Szlak na Mędralową z Przyborowa przez Moczarki i Mędralową Zachodnią

Podejście na Mędralową od strony Przyborowa prowadzi bocznym grzbietem, na którym charakter wędrówki zmienia się kilka razy. Początkowo czeka bardziej zdecydowane wejście ponad zabudowania, później dłuższy marsz przez lasy, polany i wysoko położone osiedla, a dopiero w końcowej części trasa dociera do granicznego grzbietu i otwartej Hali Mędralowej. Najciekawsze jest właśnie stopniowe przechodzenie od niższych, częściowo zarośniętych stoków do coraz bardziej otwartej przestrzeni.

Zielony szlak rozpoczyna się w Przyborowie Moczarskim. Zabudowania zostają za plecami dość szybko, a podejście na stoki Czoła od początku wyraźnie nabiera nachylenia. Ścieżka prowadzi przez zagajniki i zarastające dawne pola, dlatego pierwszy fragment ma zupełnie inny charakter niż spokojniejsza, grzbietowa część czekająca wyżej. To właśnie tutaj znajduje się jeden z bardziej zdecydowanych odcinków całego podejścia.

Po osiągnięciu grzbietu teren zaczyna się uspokajać. Między Czołem a Miziowym Groniem szlak przechodzi przez otwartą przestrzeń osiedla Fujasy, gdzie stoi murowana kapliczka. Polany tworzą tu jeden z pierwszych wyraźnych punktów widokowych na trasie. W kierunku południowym dobrze prezentują się Pilsko, Rysianka i Romanka, a dalej widać również szczyty Beskidu Śląskiego.

Dalej zielone znaki prowadzą przez Miziowy Groń i Kalików Groń w stronę Jaworzyny. Szlak nie zdobywa już wysokości tak jednostajnie jak na początku – grzbiet jest bardziej pofalowany, a las przeplata się z polami i rozproszoną zabudową Moczarek. To charakterystyczna część tej trasy: zamiast długiego, zamkniętego podejścia przez las pojawiają się wysoko położone osiedla i otwarte fragmenty pozwalające regularnie spojrzeć na otaczające pasma.

Jaworzyna jest jednym z bardziej otwartych miejsc na zielonym szlaku. W rejonie szczytu znajdują się pola i łąki, a panorama ponownie staje się szersza. Z otwartej części grzbietu dobrze widać Pilsko i rejon Hali Miziowej, natomiast przy dobrej przejrzystości powietrza na dalszym planie pojawia się również charakterystyczna sylwetka Wielkiego Chocza.

Wyżej szlak przechodzi przez rejon Moczarek i kieruje się w stronę Małej Mędralowej. Nie prowadzi jednak przez samą jej kulminację – zielone znaki trawersują wschodnie stoki góry i doprowadzają bezpośrednio do Mędralowej Zachodniej. To ważny szczegół przebiegu, ponieważ widoczna w terenie ścieżka na Małą Mędralową stanowi odejście od opisywanego wariantu.

Na Mędralowej Zachodniej kończy się zielony odcinek. Dalej trasa skręca na graniczny grzbiet, którym wspólnie prowadzą czerwony Główny Szlak Beskidzki oraz niebieski szlak Rycerzowa Wielka – Babia Góra. Krajobraz ponownie się zmienia: po bocznym grzbiecie nad Przyborowem zaczyna się marsz wzdłuż granicy polsko-słowackiej, a przed właściwą Mędralową teren stopniowo otwiera się na rozległą Halę Mędralową.

Hala jest najbardziej charakterystycznym finałem tej wycieczki. Otwarta przestrzeń otacza szczyt Mędralowej, a jednym z łatwo rozpoznawalnych punktów jest stojący na hali drewniany szałas. Z otwartego terenu widać m.in. Jałowiec i Lachów Groń, a dalej partie Beskidu Małego. Zupełnie inny charakter tego miejsca niż leśnego początku w Przyborowie sprawia, że końcowy odcinek wyraźnie odcina się od wcześniejszej części trasy.

Powrót prowadzi dokładnie tym samym wariantem. Po zejściu z granicznego grzbietu zielony szlak ponownie prowadzi przez Jaworzynę i kolejne wzniesienia bocznego grzbietu. Środkowa część zejścia jest stosunkowo spokojna, natomiast wyraźniejsze nachylenie powraca niżej, na końcowym zejściu ze stoków Czoła w stronę Przyborowa.