Szlak na Mędralową z Zawoi przez Halę Kamińskiego

Opis szlaku

Są takie trasy, które nie próbują udawać Alp, tylko robią robotę po beskidzku: trochę lasu, trochę hal, kawałek granicy państwa i ten przyjemny rytm „idzie się samo”. Pętla z Zawoi Czatoża przez Halę Kamińskiego na Mędralową właśnie taka jest — bez napinki, a jednak z konkretnym celem po drodze.

To propozycja dla tych, którzy lubią wędrówkę z jasnym planem, ale bez całodniowego maratonu. Po drodze można zahaczyć o bacówkę/szałas (albo na początku, albo już po wejściu na szczyt — jak komu wygodniej), a potem domknąć kółko przez Przełęcz Jałowiecką. W praktyce wychodzi około 8,5 km i mniej więcej 2 godz. 50 min spokojnego marszu, czyli akurat tyle, żeby poczuć góry w nogach, ale jeszcze mieć siłę na „no dobra, to gdzie jemy?”.

Zawoja Czatoża: start bez kombinowania

Zaczynamy w Zawoi Czatoża, gdzie da się zostawić auto przy wejściu na szlak. To wygodne, bo nie trzeba krążyć po okolicy jak satelita na orbicie – podjeżdża się w rejon końca asfaltu i już można łapać plecak.

Pierwsze minuty są takie „na rozgrzewkę” – idzie się szerzej i dość wygodnie. Ten fragment lubi utwardzone podłoże i leśną drogę, więc nogi nie dostają od razu zadania specjalnego z korzeniami i kamieniami. Po drodze trafiają się też tablice ścieżki edukacyjnej, więc nawet jeśli ktoś zwykle udaje, że nie czyta, to tu i tak zerknie kątem oka.

Hala Kamińskiego: polana, na której chce się zostać dłużej

W pewnym momencie las puszcza i robi się szerzej pod niebem – to właśnie Hala Kamińskiego. Leży wysoko, mniej więcej w okolicach 1050–1100 m, na stokach Magurki, i jest znana z tego, że potrafi wciągnąć na dłuższy postój niż planowano. „Tylko łyk wody” kończy się klasycznie: „dobra, to jeszcze po kanapce”.

To miejsce jest lubiane, bo zwykle daje szerokie spojrzenie m.in na Beskid Żywiecki – często wypatruje się stąd m.in. Pilska czy Skrzycznego, a przy dobrej widoczności sporo dzieje się też w kierunku Babiej Góry. Sama hala ma klimat pasterski: polana, szałasy, takie górskie „tu by się siedziało”. I właśnie tutaj łatwo złapać rytm tej wycieczki: bez pośpiechu, ale konsekwentnie do przodu.

Na Mędralową: grzbietem do „słowackiego bieguna północnego”

Z hali trzymamy się dalej w stronę Mędralowej. Ten odcinek to przyjemne przejście grzbietem, gdzie znów wraca leśny charakter, a potem znowu trafiają się bardziej otwarte fragmenty. W okolicach Mędralowej przewija się nazwa Modralová – to już czujesz, że blisko granicy i że nazwy zaczynają brzmieć trochę inaczej (spokojnie, szlak wciąż jest ten sam, to tylko język robi zwrot akcji).

Sama Mędralowa ma 1169 m i jest znana z bardzo konkretnej ciekawostki: to najdalej na północ wysunięty punkt Słowacji, czasem nazywany „słowackim biegunem północnym”. Brzmi dumnie, a do opowiadania potem pasuje idealnie – w końcu nie codziennie chodzi się na biegun, nawet jeśli bez pingwinów.

Cała pętla zamyka się w około 8,5 km i w Twoim tempie wychodzi mniej więcej 2 godziny 50 minut marszu, więc to świetny plan na pół dnia – bez budzika o świcie i bez wrażenia, że wieczorem trzeba będzie wnosić się po schodach na czworakach.

Przełęcz Jałowiecka i powrót: końcówka, która lubi zaskoczyć

Z Mędralowej schodzi się w stronę Przełęczy Jałowieckiej, która leży na ok. 998 m. To ważne rozdroże szlaków i takie miejsce, gdzie człowiek odruchowo sprawdza drogowskazy, nawet jeśli „przecież wie, gdzie idzie”.

Powrót do Zawoi prowadzi czarnym szlakiem i tutaj warto mieć w głowie jedną rzecz: początek zejścia bywa bardziej surowy pod stopami. Trafiają się luźniejsze kamienie i ostrzejszy fragment, a dopiero później robi się łagodniej i pojawia się asfaltowy dojazd, którym schodzi się już dużo spokojniej.

Mapa szlaku na Mędralową z Zawoi

TRASA: Zawoja – Magurka i Hala Kamińskiego – Mędralowa – Przełęcz Jałowiecka – Zawoja

Inne szlaki na Mędralową

Podejście z Zawoi przez Halę Kamińskiego ma swój spokojny rytm, ale na Mędralową można wejść też zupełnie inaczej – krócej, prościej albo bardziej terenowo, zależnie od tego, na jaki dzień i jaki styl przejścia akurat masz ochotę.

Dla tych, którzy wolą wejść bez rozciągania trasy na pół dnia, sensowną opcją będzie krótki szlak z Przełęczy Klekociny. To wariant bardziej oczywisty i konkretny, dobry wtedy, gdy celem jest sama Mędralowa, a nie dłuższe krążenie po okolicy.

Z kolei szlak z Przyborowa przez Moczarki i Mędralową Zachodnią ma już trochę inny charakter. Jest mniej „na skróty”, za to daje bardziej górskie przejście z kilkoma punktami po drodze i lepiej pasuje osobom, które lubią, gdy wejście na szczyt samo w sobie jest ważną częścią wycieczki.

Szlak na Mędralową z Zawoi przez Halę Kamińskiego (FAQ)