Szlak na Krawców Wierch ze Złatnej przez Grubą Buczynę

To wariant, w którym charakter wędrówki zmienia się bardzo wyraźnie. Zaczyna się spokojnie w dolinie Bystrej, później wchodzi w las i krótkim podejściem osiąga polsko-słowacką granicę. Najdłuższa część prowadzi już grzbietem przez Wielki Groń i Grubą Buczynę. Sam Krawców Wierch pozostaje schowany w lesie, dlatego najciekawszy widokowo finał przychodzi dopiero po zejściu na Halę Krawcula, gdzie znajduje się Bacówka PTTK.

Wędrówka rozpoczyna się w Złatnej Hucie, na końcu miejscowości, gdzie znajduje się parking przy początku czarnego szlaku. Pierwszy fragment jest spokojny. Trasa wychodzi ponad ostatnie zabudowania i prowadzi doliną potoku Bystra. Początkowo pod nogami pojawia się twardsza nawierzchnia, później droga staje się bardziej kamienista i stopniowo wchodzi w las. To jeszcze nie jest mocne podejście – teren nabiera wysokości równomiernie, a szeroka droga pozwala spokojnie wejść w rytm marszu.

Czarny szlak doprowadza do węzła Las Złotnice, Bystra. Tutaj trzeba opuścić drogę prowadzącą dalej w kierunku Rysianki i skręcić na żółte znaki. Zmiana jest krótka, ale wyraźna: odcinek prowadzący na Przełęcz Bory Orawskie jest bardziej zdecydowany niż wcześniejszy marsz doliną i szybko wyprowadza na graniczny grzbiet. Dokładnie taki układ — czarny ze Złatnej Huty, a następnie żółty na przełęcz — potwierdza przebieg znakowanej trasy.

Na Przełęczy Bory Orawskie zaczyna się najdłuższa i najbardziej charakterystyczna część wycieczki. Dalej prowadzi niebieski szlak biegnący wzdłuż granicy polsko-słowackiej. Zamiast jednego długiego podejścia pojawia się typowy beskidzki grzbiet: krótsze wejścia przeplatają się ze spokojniejszymi fragmentami i niewielkimi zejściami. Przeważa las, dlatego nie jest to trasa z nieustanną panoramą. Pojedyncze polany i prześwity otwierają jednak widoki na słowacką stronę, a w dobrych warunkach na granicznym odcinku pokazują się również Tatry i Mała Fatra.

Szlak kolejno przechodzi przez Wielki Groń i Grubą Buczynę. Te dwa wzniesienia dobrze pokazują charakter tej części trasy: wędruje się konsekwentnie grzbietem, ale bez otwartej, wysokogórskiej grani. Wielki Groń jest jednym z kolejnych leśnych punktów na granicy, natomiast Gruba Buczyna stanowi wyraźniejszą kulminację tego odcinka. Dalej teren ponownie łagodnieje i niebieskie znaki prowadzą w stronę Krawcowego Wierchu. Kolejność Bory Orawskie – Wielki Groń – Gruba Buczyna – Krawców Wierch potwierdzają zarówno materiały PTT, jak i trasy PTTK.

Krawców Wierch nie jest klasycznym punktem widokowym. Wierzchołek pozostaje zalesiony, więc samo osiągnięcie szczytu może być mniej efektowne niż dojście do wielu innych beskidzkich kulminacji. Najciekawsza zmiana krajobrazu następuje chwilę później. Z grzbietu odchodzi krótki żółty szlak prowadzący na górną część Hali Krawcula i dalej do Bacówki PTTK na Krawcowym Wierchu.

Dopiero Hala Krawcula szeroko otwiera przestrzeń. Z jej górnej części panorama obejmuje m.in. Małą Fatrę, Wielką i Małą Rycerzową oraz Wielką Raczę, a w przeciwnym kierunku można rozpoznać grzbiet Beskidu Śląskiego z Baranią Górą i Skrzycznem. To mocny kontrast wobec wcześniejszego, w dużej mierze leśnego przejścia przez graniczny grzbiet. Bacówka stoi nieco niżej na hali i stanowi naturalny punkt zakończenia wejściowej części wycieczki.

Powrót prowadzi dokładnie tym samym wariantem. Z bacówki trzeba najpierw wrócić żółtym szlakiem na Krawców Wierch, a następnie ponownie przejść niebieskim granicznym grzbietem w stronę Borów Orawskich. Nie jest to więc jednostajne zejście — po drodze pozostają krótkie podejścia charakterystyczne dla pofalowanego grzbietu. Dopiero z Przełęczy Bory Orawskie żółty, a następnie czarny szlak sprowadzają bezpośrednio do Złatnej Huty.