DŁUGOŚĆ SZLAKU
14.5KM
SUMA WZNIESIEŃ
860m
CZAS PRZEJSCIA
5:00h
TYP TRASY
Pętla
REGION
Beskid Żywiecki
SCHRONISKO
Tak
NAJWYŻSZY PUNKT
1144m.n.p.m.
TRUDNOŚĆ
★★★☆☆
Szlak na Bendoszkę Wielką z Rycerki Dolnej przez Parszywkę Wielką
Rycerka Dolna to takie miejsce, gdzie człowiek jeszcze stoi „w dolinie”, a już czuje, że za chwilę będzie wyżej i szerzej. Startujesz w wiosce w gminie Rajcza, w dolinie Rycerki, między beskidzkimi grzbietami – idealny punkt, żeby zrobić sobie porządną pętlę bez kombinowania z dojazdami na dwa auta.
Ta trasa ma fajny rytm: najpierw spokojne podejście, potem przełęcz z bazą namiotową (taką z prawdziwego życia, a nie z folderu), później cel w postaci Bendoszki, a na deser schronisko na Przegibku, gdzie łatwo wpaść na pomysł, że „może jednak tu zostanę”. Cała pętla ma około 14,5 km i zajmuje w przybliżeniu 5 godzin marszu, więc to jest plan na konkretny, ale wciąż bardzo „do ogarnięcia” dzień.
Jeśli lubisz trasy, które co jakiś czas dają pretekst do krótkiego postoju „bo akurat jest gdzie stanąć”, to będziesz w domu. A jeśli nie lubisz… też będziesz stawać, tylko będziesz udawać, że poprawiasz sznurówki. Klasyka.
Start w Rycerce Dolnej: wchodzisz w Beskid po cichu
Na początku dobrze nastawić głowę na to, że Beskidy lubią robić rzeczy po swojemu. Nie krzyczą od razu panoramą, tylko wciągają krok po kroku, trochę lasem, trochę polanami, aż nagle orientujesz się, że jesteś „gdzieś wyżej” i w sumie nie wiadomo kiedy. Rycerka Dolna sama w sobie jest spokojną bazą wypadową – miejscowość siedzi w dolinie i naturalnie podprowadza pod grzbiety Grupy Wielkiej Raczy, czyli tej części Beskidu Żywieckiego, którą często nazywa się Workiem Raczańskim.
Worek Raczański ma taki widlasty układ grzbietów – jakby ktoś rozłożył wachlarz i powiedział: „idźcie sobie, gdzie chcecie, i tak będzie fajnie”. Najwyżej w okolicy królują Wielka Racza i Wielka Rycerzowa, ale ta pętla celuje bardziej w Bendoszkę i w przełęcze, które ładnie spinają całość w jedną sensowną historię.
Podejście na Praszywkę Wielką: pierwszy „poważniejszy” punkt na grzbiecie
W pewnym momencie zaczynasz czuć, że to już nie jest spacer „po okolicy”, tylko normalna górska robota: konsekwentnie do góry, aż wychodzisz na Praszywkę Wielką. To szczyt w Grupie Wielkiej Raczy, mniej znany niż sąsiednie gwiazdy, ale bardzo logiczny na trasie – stoi na bocznym grzbiecie odchodzącym od rejonu Przegibka i prowadzi dalej w stronę Przysłopu Potóckiego i Bendoszki.
Praszywka ma około 1043 m n.p.m. i często traktuje się ją jak „przystanek po drodze”, a to trochę niesprawiedliwe – bo takie miejsca robią robotę. Nie muszą być najwyższe, żeby dobrze ustawić tempo dnia: dają poczucie, że weszło się już na właściwą wysokość, a jednocześnie wciąż zostawiają apetyt na główny cel.
Przełęcz Przysłop Potócki i baza namiotowa: mała przerwa w wielkim stylu
Potem dochodzisz na Przysłop Potócki – przełęcz na wysokości 845 m, wciśniętą między Bendoszkę Wielką a Praszywkę. Sama w sobie jest ważnym węzłem, bo to takie naturalne „przejście” w tej części pasma: łatwo tu złapać oddech i poukładać sobie w głowie dalszy odcinek.
