Zielony szlak na Pilsko z Korbielowa – Kamienna

Wędrówkę rozpoczynamy w Korbielowie-Kamiennej, w rejonie dolnych stacji wyciągów przy ul. Sitki. Zielone znaki prowadzą początkowo asfaltową drogą przez zabudowania, ulicą Szczyrbok i dalej w stronę Ślepej Dolinki. Po minięciu ostatnich domów otoczenie szybko się otwiera, a szlak zaczyna zdobywać wysokość po rozległym zboczu wykorzystywanym zimą przez narciarzy.

W rejonie Soliska kończy się najbardziej otwarta część początku trasy. Dalej zielony szlak wchodzi do lasu i prowadzi miejscami w sąsiedztwie nartostrady. Ścieżka wyraźniej pnie się po zboczu, przecina teren ośrodka narciarskiego i stopniowo odsuwa się od zabudowań Kamiennej. To właśnie na tym fragmencie wycieczka zaczyna nabierać bardziej górskiego charakteru.

Kolejnym ważnym punktem jest Czarny Groń. Tutaj do zielonego szlaku dołączają żółte znaki i dalsze podejście w stronę Hali Miziowej prowadzi już wspólnym odcinkiem. Trasa ponownie zagłębia się w las, ale nie pozostaje w nim długo bez przerwy. Po drodze pojawia się Hala Kamieniańska, a im bliżej Hali Miziowej, tym częściej między drzewami otwierają się większe przestrzenie.

Hala Miziowa stanowi pierwszą wyraźnie otwartą część po dłuższym podejściu. Z hali można spojrzeć przede wszystkim w stronę Babiej Góry oraz pasm rozciągających się na wschód i północny wschód od Pilska. Znajdujące się tutaj Schronisko PTTK jest naturalnym miejscem krótkiego odpoczynku przed wejściem w najwyższe partie masywu.

Od schroniska dalszy wariant prowadzi żółtym szlakiem. Początkowo przechodzimy przez górną część Hali Miziowej, a następnie ścieżka skręca w las. Charakter trasy zmienia się tu bardzo wyraźnie. Szlak robi się węższy, bardziej nierówny i miejscami kamienisty, pojawiają się korzenie oraz mocniejsze podejścia. Po opuszczeniu zwartego lasu zaczyna dominować kosodrzewina, przez którą ścieżka prowadzi coraz wyżej zboczami Pilska.

W prześwitach między kosówką otwierają się widoki w stronę Babiej Góry. W rejonie Hali Słowikowej żółty szlak zbliża się już do granicznego grzbietu. Ostatni fragment przed Górą Pięciu Kopców jest bardziej otwarty niż wcześniejsza część podejścia i daje wyraźne poczucie wejścia w najwyższe partie masywu.

Góra Pięciu Kopców leży na polsko-słowackiej granicy i jest ostatnim ważnym punktem przed właściwym wierzchołkiem Pilska. Tutaj zmieniamy znaki na słowackie zielone. Końcowy odcinek wyraźnie różni się od podejścia z Hali Miziowej — prowadzi łagodniejszym, szerokim wypłaszczeniem wśród kosodrzewiny i bez większych stromizn doprowadza na główny szczyt.

Na Pilsku teren jest już zupełnie otwarty. Przy dobrej widoczności panorama obejmuje m.in. Babią Górę, Tatry, Małą Fatrę, Beskid Mały i dalsze partie Beskidu Żywieckiego. Szeroka kopuła szczytowa sprawia, że widok nie ogranicza się do jednego kierunku i można obserwować góry po obu stronach granicy.

Powrót prowadzi dokładnie tym samym wariantem. Ze szczytu schodzimy zielonym szlakiem na Górę Pięciu Kopców, następnie żółtym przez górne partie Pilska do Hali Miziowej, a dalej zielonym przez Czarny Groń do Korbielowa-Kamiennej.