Niebieski szlak na Halę Boraczą z Rajczy

Niebieski szlak z Rajczy na Halę Boraczą pokazuje spokojniejszą stronę tej części Beskidu Żywieckiego. Zamiast długich, otwartych grzbietów dominują tu beskidzkie przysiółki, polne drogi i lasy porastające stoki Suchej Góry. Podejście jest miejscami wyraźne, ale trasa zmienia charakter stopniowo, a bardziej otwarta przestrzeń pojawia się ponownie dopiero bliżej Hali Boraczej.

Z Rajczy ruszamy za niebieskimi znakami. Początkowo prowadzą one wspólnie ze szlakiem żółtym, przecinają Sołę, a następnie niebieski wariant opuszcza główną drogę i zaczyna wyprowadzać na stoki Suchej Góry. Zabudowania nie znikają od razu – podejście przechodzi przez rozsiane na zboczu przysiółki, wśród których znajdują się m.in. Dziaski, Graberki, Sarnówka i Sabłonka. Między domami i polnymi fragmentami pojawiają się pierwsze otwarcia w stronę Pasma Wielkiej Raczy oraz Beskidu Śląskiego.

Wyżej zabudowa staje się coraz rzadsza, a polne drogi przeplatają się z odcinkami leśnymi. Szlak nabiera bardziej górskiego charakteru i przez dłuższy czas konsekwentnie prowadzi pod górę. To właśnie tutaj przebiega zasadnicza część podejścia. Niebieskie znaki nie prowadzą jednak na wierzchołek Suchej Góry – omijają go stokami. Szczyt oraz położone przy nim bardziej otwarte polany znajdują się poza znakowaną trasą, dlatego nie należy traktować ich jako części tego wariantu.

W rejonie Suchej Góry las zaczyna odgrywać większą rolę. Szlak przechodzi w pobliżu siodła pomiędzy dolinami Milowskiego Potoku i Nickuliny, a dalej prowadzi na przemian przez las, niewielkie polany i bardziej otwarte fragmenty. Nie jest to tak widokowa droga jak podejście z Rajczy przez Zapolankę i Halę Redykalną. Tutaj panoramy pojawiają się raczej miejscami, pomiędzy kolejnymi leśnymi odcinkami.

Wyraźna zmiana następuje przy Polanie Cukiernica. To ostatni charakterystyczny punkt przed Halą Boraczą i jednocześnie miejsce, w którym do niebieskich znaków dołącza szlak zielony. Dalej oba kolory prowadzą wspólnie przez bardziej otwarty teren w kierunku hali. Po długim przejściu stokami Suchej Góry ten krótki finał wyraźnie różni się od wcześniejszej części wędrówki.

Na Hali Boraczej przestrzeń otwiera się już znacznie szerzej. W panoramie wyróżniają się Rysianka, Lipowski Wierch, Boraczy Wierch i Redykalny Wierch, natomiast w kierunku zachodnim widoczny jest Beskid Śląski. Przy znakowanym szlaku znajduje się Schronisko PTTK na Hali Boraczej, które stanowi cel tej trasy.

Powrót do Rajczy prowadzi dokładnie tą samą drogą. Nie zaczyna się jednak od razu długim, jednostajnym zejściem – po opuszczeniu Hali Boraczej trzeba ponownie przejść wyżej położony odcinek w rejonie Cukiernicy i stoków Suchej Góry. Dopiero później zejście staje się wyraźniejsze i prowadzi przez znane już leśne drogi oraz przysiółki do Rajczy.