Szlak na Klimczok z Bystrej przez Magurę

Pętla z Bystrej na Klimczok rozpoczyna się od zdecydowanego podejścia, ale wyżej wyraźnie zmienia charakter. Wąskie leśne ścieżki ustępują szerokiej drodze prowadzącej przez grzbiet Magury, a pomiędzy drzewami coraz częściej otwierają się widoki na sąsiednie pasma. Najciekawsza część wędrówki przypada na wyższe partie masywu, gdzie po długim podejściu pojawiają się spokojniejsze fragmenty, rozleglejsze panoramy i charakterystyczne, otwarte stoki pod Klimczokiem.

Wędrówka rozpoczyna się w Bystrej, w rejonie parkingów przy ulicach Fałata i Klimczoka. Czerwony szlak prowadzi przez most na Białce, a następnie przez krótki fragment zabudowań. Za ulicą Świerkową droga wychodzi na polanę i wkrótce przechodzi w leśną ścieżkę. Podejście zaczyna się niemal od razu i przez dłuższy czas prowadzi wyraźnie pod górę. Początkowo czerwonym znakom towarzyszą również żółte i czarne.

Wyżej trasa dociera do skrzyżowania ze szlakiem niebieskim, którym przebiega późniejszy powrót. Dalsza droga wiedzie czerwonymi i żółtymi znakami na Lanckoronę. To niewielka, otoczona lasem polana z kapliczką umieszczoną na starym buku, drewnianym ołtarzem i ławkami. Miejsce jest osłonięte drzewami i stanowi charakterystyczny punkt orientacyjny na podejściu.

Za Lanckoroną żółty szlak odchodzi w kierunku Mesznej, natomiast czerwony kontynuuje podejście północno-wschodnim ramieniem Magury. Początkowo ścieżka nadal prowadzi dość stromo przez las, lecz nieco wyżej łączy się z szeroką drogą leśną. Teren stopniowo staje się łagodniejszy, a miejscami pojawiają się odsłonięcia w kierunku Bystrej, Beskidu Małego i Beskidu Żywieckiego.

Kolejnym charakterystycznym miejscem jest rozdroże Magura-Kąpielisko. W pobliżu znajdują się słabo widoczne, częściowo zarośnięte pozostałości dawnego kąpieliska i schroniska. Łatwo je przeoczyć, ponieważ nie tworzą już wyraźnej zabudowy. W tym miejscu do czerwonego szlaku ponownie dołączają żółte znaki prowadzące od strony Mesznej.

Za rozdrożem droga zaczyna mocniej się wznosić, prowadząc w kierunku szczytu Magury. Po osiągnięciu jej kulminacji teren wyraźnie łagodnieje. Dalszy odcinek wiedzie szerokim grzbietem, miejscami niemal płasko, a następnie stopniowo się obniża. Z odsłoniętych fragmentów widać Skrzyczne i Szczyrk, natomiast w kierunku wschodnim otwiera się panorama Kotliny Żywieckiej oraz otaczających ją pasm Beskidu Małego i Beskidu Żywieckiego.

Łagodnie opadająca droga doprowadza do Schroniska PTTK Klimczok, położonego na stokach Magury. W jego sąsiedztwie las ustępuje otwartej przestrzeni, a naprzeciwko wyraźnie widać wznoszący się wierzchołek Klimczoka. Od schroniska niebieskie i zielone znaki prowadzą na Siodło pod Klimczokiem. Stamtąd rozpoczyna się krótkie, ale strome podejście czarnym szlakiem, biegnącym przez otwarty stok aż na szczyt.

Z Klimczoka rozciąga się panorama przede wszystkim na południe i wschód. Dobrze widoczne są zabudowania Szczyrku, masyw Skrzycznego oraz dalsze szczyty Beskidu Żywieckiego, w tym Babia Góra i Pilsko. W dole można dostrzec schronisko oraz grzbiet Magury, którym prowadziła wcześniejsza część wycieczki. Pozostałe kierunki widokowe są częściowo ograniczone przez drzewa.

Powrót rozpoczyna się zejściem czarnym szlakiem na przełęcz i ponownym przejściem w okolice schroniska. Stąd trasa prowadzi już niebieskimi znakami w kierunku Bystrej. Początkowy fragment zejścia jest dość stromy i miejscami kamienisty, ale niżej ścieżka przechodzi w szeroką drogę leśną. Przez dłuższy czas biegnie ona zboczami Magury, stopniowo tracąc wysokość. W prześwitach pomiędzy drzewami pojawiają się widoki na Bielsko-Białą, Kozią Górę i okolice Szyndzielni.

W niższej części szlak ponownie opuszcza szeroką drogę i prowadzi węższą, miejscami wilgotną ścieżką przez las. Przecina niewielkie cieki wodne, a teren na niektórych odcinkach staje się bardziej kamienisty. Ostatecznie niebieskie znaki doprowadzają do skrzyżowania szlaków poniżej Lanckorony, mijanego już podczas podejścia. Ostatni fragment prowadzi wspólną trasą znakowaną na czerwono, żółto i czarno, sprowadzając przez polanę i zabudowania z powrotem do Bystrej.