Szlak na Soszów Wielki i Stożek Wielki z Wisły

Ta pętla pokazuje kilka różnych twarzy Beskidu Śląskiego. Początek prowadzi jeszcze wśród rozproszonej zabudowy i po twardszych nawierzchniach, wyżej pojawia się coraz więcej lasu, a za Soszowem trasa wchodzi na graniczny grzbiet. Najciekawsza jest właśnie środkowa część wycieczki – z polanami, spokojniejszymi odcinkami grzbietowymi i konkretnymi panoramami w rejonie Cieślara. Powrót ma już zupełnie inny charakter i sprowadza przez Kobylą Sałasz oraz Jurzyków z powrotem do Wisły.

Pętla rozpoczyna się przy ul. Skolnity w Wiśle. Pierwszy, krótki fragment prowadzi czerwonym szlakiem spacerowym, a następnie trasa przechodzi na zielone znaki prowadzące w stronę Soszowa. Początkowo wędrówka odbywa się jeszcze w otoczeniu zabudowy i po drogach o twardszej nawierzchni. Z czasem pojawia się więcej zieleni, polan i fragmentów leśnych, a podejście zaczyna wyraźniej przypominać właściwy górski szlak.

W rejonie Pod Jaworem do zielonych znaków dołącza szlak niebieski. Ostatni fragment przed Schroniskiem na Soszowie jest wyraźnie bardziej zdecydowany – prowadzi jednostajnie pod górę i pozwala szybko nabrać wysokości. Schronisko pojawia się bezpośrednio przy trasie i jest naturalnym miejscem na krótki odpoczynek przed dalszym wejściem na grzbiet.

Od schroniska w kierunku Soszowa Wielkiego prowadzą wspólnie znaki czerwone, niebieskie i zielone. Ten odcinek jest krótki, ale teren nadal wyraźnie się wznosi. Po osiągnięciu grzbietu charakter wędrówki zmienia się po raz kolejny. Dalej prowadzi czerwony Główny Szlak Beskidzki biegnący wzdłuż polsko-czeskiej granicy, a dłuższe podejście zastępuje bardziej rytmiczny marsz grzbietem.

Między Soszowem Wielkim a Stożkiem Małym trasa przechodzi przez Cieślar. To jeden z najbardziej otwartych i widokowych fragmentów całej pętli. W rejonie polany na Cieślarze odsłaniają się szczyty Beskidu Śląskiego i Beskidu Żywieckiego, a przy dobrej przejrzystości powietrza na horyzoncie można zobaczyć również Tatry. Dalej czerwony szlak przeplata otwarte fragmenty z leśnymi drogami i stopniowo obniża się w stronę Stożka Małego.

W rejonie Stożka Małego czerwonym znakom zaczyna towarzyszyć szlak żółty. Dalej teren ponownie staje się bardziej pofałdowany, a przed węzłem Pod Wielkim Stożkiem pojawia się wyraźniejsze podejście. Stąd czerwone i zielone znaki prowadzą krótkim odcinkiem do Schroniska PTTK na Stożku. Sam budynek znajduje się poniżej właściwego wierzchołka Wielkiego Stożka, dlatego ta pętla nie wchodzi na jego najwyższy punkt. Przed schroniskiem teren otwiera się w kierunku wschodnim.

Ze schroniska wraca się tym samym krótkim fragmentem do węzła Pod Wielkim Stożkiem, a następnie przez rejon Stożka Małego do rozwidlenia Pod Małym Stożkiem. Tutaj trasa opuszcza czerwony szlak graniczny i skręca na żółte znaki prowadzące w stronę Kobylej Sałaszy.

Zmiana charakteru jest wyraźna. Zamiast długiego marszu grzbietem zaczyna się zejście w stronę wiślańskich dolin. Pojawiają się leśne odcinki, później twardsza nawierzchnia i drogi prowadzące pomiędzy rozproszoną zabudową. Żółty szlak przechodzi przez Kobylą Sałasz, następnie schodzi do Jurzykowa i już niżej prowadzi dalej w stronę ul. Skolnity, gdzie pętla się zamyka.