Szlak na Romankę z Żabnicy przez Stację Turystyczną Słowianka

Ta pętla pokazuje Romankę z dwóch zupełnie różnych stron. Podejście z Żabnicy przez Słowiankę długo rozwija się spokojnie, później przechodzi w konkretne, leśne wejście na szczyt, a największa zmiana krajobrazu przychodzi dopiero po opuszczeniu Romanki. Otwarty grzbiet w rejonie Hali Łyśniowskiej i Pawlusiej daje wtedy to, czego brakuje na zalesionym wierzchołku – szerokie panoramy na sąsiednie pasma. Powrót zielonym szlakiem jest natomiast długim, miejscami stromym zejściem przez las do doliny Żabnicy.

Wycieczka rozpoczyna się w Żabnicy Skałce, skąd czarne znaki prowadzą w stronę Stacji Turystycznej Słowianka. Początek nie przypomina jeszcze typowego górskiego podejścia. Szlak biegnie szeroką drogą w dolinie potoku Suchy i przez dłuższy czas nabiera wysokości bardzo stopniowo. Dopiero w końcowej części przed Słowianką droga wyraźniej odrywa się od doliny i wchodzi stromiej w las.

Przy Stacji Turystycznej Słowianka zmienia się znakowanie. Dalej czerwony i niebieski szlak prowadzą wspólnie w stronę Suchego Gronia. Ten fragment jest zdecydowanie spokojniejszy od podejścia czekającego wyżej. Leśno-polna droga wychodzi na bardziej otwarte partie grzbietu, a w rejonie Suchego Gronia pojawiają się widoki w stronę Beskidu Śląskiego – dobrze rozpoznawalne jest między innymi Skrzyczne z masztem.

Na Suchym Groniu czerwone znaki odchodzą trawersem w kierunku Przełęczy Pawlusiej, natomiast właściwa trasa na Romankę pozostaje przy kolorze niebieskim. Właśnie tutaj kończy się łagodniejsza część wejścia. Ścieżka wchodzi w las i zaczyna znacznie wyraźniej zdobywać wysokość. Podejście jest miejscami strome, prowadzi węższym, typowo górskim duktem i na dłuższych fragmentach nie daje już tak otwartych panoram jak okolice Suchego Gronia.

Niebieski szlak doprowadza na Romankę. Sam wierzchołek nie jest punktem widokowym – otacza go las i nie należy oczekiwać tutaj szerokiej panoramy. Charakterystyczna część tej pętli zaczyna się dopiero po zmianie znaków na żółte i rozpoczęciu zejścia w stronę Przełęczy Pawlusiej.

Początkowo żółty szlak schodzi przez las w górnych partiach masywu Romanki. Niżej drzewa zaczynają się rozstępować i trasa wychodzi w rejon Martoszki oraz Hali Łyśniowskiej. To wyraźna zmiana po długim leśnym podejściu. Otwarty teren daje widoki przede wszystkim na wschód – w stronę Pilska i Babiej Góry – a dalsze przejście prowadzi już ku obniżeniu pomiędzy Romanką a Rysianką.

Na Przełęczy Pawlusiej żółty szlak spotyka czerwone znaki Głównego Szlaku Beskidzkiego. Oba kolory prowadzą dalej przez Halę Pawlusią. To najbardziej otwarty fragment całej pętli. Z hali panorama obejmuje po jednej stronie masyw Pilska i Babią Górę, a po zachodniej stronie Beskid Śląski ze Skrzycznem i Baranią Górą. Przy dobrej widoczności dobrze widać również dalszą część Kotliny Żywieckiej i pasma zamykające ją od zachodu.

Na Hali Pawlusiej trzeba opuścić czerwone i żółte znaki oraz skręcić na zielony szlak prowadzący do Żabnicy. Otwarty teren kończy się dość szybko. Ścieżka wchodzi w las na Szyndzielnym Groniu i rozpoczyna zdecydowane zejście. Górny fragment prowadzi serpentynami, z kilkoma ostrymi zmianami kierunku, a później długo traci wysokość leśnym zboczem. To nie jest łagodne zejście szeroką grzbietową drogą – szczególnie pierwsza część wyraźnie pracuje na nogi po wcześniejszym wejściu na Romankę.

Niżej szlak stopniowo łagodnieje. Leśna ścieżka przechodzi w wygodniejszą drogę, pojawia się twardsza nawierzchnia, a w Żabnicy Kolonii górski charakter wycieczki właściwie się kończy. Zielone znaki pozostają jednak z turystą do samego końca i prowadzą doliną z powrotem do Żabnicy Skałki, zamykając pętlę w tym samym miejscu, z którego rozpoczynało się wejście na Słowiankę.