Zielony szlak na Soszów Wielki z Wisły

Ten wariant wejścia na Soszów Wielki ma wyraźnie zmienny charakter. Zaczyna się wśród zabudowań nad doliną Dziechcinki, później stopniowo przechodzi na bardziej naturalne drogi stoków Józefuli, a w końcowej części wyprowadza pod schronisko i na graniczny grzbiet. Nie jest to jednostajne podejście – mocniejsze fragmenty przeplatają się z łagodniejszym terenem, dzięki czemu poszczególne części wycieczki wyraźnie różnią się od siebie.

Punkt startowy znajduje się przy ul. Skolnity, w rejonie Wisły Dziechcinka. Pierwszy fragment prowadzi czerwonym szlakiem spacerowym. Droga od razu nabiera wysokości i biegnie przede wszystkim po utwardzonej nawierzchni, wśród rozproszonej zabudowy na zboczu. To jeszcze bardziej wiślański przysiółek niż typowo górska ścieżka, ale podejście szybko daje o sobie znać.

Wyżej czerwony szlak spacerowy doprowadza do miejsca, gdzie pojawiają się zielone znaki prowadzące w stronę Soszowa. Przez pewien czas pod nogami nadal dominuje twardsza nawierzchnia, jednak za zabudowaniami charakter trasy zaczyna się zmieniać. Płyty i drogi dojazdowe ustępują naturalnej drodze, a szlak wchodzi w spokojniejszy teren stoków Józefuli.

To właśnie tutaj zaczyna się dłuższe, równomierne podejście. Trasa nie prowadzi wąską, kamienistą ścieżką, lecz w dużej mierze wygodną beskidzką drogą, miejscami w lesie, miejscami przy bardziej otwartych fragmentach. Po dłuższym zdobywaniu wysokości nachylenie wyraźnie łagodnieje, a później pojawia się nawet odcinek prowadzący lekko w dół. Dzięki temu droga przed ostatnim podejściem pod Soszów nie jest jednym nieprzerwanym marszem pod górę.

Kolejnym charakterystycznym punktem jest Pod Jaworem, gdzie zielony szlak spotyka się z niebieskim prowadzącym od strony Jawornika. Od tego miejsca oba kolory prowadzą wspólnie. Wraca twardsza nawierzchnia, a teren ponownie zaczyna zdecydowanie nabierać wysokości. To jedno z bardziej konkretnych podejść na całej trasie – jednostajne, bez technicznych trudności, ale wyraźnie odczuwalne.

Wyżej szlak dochodzi do polany ze Schroniskiem na Soszowie. Budynek stoi nieco poniżej głównego grzbietu i stanowi bardzo czytelny punkt orientacyjny na trasie. W sąsiedztwie pojawia się również infrastruktura związana ze stacją narciarską i górną częścią ośrodka Soszów, dlatego po dłuższym leśnym i półotwartym odcinku otoczenie wyraźnie się zmienia.

Na schronisku wycieczka się jednak nie kończy. Dalej szlak kieruje się w stronę granicznego grzbietu, a razem prowadzą tu znaki zielone, niebieskie i czerwone. Szeroka ziemna droga ponownie dość mocno się wznosi. Po drodze mija się Lepiarzówkę, a chwilę później teren otwiera się coraz wyraźniej i prowadzi na kulminację Soszowa Wielkiego.

Sam wierzchołek ma zupełnie inny charakter niż wcześniejsze leśne fragmenty. Otwarta polana daje znacznie szerszy ogląd otoczenia. W panoramie pojawiają się m.in. Czantoria Wielka, Skrzyczne i Barania Góra, a przy dobrej przejrzystości również Pilsko i Babia Góra. Te kierunki potwierdzają zarówno szczegółowe opisy przejścia, jak i materiały turystyczne Wisły.

Powrót prowadzi dokładnie tym samym wariantem. Nie jest jednak przez cały czas prostym zejściem – po minięciu Pod Jaworem trzeba jeszcze pokonać łagodniejsze przeciwne nachylenie na wcześniejszym obniżeniu zielonego szlaku. Później przeważa już zejście przez stoki Józefuli do ul. Skolnity, skąd czerwony szlak spacerowy sprowadza do punktu rozpoczęcia wycieczki.