Czarny szlak na Policę z Sidziny przez Halę Krupową

Ten wariant na Policę ma bardzo wyraźny rytm. Początek od razu wymaga pracy na leśnym podejściu, wyżej teren stopniowo się otwiera w rejonie hal i Kucałowej Przełęczy, a końcowa część prowadzi już głównym grzbietem Pasma Policy. Największą zmianę charakteru wycieczki czuć właśnie po wyjściu z dolnej, zwartej części lasu – od tego miejsca marsz staje się spokojniejszy, a otwarte fragmenty zaczynają dawać znacznie więcej przestrzeni i widoków.

Wycieczka zaczyna się na Wielkiej Polanie w Sidzinie, przy parkingu leśnym położonym bardzo blisko początku czarnego szlaku. Przy parkingu znajduje się wiata, a pierwsze znaki można odnaleźć tuż obok drogi. Początkowo idzie się krótko szerszym traktem, ale szlak szybko przechodzi w węższą ścieżkę i zaczyna zdobywać wysokość.

Dolna część podejścia związana jest z doliną potoku Zakulawka, nazywaną Psią Doliną. Czarny szlak przez pewien czas prowadzi w jej sąsiedztwie, później opuszcza wygodniejszą drogę i wchodzi głębiej w las. Od tego momentu podejście staje się bardziej zdecydowane. Ścieżka miejscami przecina szersze drogi leśne, ale szybko ponownie wraca między drzewa. To właśnie ten fragment nadaje całej trasie najbardziej konsekwentnie podejściowy charakter.

Wyżej las zaczyna miejscami dawać więcej przestrzeni, a szlak dochodzi w rejon Hali Krupowej. Po wcześniejszym jednostajnym podejściu teren wyraźnie łagodnieje. Czarne znaki spotykają się tutaj z zielonym szlakiem i dalej prowadzą wspólnie w stronę Kucałowej Przełęczy. Właśnie w tej części wycieczki pojawiają się pierwsze naprawdę szerokie otwarcia krajobrazu.

Okolice Hali Kucałowej i Kucałowej Przełęczy są najważniejszym widokowym fragmentem przed wejściem na grzbiet Policy. Przy dobrej przejrzystości w panoramie pojawiają się Pasmo Jałowieckie, Beskid Makowski, Gorce i Tatry. Sama przełęcz jest dużym węzłem szlaków i łatwym do rozpoznania punktem orientacyjnym.

Z przełęczy prowadzi krótki odcinek do schroniska PTTK. W tym miejscu warto uporządkować nazewnictwo, bo potrafi być mylące: obiekt funkcjonuje jako Schronisko PTTK na Hali Krupowej, ale stoi przy Hali Kucałowej, niedaleko Kucałowej Przełęczy. Dla przebiegu wycieczki jest to po prostu krótka odnoga od głównego grzbietu, po której trzeba wrócić do węzła szlaków.

Po powrocie na Kucałową Przełęcz zaczyna się właściwy odcinek grzbietowy w stronę Policy. Czerwone znaki początkowo prowadzą razem z zielonymi w kierunku Złotej Grapy. Trasa ponownie wchodzi w las, ale jej charakter jest już inny niż na podejściu z Wielkiej Polany – zamiast długiego zdobywania zbocza idzie się grzbietem, z łagodniejszymi zmianami wysokości.

Złota Grapa jest jednym z czytelniejszych punktów tego odcinka. Większość przejścia w jej rejonie ma leśny charakter, dlatego nie należy oczekiwać ciągłej otwartej panoramy. Za Złotą Grapą zielony szlak odchodzi, a dalsze dojście na Policę prowadzi już czerwonymi znakami. Im bliżej szczytu, tym częściej las zaczyna się otwierać.

Najciekawsze otwarcia pojawiają się przed samą Policą. Z czerwonego szlaku tuż pod szczytem można zobaczyć Tatry, natomiast z rejonu wierzchołka mocno zaznacza się masyw Babiej Góry. To właśnie końcówka sprawia, że wcześniejszy, w dużej części leśny odcinek grzbietu nie kończy się wyłącznie zalesionym szczytem.

Końcowa część przebiega przez chroniony masyw Policy i w sąsiedztwie rezerwatu przyrody. Nie zmienia to przebiegu trasy – czerwony szlak prowadzi bezpośrednio na szczyt i pozostaje podstawowym wariantem przejścia tego fragmentu.

Powrót odbywa się dokładnie tą samą trasą. Nie ma potrzeby ponownie rekonstruować całego przebiegu – praktycznie najważniejsza różnica pojawia się dopiero poniżej hali, gdzie stromy czarny szlak, którym wcześniej prowadziło podejście, staje się długim zejściem przez las do Wielkiej Polany.