Czerwony szlak na Rachowiec z Soli

Rachowiec od strony Soli nie odsłania swoich najlepszych miejsc od razu. Początek prowadzi jeszcze wśród beskidzkiej zabudowy, później asfalt ustępuje drodze szutrowej i leśnej, a dopiero w górnej części wędrówki przestrzeń zaczyna się szeroko otwierać. To właśnie ta wyraźna zmiana krajobrazu jest najmocniejszą stroną trasy – z doliny stopniowo przechodzi się na rozległe polany pod Rachowcem, skąd pojawiają się szerokie panoramy pogranicza Beskidu Żywieckiego.

W tym wariancie nie zaczynamy przy stacji kolejowej w Soli, lecz znacznie wyżej, już na czerwonym szlaku w górnej części miejscowości. Dokładnie taki przebieg odpowiada trasie prowadzącej stąd na Rachowiec i z powrotem; pełny czerwony szlak z centrum Soli ma przed tym punktem jeszcze długi fragment przez wieś. W rejonie Waliczek czerwone znaki opuszczają główną drogę i kierują się ku zboczom Rachowca.

Pierwsze minuty są jeszcze zdecydowanie bardziej wiejskie niż górskie. Szlak biegnie między domami i prowadzi wąską asfaltową drogą, cały czas stopniowo nabierając wysokości. Już na tym odcinku zabudowa zaczyna się przerzedzać, a pomiędzy domami i otwartymi fragmentami pojawiają się widoki na przeciwległą stronę doliny. Z okolic poniżej Podrachowca dobrze rozpoznawalne są m.in. Oźna i Sobański Groń.

Wyżej asfalt przechodzi w drogę szutrową, a otwarty teren stopniowo ustępuje lasowi. To tutaj trasa zaczyna mieć wyraźnie górski charakter. W rejonie Podrachowca szlak wchodzi na szeroką drogę prowadzącą stokiem Rachowca i przecina potok. Dalej pojawia się jeszcze polana, po czym czerwone znaki wprowadzają w dłuższy fragment leśny. Droga pozostaje dość szeroka, a podejście jest przeważnie jednostajne, choć miejscami nachylenie staje się wyraźniejsze.

Przez pewien czas wędrówka odbywa się głównie wśród drzew. Dopiero wyżej las zaczyna się rozluźniać i szlak ponownie wychodzi na bardziej otwarty teren. Zmiana jest wyraźna: po spokojnym leśnym podejściu pojawiają się trawiaste polany i coraz szersza perspektywa na otaczające pasma.

Przed Rachowcem czerwony szlak dochodzi do rozejścia, na którym dołącza zielony szlak spacerowy prowadzący od strony Soli-Kiczory. Od tego miejsca oba oznaczenia prowadzą wspólnie w stronę rejonu szczytowego. To krótki, ale charakterystyczny fragment – od rozejścia krajobraz staje się już zdecydowanie bardziej otwarty.

Najciekawsza część zaczyna się na rozległych polanach Rachowca. W ich obrębie stoi drewniana platforma widokowa z zadaszonym miejscem do odpoczynku. W kierunku południowym i wschodnim dobrze prezentuje się Worek Raczański – w panoramie można rozpoznać m.in. Wielką Raczę, Bendoszkę Wielką, Rycerzową i Muńcuł, a dalej również pasmo Małej Fatry. Oficjalne materiały turystyczne wskazują także na widok w stronę zabudowań Rajczy.

Platforma nie jest jednak miejscem, w którym należy automatycznie kończyć wejście. Czerwone znaki prowadzą dalej przez otwartą polanę w stronę właściwej kulminacji Rachowca i rejonu górnej stacji wyciągu. Dzięki temu górna część trasy pozostaje widokowa niemal do samego celu. Z drugiej strony masywu otwiera się panorama w kierunku Beskidu Śląskiego, z dobrze rozpoznawalnym pasmem Baraniej Góry.

Powrót prowadzi dokładnie tym samym wariantem. Po opuszczeniu otwartych polan szlak ponownie chowa się w lesie, przy rozejściu rozstaje się z zielonymi znakami, a następnie przez okolice Podrachowca sprowadza do zabudowań Soli i miejsca, z którego rozpoczęła się wędrówka.