szlaków należy pozostać przy znakach żółtych. Wkrótce ścieżka dochodzi do polsko-słowackiej granicy na wschodnim wierzchołku Mędralowej. To właśnie w tym rejonie znajduje się najdalej na północ wysunięty punkt Słowacji. W terenie miejsce jest łatwe do rozpoznania także dzięki słowackiemu oznaczeniu.
To jeszcze nie główny wierzchołek Mędralowej. Chcąc wejść na niego, trzeba skręcić na czerwony szlak i przejść krótki odcinek grzbietem. Droga prowadzi przez Halę Mędralową, na której stoi szałas. Z otwartego terenu dobrze widać m.in. Jałowiec, Magurkę i Beskid Mały, a z części polany pojawiają się również widoki w stronę Babiej Góry. Po kilku minutach osiąga się główną kulminację Mędralowej.
Po wejściu na główny wierzchołek trzeba wrócić tym samym krótkim odcinkiem do wschodniej części Mędralowej. Dalej trasa prowadzi czerwonym szlakiem w stronę Przełęczy Jałowieckiej Północnej. Początkowo zejście biegnie granicznym grzbietem i jest wyraźniejsze niż wcześniejsze przejście z Hali Kamińskiego. Niżej do czerwonych znaków dołączają zielone i wspólnie sprowadzają na przełęcz.
Na Przełęczy Jałowieckiej Północnej pętla opuszcza graniczny grzbiet. W lewo odchodzi czarny szlak do Zawoi Czatoży i właśnie nim należy rozpocząć powrót. Początek zejścia jest dość zdecydowany – prowadzi przez bardziej otwarty fragment, a później wchodzi w bukowy las. Miejscami podłoże jest kamieniste, po czym trasa stopniowo łagodnieje i schodzi w dno doliny.
Im niżej, tym ścieżka przechodzi w wygodniejszą drogę leśną. Ostatnia część nie ma już charakteru stromego górskiego zejścia i spokojnie doprowadza z powrotem w rejon Zawoi Czatoży, gdzie pętla się zamyka.
Oceń tę trasę
Zostaw gwiazdki lub krótką opinię. Pomożesz innym, którzy szukają szlaku i zastanawiają się, którą trasę wybrać.
Bądź pierwszą osobą, która ją oceni.Najczęściej zadawane pytania
Ile czasu zajmuje przejście z Zawoi na Mędralową?
Na przejście całej trasy warto przeznaczyć około 2 godz. 45 min. Do pokonania jest 8,4 km, a suma podejść wynosi 453 m. Własne tempo, postoje i warunki na szlaku mogą ten czas wydłużyć.
Jak wygląda szlak z Zawoi na Mędralową?
Pętla z Zawoi Czatoży na Mędralową ma kilka wyraźnie różnych etapów. Spokojny początek szybko przechodzi w konkretne leśne podejście, wyżej pojawia się otwarta Hala Kamińskiego, a dalsza część prowadzi już w stronę granicznego grzbietu. Najciekawszy fragment zaczyna się właśnie wysoko - tam las ustępuje szerszym panoramom, a trasa prowadzi przez dwa różniące się od siebie wierzchołki Mędralowej.
Skąd rozpoczyna się szlak na Mędralową?
Wędrówka rozpoczyna się w górnej części Zawoi Czatoży. Początkowo trasa prowadzi szeroką drogą w głąb doliny. Ten fragment jest łagodny i stanowi spokojne wejście w trasę.
Jakie widoki można zobaczyć po drodze na Mędralową?
Po dłuższym marszu w lesie zmiana jest wyraźna - pojawia się rozległa przestrzeń i pierwsza naprawdę szeroka panorama. Z hali dobrze widać przede wszystkim Mędralową z podszczytową polaną, a dalej grzbiety Beskidu Śląskiego ze Skrzycznem. W panoramie pojawiają się również Beskid Mały, Pilsko i obniżenie Kotliny Żywieckiej.
Czy przejście z Zawoi na Mędralową jest trudne?
To łatwy wariant, ale nadal wymaga swobodnego poruszania się po górskich ścieżkach. Podstawowa kondycja powinna wystarczyć przy spokojnym tempie i odpowiedniej liczbie przerw. W praktyce trzeba uwzględnić około 2 godz. 45 min marszu i 453 m podejść.
Czy po drodze na Mędralową znajduje się schronisko?
Na opisanym przebiegu nie ma schroniska górskiego. Wodę i jedzenie najlepiej zabrać na całą wycieczkę, niezależnie od punktów usługowych działających w miejscowości startowej.
Czy przejście z Zawoi na Mędralową nadaje się dla dzieci lub psa?
Trasa może być dobrym wyborem dla rodzin z dziećmi przyzwyczajonymi do górskich wędrówek. Można wybrać się również z psem, pamiętając o smyczy, zapasie wody i zasadach obowiązujących na terenach chronionych. Ostateczną decyzję trzeba dopasować do doświadczenia uczestników, pogody i aktualnego stanu nawierzchni.