Tuż obok działa Studencka Baza Namiotowa Przysłop Potócki i to jest miejsce z klimatem, który trudno podrobić. Kilka namiotów na dużej polanie, proste zaplecze i pomysł, że nocleg w górach nie musi oznaczać ścian z gipsu i recepcji z dzwoneczkiem. Baza funkcjonuje w wakacje (najczęściej w lipcu i sierpniu) i właśnie ta „wakacyjna sezonowość” dodaje jej uroku – jakby góry otwierały tu letnie okienko na trochę bardziej biwakowy świat.
Bendoszka Wielka: krzyż, hala i ten moment „to już tu”
Z Przysłopu kierunek jest jasny: Bendoszka Wielka. To szczyt o wysokości 1144 m n.p.m., jeden z tych, które rozpoznaje się z daleka po charakterystycznym punkcie na wierzchołku.
Na Bendoszce stoi Jubileuszowy Krzyż Ziemi Żywieckiej – konstrukcja ma 23,5 metra wysokości i ramiona o rozpiętości 9 metrów, a poświęcono ją 16 września 2000 roku. Działa trochę jak latarnia morska, tylko zamiast morza masz dookoła grzbiety Beskidów, a zamiast mew – no cóż, zależy od dnia.
Bendoszka jest też znana z tego, że zwykle daje szerokie otwarcie widokowe: często widać Pasmo Wielkiej Raczy, a przy dobrej przejrzystości również słowacką Małą Fatrę. To taki szczyt, na którym łatwo zrozumieć, czemu ludzie lubią wracać w te rejony – nie dla rekordów wysokości, tylko dla przestrzeni i prostoty.
Przegibek i schronisko PTTK: przyjemne domknięcie pętli
Z Bendoszki jest już blisko na Przegibek, czyli przełęcz w Beskidzie Żywieckim położoną na około 1000 m n.p.m. Warto to podkreślić, bo „Przegibek” potrafi mylić się z inną przełęczą o tej samej nazwie w zupełnie innym paśmie – a tutaj jesteś w Worku Raczańskim, w sąsiedztwie Bendoszki.
Na Przegibku czeka schronisko PTTK, czynne przez cały rok – klasyczny punkt, gdzie można przysiąść, złapać ciepło i zrobić przerwę bez pośpiechu. Schronisko jest niewielkie (około 38 miejsc noclegowych) i działa tu normalne schroniskowe życie: jadalnia, bufet, a do tego możliwość rozbicia namiotu w wyznaczonym miejscu przed budynkiem, gdy ktoś ma ochotę na bardziej terenową wersję nocowania.
Potem zostaje zejście do Rycerki Dolnej już spokojniejszym rytmem – ten etap często robi się „na autopilocie”, bo główne cele są zaliczone, a nogi same układają krok. To dobry moment, żeby jeszcze raz poukładać sobie w głowie całą pętlę: od doliny, przez grzbiet i przełęcz z bazą, po Bendoszkę z krzyżem i schronisko, które ładnie domyka temat.
Dla kogo jest ta trasa?
Trudność tej pętli spokojnie można ocenić jako średnią: nie ma tu jakichś męczących, ekstremalnych podejść, ale długość robi swoje i nogi pod koniec na pewno poczują, że to był konkretny spacer, a nie „szybkie wyjście po bułki”. Samo maszerowanie zajmuje mniej więcej 5 godzin, a jeśli dorzucisz postoje po drodze, chwilę na Bendoszce i coś do zjedzenia w schronisku na Przegibku, to naturalnie zbiera się z tego wycieczka prawie na cały dzień. To dobra opcja dla osób, które już trochę chodzą po górach i chcą zrobić sensowną pętlę bez ciśnienia na rekordy, a dzieciaki z górskim obyciem też powinny przejść tę trasę bez większego problemu.
