Szlak na Klimczok z Mesznej przez Magurę

Szlak na Klimczok z Mesznej prowadzi przez zróżnicowane fragmenty wschodnich stoków Magury. Początkowo wędrówka przebiega szerokimi leśnymi drogami, jednak powyżej Chaty na Groniu pojawia się znacznie bardziej strome podejście. Wyżej las stopniowo ustępuje miejsca otwartym fragmentom grzbietu, z których można zobaczyć Skrzyczne, Kotlinę Żywiecką i okoliczne pasma Beskidów. Powrót prowadzi inną drogą, przez zalesione zbocza Magury.

Wędrówka rozpoczyna się w Mesznej, przy ulicy Brzozowej, skąd prowadzą żółte znaki. Początkowo droga wznosi się wśród zabudowań, a następnie wchodzi w las. Asfalt ustępuje leśnej nawierzchni, a szlak stopniowo oddala się od miejscowości. Podejście nie jest tutaj szczególnie strome, choć od początku systematycznie nabiera się wysokości.

Pierwszym charakterystycznym miejscem jest Stracona Matka, niewielkie leśne rozstaje, przy którym do żółtego szlaku dołączają czarne znaki. Oba szlaki prowadzą dalej wspólnie szeroką drogą, miejscami niemal płaską, a nawet lekko opadającą. Po przekroczeniu doliny potoku Mesznianka trasa wychodzi na rozległą polanę, na której znajduje się Chata na Groniu. Z otwartego terenu można spojrzeć w stronę Kotliny Żywieckiej i otaczających ją wzniesień.

Za Chatą na Groniu charakter wędrówki wyraźnie się zmienia. Żółty szlak oddziela się od czarnego i rozpoczyna strome podejście skrajem otwartego zbocza. To jeden z bardziej wymagających fragmentów całej trasy. Z wyżej położonych części polany odsłania się panorama Pasma Magurki Wilkowickiej oraz zabudowań Bielska-Białej. Po pokonaniu stromizny szlak ponownie spotyka czarne oznakowanie i prowadzi dalej wśród drzew.

W wyższej części zbocza czarny szlak odchodzi w kierunku Szczyrku, natomiast żółty kontynuuje podejście ku Magurze. Droga wiedzie głównie lasem, choć wraz z nabieraniem wysokości pojawia się coraz więcej prześwitów. W okolicy skrzyżowania z czerwonym szlakiem znajdują się pozostałości dawnego schroniska Magura-Kąpielisko. Ruiny są niewielkie i częściowo ukryte w roślinności, dlatego łatwo minąć je bez zauważenia.

Od tego miejsca żółte i czerwone znaki prowadzą wspólnie w kierunku grzbietu Magury. Podejście początkowo jest wyraźniejsze, ale wyżej teren stopniowo łagodnieje. Pomiędzy drzewami i na odsłoniętych fragmentach zbocza otwierają się widoki na Kotlinę Żywiecką, Beskid Mały i odległą Babią Górę. Szczególnie dobrze prezentuje się stąd Skrzyczne, którego charakterystyczna sylwetka wyróżnia się ponad sąsiednimi grzbietami.

Po osiągnięciu kulminacji Magury droga staje się wygodniejsza i zaczyna łagodnie opadać. Ten fragment wyraźnie różni się od wcześniejszego, stromego podejścia nad Chatą na Groniu. Szeroki grzbiet prowadzi w stronę Schroniska PTTK Klimczok, położonego na zachodnich stokach Magury. W jego rejonie kończą się żółte i czerwone oznakowania prowadzące od strony Mesznej.

Od schroniska trasa kieruje się niebieskimi i zielonymi znakami na Siodło pod Klimczokiem, zwane również przełęczą Kowiorek. Stąd rozpoczyna się krótkie, ale strome podejście czarnym szlakiem na Klimczok. Ścieżka prowadzi otwartym stokiem narciarskim, a wraz z wysokością panorama staje się coraz szersza.

Ze szczytu Klimczoka doskonale widać pobliską Magurę ze schroniskiem, a dalej masyw Skrzycznego. W kierunku wschodnim rozciąga się panorama Beskidu Małego oraz Kotliny Żywieckiej, ponad którą wyróżniają się Pilsko i Babia Góra. Przy bardzo dobrej przejrzystości powietrza na horyzoncie można dostrzec również Tatry.

Powrót rozpoczyna się zejściem czarnym szlakiem na przełęcz i ponownym dojściem do schroniska. Tutaj trasa skręca na niebieski szlak w kierunku Bystrej Krakowskiej. Początkowy odcinek schodzi dość stromo kamienistą leśną drogą, która niżej przechodzi w szerszy trakt. Szlak przecina drobne cieki wodne i przez większą część prowadzi wśród drzew. Otwarte widoki pojawiają się jedynie miejscami, w prześwitach pomiędzy zboczami.

Na leśnym skrzyżowaniu szlaków w Bystrej Krakowskiej należy opuścić niebieskie oznakowanie i wybrać czarny szlak prowadzący do Straconej Matki. Ten odcinek ma spokojniejszy charakter, trawersuje zalesione zbocze i nie wymaga już większych podejść. Przy Straconej Matce trasa ponownie łączy się z żółtym szlakiem, którym schodzi się znanym z początku wycieczki fragmentem do Mesznej.