TRASA: Wisła Czarne – Schronisko Przysłop Pod Baranią Górą – Barania Góra – Wisła Czarne
DŁUGOŚĆ TRASY: 16.5km
SUMA WZNIESIEŃ: 679m
CZAS WYPRAWY: 5:30
Ta trasa to atrakcyjny, całodniowy plan w Beskidzie Śląskim, który łączy podejście na Baranią Górę (1220 m n.p.m.) z wizytą w Schronisku PTTK Przysłop pod Baranią Górą i spokojnym domknięciem pętli z powrotem do Wisły Czarne. Start wypada w rejonie Wisły Czarne, przy Czarnej Wisełce, skąd wędrówka prowadzi czarnym szlakiem w głąb doliny do Skrzyżowania przy Czarnej Wisełce. Dalej kierunek wyznacza czerwony szlak, który doprowadza na Przysłop – miejsce znane przede wszystkim z działającego tu schroniska górskiego PTTK. Z Przysłopu trasa konsekwentnie wspina się ku węzłowi szlaków w masywie Baraniej Góry, zahaczając po drodze o Wierch Wisełka, by po krótkim podejściu osiągnąć szczyt Baraniej Góry. Powrót zamyka pętlę niebieskim szlakiem w stronę Wisły Czarne, przez rejon oznaczany jako Droga do Barańskiego Mostu.
Na przejście całej pętli warto zarezerwować około 5 godzin 30 minut marszu. W tej wartości mieści się nie tylko czas samej trasy znakowanej (Wisła Czarne – Barania Góra – Przysłop – Wisła Czarne), ale także praktyczny dodatek logistyczny: po zejściu do miejsca, gdzie kończy się pętla w Wiśle Czarne, trzeba jeszcze doliczyć około pół godziny spokojnego dojścia do parkingu w rejonie Czarnej Wisełki, gdzie zwykle rozpoczyna się wyjście. Dzięki temu plan dnia jest domknięty i łatwiej ocenić, ile realnie zajmie cała wycieczka „od auta do auta”.
Propozycja szczególnie dobrze pasuje do turystów weekendowych, którzy lubią dłuższe, ale czytelne w przebiegu wycieczki: dystans około 16,5 km i kilkugodzinny czas przejścia sugerują, że to wariant dla osób z co najmniej przeciętną kondycją i doświadczeniem w górskich spacerach. W opiniach przewija się też motyw, że początkowy odcinek doliną Czarnej Wisełki bywa wybierany jako spokojniejsza opcja na krótszy wypad, natomiast cała pętla na Baranią Górę jest już pełnym, dziennym przedsięwzięciem – dobrym wyborem dla tych, którzy chcą „konkretnego” celu w Beskidzie Śląskim, ale bez konieczności układania skomplikowanej logistyki powrotu.
Dużym atutem tej wędrówki jest to, że prowadzi przez obszary o wyraźnie określonym statusie ochronnym. Masyw Baraniej Góry leży w granicach Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego, a w partiach szczytowych obejmuje go rezerwat przyrody Barania Góra, utworzony dla ochrony górskich lasów i terenów źródliskowych Wisły. To właśnie tutaj, na stokach góry, swój początek mają źródłowe potoki – Czarna i Biała Wisełka – które niżej współtworzą królową polskich rzek. W rezerwacie udostępnienie ruchu pieszego jest powiązane z wyznaczonymi szlakami (m.in. czerwonym i zielonym) oraz odcinkiem ścieżki dydaktycznej pokrywającym się z trasą niebieskiego szlaku, więc naturalnie zachęca to do trzymania się znakowania i „czytania” terenu właśnie przez pryzmat tras.
W samym sercu tej pętli leży Schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górą – działające schronisko górskie PTTK, które stanowi logiczny przystanek na trasie i punkt odniesienia dla wielu wariantów dojścia na Baranią Górę. Dalej, w strefie szczytowej, wędrówka przecina gęstą sieć znakowania: na podejściu i w rejonie wierzchołka spotykają się odcinki szlaków czerwonego, niebieskiego i zielonego, a miejscami także czarna ścieżka dydaktyczna. Na samym szczycie czeka jeszcze charakterystyczny element – stalowa wieża widokowa – która od lat jest jednym z rozpoznawalnych punktów Baraniej Góry i łatwo pozwala upewnić się, że cel wycieczki został osiągnięty.