Mapa i GPX szlaku
GPX SZLAKU: TUTAJ
TRASA: Rycerka Dolna – Parszywka Wielka – Przełęcz Przysłóp Potócki – Baza namiotowa Przysłóp Potócki – Bendoszka Wielka – Schronisko PTTK na Przełęczy Przegibek – Rycerka Dolna
Szlak na Bendoszkę Wielką z Rycerki Dolnej przez Parszywkę Wielką (FAQ)
Najwygodniej zostawić auto w Rycerce Dolnej w okolicy startu niebieskiego szlaku (miejsce oznaczane jako „odejście szlaku niebieskiego”), tam gdzie da się bezpiecznie stanąć przy drodze bez blokowania przejazdu mieszkańcom i służbom. To nie jest duży „oficjalny” parking z infrastrukturą, więc w weekendy warto przyjechać wcześniej i po prostu wybrać najbliższą sensowną zatoczkę/poszerzenie pobocza.
Tak, ale bardziej dla początkujących „z kondycją” niż dla osób, które idą pierwszy raz w góry. Technicznie jest prosto (czytelny beskidzki szlak, bez ekspozycji), natomiast dystans i suma podejść robią swoje i pod koniec czuć, że to już pełny, konkretny dzień na nogach.
Dla rodzin – tak, ale pod warunkiem, że dzieci są już „chodzące górsko”, bo to nie jest krótka wycieczka na dwie godziny. Najlepiej sprawdza się przy dzieciach, które potrafią przejść dłuższy dystans i mają cierpliwość do podejść leśnych, a przerwa w schronisku na Przegibku fajnie domyka dzień i ratuje morale. Z wózkiem czy nosidłem „na szybko” to raczej średni pomysł – długość pętli będzie męczyć bardziej niż same trudności terenu.
Tak – na pętli wypada Schronisko PTTK na Przełęczy Przegibek i trafiasz do niego już po Bendoszce, na etapie domykania trasy. Schronisko działa cały rok, ma bazę noclegową (ok. 38 miejsc) i normalnie można tam zjeść, więc to dobre miejsce na dłuższy odpoczynek przed zejściem do Rycerki Dolnej.
Można – ta pętla jest normalną, turystyczną trasą w Beskidzie Żywieckim, a na Przegibku psy są akceptowane, więc nie ma tu typowego problemu „dojdę do schroniska i co dalej”. W praktyce najlepiej sprawdza się smycz na odcinkach, gdzie możesz mijać więcej ludzi (okolice Bendoszki, Przegibka i podejścia w sezonie), a na cieplejsze dni warto zabrać wodę, bo długie leśne podejścia potrafią dać psu w kość tak samo jak człowiekowi.
Najmocniejszy punkt widokowy to sama Bendoszka Wielka (1144 m) – otwarta przestrzeń przy szczycie i ogromny Krzyż Jubileuszowy Ziemi Żywieckiej robią robotę, a przy dobrej przejrzystości wypatrzysz pasmo Wielkiej Raczy i nawet słowacką Małą Fatrę. Po drodze klimat robi też Przysłop Potócki – przełęcz z dużą polaną i studencką bazą namiotową, gdzie masz taki „oddech” od lasu i wrażenie, że góry nagle robią się szersze.
Najlepszy czas to późna wiosna, lato i wczesna jesień, bo wtedy szlak jest najbardziej „wdzięczny” i widokowo, i logistycznie. Jeśli chcesz trafić na klimat bazy namiotowej na Przysłopie Potóckim, celuj w wakacje – najczęściej lipiec i sierpień, bo wtedy ona realnie działa. Na panoramy z Bendoszki najpewniejsze są chłodniejsze, przejrzyste dni (często jesienne), a po intensywnych opadach leśne odcinki potrafią być mokre i śliskie, więc warto polować na stabilną pogodę.
Inne szlaki na Bendoszkę Wielką
Bendoszka Wielka: szlak z Rycerki Górnej
